Our fotos are now available on their new location (www.peregrines.nl/rondom_de_toren)

all links in this topic are updated.


Wednesday the 27th of June, 11 PM


Dear bird watchers,


Iím writing down the last words before I go off for a week for some warming-up because at the moment I think itís way too cold here. Iíll be back in a week and I hope that there is more to see near the tower than a couple of sitting falcons that fly off once in a while. Flying off to find another spot, to make their stiff muscles flexible again or to show the visitors on the foot of the tower at least something.


When S2 had chased away Ma it took two whole weeks before she got it and understood that the things in nest box needed food too and that the food Pa brought wasnít only for her. But finally she got it and meanwhile two young falcons fly around the tower and already a pretty distance away from it too, at least when they feel like it. However, it is also the intention that the kids are being learned how to catch a prey. Previous years it was feast to see this near the tower and especially in the evening hours. Pa and Ma were educating the kids a lot. Small preys were released in midair and the young falcons had to try to catch the prey in the air and bring it to the tower. Unfortunately I didnít see this spectacle this season yet. I presume that S2 doesnít completely understand this part of the education yet. It is for her the first time that she has to play mom and off and on you have those doubts. However Iím sure that she will get this in the near future and that we will see those prey handovers. S2 is still hesitating what to do: being a haughty young lady, sitting on the lamp and admiring herself in the window of being a young mother that pushes away her looks and does everything to give the kids a good and wise education. The life of falcons isnít really so different from ours, right?


Last Monday we went to the tower and actually I donít remember what I saw then. Now you know how exciting it was. Yesterday we were there for a short while and we saw, believe it or not, all four falcons and we even did see Pa arriving with a small prey. It was cold yesterday and there was a chilly wind and if that wasnít enough, it started to rain too. Not fine weather to sit on the field. After half an hour we left again, to our home, to the warm coffee, what else.


Yesterday it was also the day of the joke of Kuiko. I knew about this longer but I didnít see anything written on the forum. So Monday evening I asked him how things were. ďIt will comeĒ was what he said to me. Yesterday that day arrived we, here at home, joined it fully. I wasnít in town at all and I didnít call Stefan, I wouldnít even dare to. The message in the ďStamtafelĒ and the mentioned first Tuesday of April in 2008 couldnít take away the seriousness from this story for some people. Too bad that some people got really upset from this story. Dear people, sorry, this was not the intention, especially not from Kuiko and not from us. Maybe you can laugh about it now, one day later.


Today I wasnít able to go to de Mortel. During the day I was to busy with my holiday and this evening Menno was performing in a musical and after that the farewell of the primary school. In about a week Iíll be near the tower again and I hope to see an active Family Falcon then. I told Jan (Steenarend) to address S2 firmly in a way that when I got back home, the kids have had their lessons in prey handovers. And now I have to hope that Jan does what I asked him to do.


Dear bird watchers, it is vacation time so for everybody who goes on holiday or stays at home, I wish you all a nice holiday and for the ones who are stopping to follow the peregrines, hopefully till next year. And for everyone who doesnít want to miss a thing of the falcons, see you next week.


Many regards, Dorine



Tuesday the 26th of June, 11.45 PM


Dear bird watchers,


Unfortunately I had no time this evening to write a story. However I have a short announcement. There are new pictures and movies of the young seagulls on the site and some other pictures of Bert and from three young owls in the garden of my sister in law. You can watch them here.


Many regards, Dorine



Sunday the 24th of June, 11.30 PM


Dear bird watchers,


Today was a very special day for me. Not because of the falcons but because of the people who would visit the tower today. Krokus and Sophie. Krokus because of her special observations. In the beginning I had to laugh about her stories and I thought to myself: right. And fair is fair I was not the only one who thought that way. This laughter died down quickly when I often had to find that Krokus was right and that she could hear who was who. Not only could she hear it but she also knew exactly how each falcon looks like. It is a way of intensive observing and look well at what you see. Because of that the reading with a smile turned into an interested reading and especially the pieces she wrote from the moments I was near the tower. Of course it is very nice to meet such a person near the tower, right? This afternoon Krokus was near the tower for the first time but if you saw her you wouldnít say that. It looked like sheíd been there many times.


Sophie sends me mails frequently in the past period and in one of those mails she told me that she was making a sculpture of the falcons for me. It was her impression of the falcon season. Of course you feel very flattered when someone writes you this but on the other hand Iím the kind of person who hesitates if you can accept such a gift. In the beginning of last week I got a mail of her that she finished the sculpture and I had to see whether I liked it or not. She made two pictures and sent them to me. After reading the mail and seeing the pictures I got a lump in my throat. It was a marvellous sculpture, two falcons that are sitting next to each other, seen on the back. It was not politeness when I said I loved it. It was and is become a very wonderful sculpture and with the whole story of the whole season it is very special too. We agreed on a date that she would bring it together with Krokus, today.


Our reason to be present on the field under the tower this afternoon. From the mail I received from Kuiko, which I got just before we wanted to leave, I read that S2 came with a pigeon and that the kids had eaten. We arrived near the tower and Krokus and Sophie werenít there yet. We went for a stroll and on the field on the backside in the trees we discovered a spotted woodpecker. Only at the end of our walk, on the sand road we could discover two falcons, the kids. They were on the bottom ring near the saucer. One was staring and the other was still eating, probably that pigeon. When we came back to toe field Krokus and Sophie had arrived meanwhile. Of course it was a warm meeting and Sophie did not let the grass grow under her feet and she took the sculpture. I liked it already on the pictures but when I saw it in real I didnít know what to say because of the well-known lump and associated tears. It really has become a wonderful sculpture and meanwhile I found a nice spot for it in my house. Of course the others were admiring this sculpture and later I showed it to several people.


The rest of the afternoon went by very relaxed and fortunately there were only two small showers of rain. First the falcons again didnít feel like flying and the sat on the same spot for a long time. Until the noticed that there were special visitors and that it is not decent not to show themselves at all. Fortunately because it would have been a pity if the falcons didnít show themselves this afternoon. Around 6.30 PM we went home and we left a satisfied Krokus and Sophie behind, together with Lambert. Iím anxious to hear their experiences of today. For the daily visitor it was a bit disappointing but if youíre here only once every flying activity you see is wonderful. Meanwhile Iím conscious of that.


So today was a very beautiful day, wit a very beautiful gift, which got a nice spot. It has a whole story behind it and Iím very glad I received it. Thank you Sophie, I will be very careful with it.


Many regards, Dorine



Saturday the 23rd of June, 11.30 PM


Dear bird watchers,


While drinking a nice glass of wine (thanks Roosje), I am writing this. Yes, what do you write when you are only seeing falcons that are sitting. Fortunately theyíre not statues and once in a while they fly off to loosen their stiff muscles.


Yesterday I went to the tower for a short while in the afternoon. For a change I was all alone. I arrived at about 4.45 PM and I stayed half an hour. On arrival a young falcon was sitting on the bottom ring near the right saucer and an adult falcon on the top lamp on the front side. Yes, where else, itís always the old story and actually it starts getting boring. I sat on the bench for a while and nothing happened with the falcons. I could not see who the adult falcon was. I only had my binoculars with me. Because I didnít expect the falcons to do something I went for a walk. Alongside the Loop to the backside and on that side there was no falcon to be seen. I walked through the forest and that path ended at the beginning of the sand road. Near the spot where the peacocks live you can see the tower very well and on that side there was no other falcon to be seen. Yes, the falcon near the saucer on the bottom ring, but I didnít see that one from the viewers field. When I returned to the bench I waited 15 more minutes, hoping that at lease one falcon would move. Unfortunately the falcons didnít feel like it and sometimes I wonder when they do feel like it.


In the evening Piet and I went to the tower although it was already late. We arrived at the tower past 9 PM. Gerrit, Piet from Lieshout, Mieke and Kuiko were already there. It was good that we had company because concerning the falcons it was just as boring as a couple of hours ago. Gerrit decided to go home and we were glad. Mostly the falcons are going to do something when he leaves. Gerrit had gone and nothing happened, I had the falcon, which was sitting on the lamp on the front side in view through my scope when Gerrit drove alongside the tower. And it looked like the falcon was following the car with his eyes. It still took a while before the falcons showed something. But the kids played tag for a short while, not high in the sky but pretty low, just above the trees. This was all we saw yesterday evening. Piet and Mieke left too and we too took our stuff to go home. But it became late. We talked a long time with Kuiko and it was 11.20 PM when we drove home.


Tonight we drank our coffee on the viewerís field as usual. Whether it was because of the soccer game (on TV) or not, I donít know but except Piet and Mieke there was nobody. On the tower we could see two falcons, a young falcon on the bottom ring right saucer and an adult falcon, Pa, on the top lamp front side. It is the same old story every day, bottom ring right saucer and top lamp front side. Whether you go there or you stay at home, the falcons sit on those spots. Tomorrow I can as well stay at home and mention these two spots and there is a big chance that the falcons will sit on those spots. The falcon on the bottom ring wanted to fly off to land on the little saucer near the fencing. Thank you falcon, no we know at least that you are alive. But there was also a falcon in the forest on the left side of the tower. We heard a falcon scream a couple of times and the sound came from that direction and later a falcon came flying from out of that forest and probably landed on a lamp on the backside. The falcon of the saucer changed his spot for the lamp on the left side. So we had on three lamps a falcon and it wonít surprise me when falcon number four was sitting on the lamp on the right side. I didnít check it but I actually should have done that. It would be funny if this was really the case.

We used our time near the tower to listen to singing birds and then to ask Piet to which bird we are listening. Sometimes I knew it. Yes, I do learn something from it. Bur fortunately not all falcons failed on us. When a pigeon passed one of the falcons had to follow it. Not just chasing the pigeon for fun, no, it was a real pursuit. To bad for the falcon that it was right above the trees and than a pigeon is always too smart for a peregrine. The pigeon could escape and the falcon trickled disappointed to take place on the spot he left for that pigeon.

I donít know what young falcons they are this year, but it looks like they are falcons that obviously can manage everything. The first flights looked like the kids were already flying for days. After a couple of days they were already flying pretty distances and they even hovered on the thermal. There was a small stop in the forest of one of the kids, a little slip, but after that it again looked like they were adult falcons. Apparently they can already hit preys because they donít exercise it, at least not near the tower. The kids were already so strong when Ma was being chased away. When the experts expected they wouldnít survive the first night without Ma to keep them warm, they were squeaking cheerfully the next morning. They are just super-kids.


Frequently I wonder what kind of bond there is between Pa and S2. It is very different than the bond between Pa and Ma. Previous years Pa and Ma were both training the kids thoroughly and it were both parents that gave the young falcons wise lessons in ďperegrine livingĒ. Frequently we saw a close peregrine family in action. But this year it is exceptional when you see the whole family doing something. Pa prefers sitting on a lamp this year and S2 frequently behaves like a real mother but still is often sitting on a lamp, admiring herself in the window, followed by some feather cleanings. Sometimes my thoughts go to next breeding season and sometimes I doubt it if there will be young falcons from Pa and S2 next year. I donít see the deep relation that Pa had with Ma in the relation from Pa and S2. No, Iím not so sure that those two will have a nest of young falcons next year. But maybe Iím wrong and next year everything will be fine between the two of them. And maybe the falcon season will look normal with the normal flying and prey lessons. And maybe we will be sitting on the bottom of the tower, enjoying like usual. Letís hope for that.


Many regards, Dorine



Tonight I received from Paul Beenen some beautiful pictures of Ma, taken during the nestbox inspection on the 21st of April 2005. This was the day that Ma was being banded. Paul, thank you very much for these beautiful pictures. You can watch them here.

And new pictures of Bert Mulder are being added. Pictures from the seagulls as well as ďmeer fotos Bert Mulder".



Friday the 22nd of June, 9.30 AM


Dear bird watchers,


Yesterday it was a long day for me near the tower. In the afternoon I was there from 2.30 till 6.30 PM and later with Piet from 8.15 till 10.15 PM. As usual the Family Falcon didnít show much of their upbringing course, unfortunately.


In the afternoon I was near the tower because Pinky and Harry would come. However, when I was there I noticed that Pinky didnít come with Harry. I thought it was a pity because I would have liked seeing her again near the tower. Fortunately the real rain didnít show up and only a few drops fell down. Sometimes some more drops fell, but you have an umbrella for it, right? The falcons didnít bother again. I donít know what it is with these animals this year, but it is completely different than the previous years. The falcons restricted themselves to some small flights around the tower. Yes, when you want to sit somewhere else you have to fly a small distance. No playing tag or something like that and not an attempt to chase a prey. Unfortunately only half of the family was in view. And when you donít see any action from the falcons you start chattering with the other viewers. You have to do something. While we were talking there we suddenly heard a couple of falcons scream. On our right side, above the trees, we saw S2 with a youngster. S2 had a large prey in her claws and wanted to fly to the tower. The young falcon seemed to be hungry and wanted to take over the prey from S2. However S2 didnít feel like it and it became a beautiful spectacle of a young falcon that wants to take the prey and S2 who definitely didnít want that. After a short fight the young falcon managed to take the prey. Yes little falcon, now you have the prey but how are you going to get on the tower? S2 probably thought that the young falcon wouldnít make it and tried to take the prey back. Again they fought for that prey, only the rolls were opposing. That the kids know what they want became clear pretty soon. The little falcon had the prey and didnít let go, not even for S2. It was Wonderful to be a witness of this. The problem ďtowerĒ occurred pretty quickly. How does a young falcon with a very large prey land on the tower? First the falcon tried to make some height. Unfortunately he didnít manage but I had to admit that he learned a lot. Last week the young falcon almost dropped like a brick with such a prey in his claws. Now the falcon could fly on the same height. But he didnít manage to get higher and so there was only one option left for this falcon and that was a lamp or a windowsill. When you stay down there you hope of course that it will be a lamp or a windowsill in your view. Actually you hope it against all odds. The little falcon was looking for a window on the right side of the tower. S2 chose for the top lamp on the front side. The falcon didnít appear again so I presumed that he was somewhere on a windowsill with that prey. Of course you want to see it and I went to the sand road. When I arrived there, dead tired because I didnít walk, I saw the falcon sitting on a windowsill with the prey. I stayed there watching and I see that the falcon was actually just sitting normally. On that moment I expected him to start eating the prey and I went back to the car to pick up my camera and my tripod. The little falcon was sitting pretty low so it must be possible to make some nice pictures of it. When I reached the car, I heard that the falcon had left the windowsill and was now sitting somewhere in the forest alongside the road. Too bad, no pictures but at least I did see him. During that afternoon we heard a falcon scream on and off and every time the sound came from the direction of the forest. The little falcon probably enjoyed a good meal there.


During the afternoon not much happened anymore with the falcons but the highlanders came by to say hello. Meanwhile there are more young highlanders and the two light brown balls of wool are being fit with an earmark. This duo walked on the other side of the Snelle Loop, actually to far away to make a picture of them. So I walked on the field into the direction of the Loop and I donít know what was wrong with the highlanders today. Normally they hardly look to humans but now everybody was staring at me and when I arrived near the Loop they even start to moo at the top of their voices. Very peculiar but at the same time you are on your guard. What if they donít like you to walk there today? It was worthwhile because a bit further I found a youngster that wasnít very old and without earmarks. The highlanders stayed alert and I left. On the field everything became quiet again and on the tower it was still S2 sitting on that lamp and meanwhile the other young falcon was sitting on the little saucer near the fencing of the first ring. At 6.30 PM we went home while the two falcons were still sitting on the same spot.


Two hours later we were back on the field. We were being told that a young falcon flew out of the forest with a part of a prey in his claws. It looked like a wing. It was probably the falcon that went into the forest with the pigeon this afternoon and now he went back to the tower with the last remains. The falcons didnít show themselves anymore. Fortunately the coffee tasted well and we had enough subjects of conversation to make it a nice evening. Gerrit decided today to have a look during daytime hoping that he would see something. He too thinks the difference with previous years is very large. In the previous years we saw a lot of prey handovers during this period. Now we see hardly anything. Pa shows himself occasionally and hardly meddles with the education of his children, as far as we can see. I canít say a wise word why this year is so different. I really donít know. Maybe those things do happen, not near the tower but a bit further away. Who knowsÖ


Many regards, Dorine



Thursday the 21st of June, 9.30 AM


Dear bird watchers,


The previous days I wasnít near the tower very often and the times I did go to the tower I hardly saw a thing. Last Monday morning I went there for a short while and all I saw was a young falcon on the top lamp on the front side. The little falcon didnít feel like it and even decided to tug his head into the feathers on his back. The little falcon was going to sleep and than you know it: no more action. On Tuesday I had no time to have a look at the tower unfortunately. Yes, there are days you have to make default.


Yesterday evening (Wednesday) we went to the tower from 8.30 till 10.30 AM. While we parked our car and got out we already heard the falcons scream. On our way to the tower we stopped watched up for a while and we saw S2 and the two kids circling around the tower. As far as I could hear S2 didnít agree with something. I recognized this call from the previous times somebody was on the tower. But there was nobody there right now, was what I thought and I thought it strange. We grabbed our stuff and took our positions on the field. There, Gerrit told us that Lambert and a few other people were in the tower. Aha, therefore S2 was protesting so loudly and flying around. Once we were settled on the field we only saw S2 and the kids and Pa were nowhere to be seen. On the second ring on the right site was a pigeon sitting and according to Gerrit it was sitting there for some time now. It didnít dare to fly off now S2 was circling around the tower, poor pigeon. This spectacle took about an hour and in the meantime there was not another bird in the neighbourhood of the tower. This isnít very strange. You really have to be weary of life when you have the guts to fly in the neighbourhood of the tower on such moment. While we were watching a circling S2 suddenly I saw a group of twelve birds flying very high in the sky. They were really high and it looked like it were pretty big birds. I remark the rest on this group and ask Gerrit if these birds could be cormorants. He thinks theyíre not, but what kind of birds are they? They were really large. They were no herons and no swans and then it occurred to us that it could be griffon vultures (note from Pinky: griffon vultures are seen in Holland during the past two weeks. They come from Spain and because there is no more food for them there the started to fly north). The birds high in the sky flew very fast. In a short time the travelled quite a distance. They came from southern direction and they flew to the north and when they were right above us they decided to fly east. The large foreign birds had disappeared meanwhile and all became quiet around the tower. The visitors had left the tower and S2 took place somewhere on the tower and as usual out of our sight. It was the end of what we saw from the falcons. S2 was dead tired of course. At least she flew around the tower for about an hour and didnít have the energy for a lesson in prey handover, too bad.


Meanwhile we build up a nice mail conversation with Bert Mulder (the man from Den Helder) and he sent us more of his beautiful pictures. You can watch them here.  Especially the birds of the owls are really marvellous. From his working place Bert can see the nest of a seagull through a window. This seagull has two chicks, one week of age. Bert frequently tries to make some pictures of them, but he has to be very carefully, through the jalousie window (with adjustable louvers), because mother seagull is very alert. As ugly as Mother Seagull is, as handsome and beautiful are her chicks. I donít think Mother Seagull is a beauty, large head, large yellow beak and then very little yellow eyes, while the kids have a nice dotted fuzz fibre coat. But I think all young birds are adorable, right?


This afternoon I go to the tower and I hope to see more than a sitting or sleeping falcon. I have one more week to go and in this week I hope to see a prey handover. A prey handover at which Pa or S2 drop a prey and one of the kids has to catch the prey in midair. As a spectator this is the climax of the season. Only the climax is not yet been noticed this year, so hopefully next week.


Many regards, Dorine



Sunday the 17th of June, 11 PM


Dear bird watchers,


Today it is Fatherís Day, a beautiful day. This day reminded me to that other day, about five weeks ago. At that time we got a beautiful gift from S2. Today there was a different beautiful ďgiftĒ: for a change we had no rain. But it is marvellous that on this day we could see the little falcons flying around, right? Honestly I didnít dare to dream about that on Motherís Day, not even when S2 started to feed. I was afraid of the consequences for the kids of the food shortage during the weeks before. But fortunately everything turned out to be fine and now two young peregrine falcons fly cheerful around the tower, at least when they feel like it. Because thatís another problem, the kids donít feel like doing something quite often. On the viewers field this is being discussed and the food supply is being discussed too. During the previous years Pa and Ma frequently brought a blackbird or a starling up and with the prey handovers the exercised with that kind of birds, at least in the beginning. S2 on the other hand only catches pigeons, at least thatís what we see every time. When she catches three of those preys a day, the family has more than enough for the whole day. There are no hungry kids on the tower and what does a bird of prey do when it has a full crop? Right, bulging out. So with the prey handovers it isnít easy to have a stepmother like S2. Taking over preys and fly to the tower with it is in the beginning quite a job for the kids. But when you get a big pigeon handed every time, you should be happy as a young peregrine that you donít fall down like a brick with such a weight in your claws. A blackbird or a starling would be more simple and worth trying to reach the tower with it. It has been a heavy learning school for the kids and now with the prey handovers it is still heavy, but now literally.


Yesterday evening late we saw the beautiful successful prey attack of Pa and S2. Today I had no time to go to the tower until in the afternoon. We havenít been there very long, from 3.30 till 5 PM and we didnít see very special things. Pa flew a short distance because he wasnít sitting pleasant anymore on the second ring and he decided to try another spot. He found one very quickly, but he kept the spot secret for us, or in other words the spot was on the backside of the tower. It was good that Arno and Martin came by for a while. At least we had something to talk about the falcons and the owls. Not that the present company wasnít pleasant, on the contrary, but I had some questions about the little owls. Yesterday we saw a lot, today we almost didnít see anything, maybe tomorrow we will see a lot again.


Yesterday I told about the man from Den Helder who made a couple of pictures of the falcons and the jet fighters. This afternoon I got an email from somebody whose name told me nothing. But the first sentence said a lot: A short introduction might be helpful Ė ďThe man from Den HelderĒ Ė at least you know who I am. That was clear and I immediately knew who it was. I received the pictures and some other very beautiful pictures with explanation. These are the kind of things I like so much. You meet someone; we didnít shake hands and didnít say names. This person reads the forum and finds out who you are and than mails you and shares things with you. Wonderful, isnít it? I put his pictures on my site and you can watch them here .


Now Iím almost done with my story I had to change something, but Iím not going to do that. It didnít stay dry today. The rain is pouring down meanwhile, but late in the evening or at night I donít care. You donít go to de Mortel to watch the falcons, but you are at home or already in bed.


Many regards, Dorine



Saturday the 16th of June, 11.30 PM


Dear bird watchers,


Tonight I doubted whether we should go to the tower or not. All day long very heavy showers came and went. We decided to go anyway and before we could go it was raining again. Well, what to do now. We waited a short while and watched the clouds and from these clouds we could see that this would be a short shower. Therefore we took our stuff and drove to the tower. Taking this weather in consideration we thought that we would be the only ones, but we werenít. Kuiko, Piet from Lieshout and a visitor from Den Haag were already there.


Actually it was very boring around and on the tower. The falcons didnít feel like it and when falcons show this behaviour, you go talking a bit, right? Piet had his huge movie camera with him and then you want to know if he could film something beautiful. Piet isnít the person who starts to tell a lot, but he could film something. The man from Den Helder showed a picture of a falcon with a prey in his claws, ready to land on the tower and a very beautiful picture of two Turkish jet fighters which passed each other in the air, made during the open days of the air force base in Volkel. Beautiful pictures, but thatís to be expected with such equipment.


The falcons didnít let us down completely. They flew a bit and they went for the lamps again, to sit near or to sit on them. The kids chose the upper lamp on the front side and as only one falcon can sit on the lamp, kid number two had a problem. And what to do then? You go sit on the windowsill. Pa chose the top lamp on the left side. So the three of them were sitting there and it looked like it that they would stay there. Sitting falcons lead to the fact that you get an eye for other things and yes, we again saw a beautiful bird, the common redstart. Of course the conversations were about the birds in the neighbourhood, the deer on the edge of the forest and once in a while the falcons were being discussed too. Till after 10 PM three pigeons got the idea to visit the tower. Whether this was a smart move or not, I donít think so. Pa didnít think so either and chased after the pigeons. He let go the first one to dive after number two. This pigeon was smart enough to let himself fall into the forest and Pa had to let this pigeon go. We thought weíd seen all the spectacle but nothing was less true. Pigeon number three left the tower too but stayed high in the air. This isnít very clever and especially not with two peregrines in the neighbourhood. Pa chased after the pigeon and S2 comes to help Pa. The arrears she had were soon made up. She is not only a lot bigger than Pa but certainly also a lot faster. S2 approached the pigeon and tried to hit. Unfortunately the pigeon got away. But very soon the pigeon had Pa behind him again and he succeeded to hit the pigeon. Believe it or not but this pigeon managed to escape again. But not for long because S2 took over charge and finished the job successfully. The pigeon was hit and in the claws of S2 it was being brought to the right side of the second ring, unfortunately out of our sight.


It was wonderful to see how Pa and S2 got hold of this pigeon. Actually it is not very fair, two against one. But we didnít expect this action at this time, it was almost 10.10 PM and it started to get pretty dark. While Pa and S2 tried to get hold of this pigeon, the kids stayed near and on the lamp and when Pa and S2 landed on the second ring with this pigeon, the kids stayed where the were. I found it strange. The probably werenít hungry anymore and thought: We grab this prey for breakfast tomorrow morning. And we, down there, thought that we wouldnít see anything this evening. But we saw a successful prey attack right above us. Because normally we see the falcons disappear behind the trees and mostly we see them return without a prey. It became a very beautiful evening without rain. Yes, a few drops but you canít call that rain. Things can be very strange when you go watch the falcons. When we drove away from home we said to each other that we would see how things went with the weather and the falcons and that if things werenít going well we would be home in a few minutes. Finally we left around 10.30 PM and our visit lasted two hours.


Many regards, Dorine




Friday the 15th of June, 11.30 PM


Dear bird watchers,


Yesterday evening I wanted to go to the tower very much. By day I hadnít had time for it and my freezer lead to the fact that there was no time for an evening visit. I didnít close the door of the freezer well and with this moist weather you get a lot of ice in that thing. So yesterday evening no watching falcons, but unfreeze a freezer. Today by day again I didnít have time to go but tonight I had to go, time or no time. Although we were late weíve been there for more than two hours, from 8.15 till 10.35 PM.


When we arrived the highlanders attracted my attention immediately. The herd was present, on the field before the Loop and on the field behind the Loop. Again two small light brown balls of wool walked around, very small and without the yellow number plates in their little ears. They frolicked a lot. It didnít take long before the whole herd disappeared, but in a very special way. The highlanders galloped into the forest. Normally these animals walk away in a slow pace, but tonight they were all in a hurry. They disappeared from our view very fast. I never saw this before, the whole herd in gallop.


Now the highlanders left, there was time for the falcons, which I actually came for. We werenít the only ones tonight, Diane and Walter, Jan and another couple from Beek en Donk were already present on the field. Fortunately the falcons didnít let us down. Mostly it is very quiet in the evening, but tonight there was a lot of flying. It looked like S2 was giving the kids flying lessons. During the flying they played the tag, like they usually do. But tonight the game was slightly different off and on. When one of the young falcons flied into the direction of S2, S2 dived. The young falcon dived after S2 and together the disappeared behind the edge of the forest, to come back a while later, playing together. We saw this game several times this evening. In my opinion it looked a lot like exercising the diving because they didnít go after a prey, just because there was no prey in sight. Frequently they took a rest somewhere on the tower, mostly on a lamp or a windowsill. And next they fly off again. One of the young falcons treated us on a very beautiful flying show. The most beautiful of the flying show was the air. The sun, which had just sunk behind the horizon lead to beautiful coloured clouds. A blue-green sky with some clouds in the colours from white to orange-red and the very thin high clouds seem to be purple-blue. What a view it was and than that falcon flying against that background. Everybody was enjoying it very intensely. They flew a lot till short after 10 PM. Then the falcons found a spot on the tower, probably the sleeping spot because we didnít see the falcons fly anymore. It was a beautiful evening. We didnít see any prey flights or handovers but we saw the diving exercises of the kids. The learning process continues and is it S2 show is playing the teacher. Pa hardly shows up with the flying lessons. Sometimes he flies with them but mostly he prefers to keep an eye on everything, sitting on the tower. It was a beautiful evening with the whole family in view. The kids are progressing fast with flying and you can see it especially on the manoeuvrability of the kids. They are really doing fine, fortunately.


Martin and Hans of the bird workgroup went by too and we talked a bit about the falcons, the highlanders and the little owls. I now watch Beleef de Lente (www.beleefdelente.nl ŗ site with several cameraís for different birds) once in a while and I had some questions about the strange arrangement of the nest box. I looked for it on the internet, but unfortunately I couldnít find an answer somewhere (maybe I didnít search well enough, thatís another possibility). The nest box contains a porch and then the nest box itself. The holes of the entrances are not in opposite directions but on the left or right side. My question was why they made it this way. Tonight I got the answer. They make it this way to keep out jackdaws. They canít enter with their nesting material. Jackdaws make their nests from little branches and it is not so easy when you have to enter to two holes with a branch in your beak. But there are also clever jackdaws and those birds are snitching a couple of nest boxes. Sometimes by pigeons too. Martin told me too that this year was a very good breeding season for the barn owl, the little owl as well for the kestrel. You may conclude that there are a lot of mousses this year, a large supply of food and a lot of those young birds. How beautiful is nature.


Many regards, Dorine



Wednesday the 13th of June, 11 PM


Dear bird watchers,


Unfortunately I had no time to go watching the falcons yesterday and today by day. But tonight I had to, although I know meanwhile that it can be very quiet in the evenings. On arrival it seemed very quiet on the field. Mieke, Jonne and Piet (Lieshout) were there. Not only on the field it was very quiet, on the tower too. The falcons didnít sit down all the time and there was some flying off and on but nothing compared to the flying show which I saw on Monday morning, unfortunately.


Tonight there was a pigeon who dared to sit down on the top ring near the round saucer. The pigeon frolicked a bit to there and back and a short while later he flew off, to return to his spot a few minutes later, while on the high antenna and left from the outside cam peregrines were sitting. This was not the only pigeon who went to the tower tonight. Another pigeon followed, but he was being send away very decisive by the young falcon near the outside cam. The pigeon was lucky. First it was a youngster and I donít see him hit a pigeon and second the youngster didnít really feel like it. After about 300 feet  he flew back to the tower. The falcon took place on the windowsill of the top window on the left side. I cannot imagine that this sits comfortable, but this falcon obviously thought so and ensconces himself in the left corner. It looked like he wanted to start his night sleep. Tonight we only saw S2 and the two kids. Pa stayed out of our view unfortunately.


When the falcons are quiet, you have good company on Piet. Last years he showed me several birds and tonight he did that again. The sparrow on the pole was not an ordinary sparrow but a tree sparrow. I wouldnít have noticed it, but when I watched the animal through my binoculars for a while I could see it for myself. Shortly later he heard the yellowhammer and after a view into the trees he saw it. I heard a lot of birds singing but I never knew which sound belongs to the yellowhammer, till tonight. You see that bird sitting there and then you are going to pay attention to the birds sounds. It didnít take long before I found out which sound this bird is making. Again I learned something. It didnít stop tonight with the birds. Piet suddenly became very enthousiastic because he saw a fly-trap (bird in the Netherlands) on the barbed wire on the other side of the road. Fortunately I saw that bird immediately and I could admire it through my binoculars. A fly-trap, for me the first time that I saw that bird. The bird book was taken and when I saw the picture I could confirm that it was the fly-trap which we saw a minute before. Not that I doubt on Piet, definitely not.


Normally you are watching the tower and the falcons and you donít notice the other birds. You hear them whistling and singing but see them? No. But when you have somebody near you who knows a lot and also sees and hears it, it is a very special experience. The falcons were lazy and didnít show much, unlike the tree sparrow, the yellowhammer and the fly-trap. Therefore the visit to the tower was worthwhile.


On the 23th of May I made pictures of the young falcon on the platform and S2 on the nestbox and last Monday I made pictures of the young falcon on the bottom lamp. You can watch them here.


Many regards, Dorine



Monday the 11th of June, 4 PM


Dear bird watchers,


Because the last two days were very boring I decided to go in the morning today. Finally it was 11.30 AM before I went to the tower because of the bad view earlier this morning. When I arrived Lambert arrived too and I settled myself with my chair on the field. That it was a good idea to go in the morning became clear very soon. After about 10 minutes the whole family decided to go flying. Real flying with playing the tag in between and with beautiful floating flights spiralling up. Frequently I lost the view on one or two falcons. Thatís not so strange when you try to follow them with your binoculars. But it didnít take long before you saw all four falcons close together. The family made a considerable trip and clearly enjoyed it. For me everything was clear to see because the family stayed above the field. Finally I saw some things.


I followed two falcons, the youngsters, and suddenly they started to scream. Just have a look without binoculars and right, S2 arrived with a firm prey in her claws. Above the field one youngster tried to take over the prey. Unfortunately this attempt failed and it was number twoís turn, who also saw his attempt fail. All this time S2 circled with the prey above the field, which was a confirmation for me that the youngsters were meant to take over the prey. The first youngster was allowed to try again and obviously he learned from the first attempt. He managed to take the prey and to fly away with it. The little falcon slaved into the direction of the tower with that large prey in his claws. Unfortunately he couldnít make height and finally he tried to land on the bottom lamp on the left side. Yes, nice, but how do you do that with a prey in your claws? He found out very quickly that he couldnít make it and circled around the tower once. A pigeon is pretty heavy and you saw the little falcon sink more and more. He even flew a small distance above the field near the tower and tried to turn around. The little falcon was only a few feet above the ground when I lost the view of him. He must be sitting near the tower on the ground. I took my camera and walked with Lambert, who unfortunately missed almost everything, to the tower to watch. We didnít walk straight to the tower, but we just walked onto the sand road, where also cars and bicycles are driving. We didnít see a falcon and I thought that he would have left meanwhile. We went back and on the asphalt we looked around and suddenly we saw the falcon fly away. So we went back to have a look and then we saw the prey lying near the gate, on the utmost right side. We left quickly to give the falcon the opportunity to do something with that prey.


Back on the field a young falcon turned out to be sitting on the bottom lamp, maybe the falcon of the prey. Gerrit arrived and I had to tell him that he was a bit too late. I walked to the field with my camera to make a picture of the falcon on the lamp, but unfortunately I didnít succeed. I enjoyed this so much that I actually donít know what happened furthermore. Gerrit will know it because he makes notes and I donít. A short while later there was a lot of activity near the left saucer on the bottom ring and with my binoculars it was clear to see that a prey was being cleaned there. There was also a lot of screaming, I think by the kids. They were probably hungry. Next all four falcons turned out to be sitting on the dining table near that saucer and still there was a lot of screaming. There was probably a domestic quarrel and a firm one too because this scene took more than an hour. I donít know where the prey, that was being eaten, came from. I didnít see anyone arrive with it. I checked if the pigeon near the gate was still there and it was so it must be a different prey. There was a lot of cleaning and the feathers swirled even to our viewers spot.


After the meal and the quarrel of the family S2 thought that she earned a break and flew around a bit to land on the high antenna on her spot. Pa chose the right saucer on the second bottom ring for his afternoon nap. I didnít see the kids anymore and after Pa and S2 left the bottom ring everything became quiet again. Around 2 PM Kuiko arrived and after some chattering I left home at 2.15 PM. I left the family who was bulging out behind me and I was very happy with everything I saw. Iíve seen enough for one day. Unfortunately I donít have time to go to the tower tonight. But there are more days to come.


Many regards, Dorine




Monday the 11th of June, 9 AM


Dear bird watchers,


Last weekend we went to the tower in the evening hours. I canít say that it was exciting. We had lots of time to drink our coffee and to talk a bit, for example about swifts. These are very strange birds. The past few weeks I saw them almost on a daily base around the tower with very remarkable behaviour. When the falcons are on the tower, the swifts fly above the tower. But when the falcons leave the tower, the swifts fly together with the falcons. Not around the falcons but above them. I did do some inquiry but unfortunately nobody could give me a real answer, only that they probably act that way because the insects, which is food for the swifts, are accompanying the falcons.


Saturday night the falcons really failed us. Except a small circle around the tower and a half prey attack the falcons were very lazy. It was good that Martin came by because what we didnít see, he saw. This is the difference between experienced nature people and rookies like us. On the other side of the Loop against the edge of the forest a deer was eating a bit. This cute animal immediately got all of our attention and we moved over the scope. It was an adorable view, head to the grass and every time she seemed to hear something she held her head up to watch the neighbourhood. Very beautiful to see and we could enjoy it for at least 15 minutes.


Yesterday I enjoyed the diner on the stone ledge right in front of the outside came at home. Only one thing of one of the youngsters caught my eye, the smallest of the kids. Where his bigger brother/sister has no problems to take care of him/herself, this falcon is a lot more reserved. Finally he took the head of that pigeon so he had to eat something. This falcons is recognisable frequently for the viewers on the ground. Where the other falcon sits down on his feet somewhere, this falcon mostly lies down on his belly and often for a longer period. He is also not very active, more a lazy one and food must be brought. I hope that his button turns because otherwise he has a big problem. Further there were two prey attacks yesterday evening, which both failed. There was something else which was not clear. Suddenly we saw a falcon near the nest box with a very large prey and this falcon flew away into southern direction. We didnít see a falcon arrive with a prey and therefore I think it was Pa who laid his claws on a pretty big leftover and flew off with it. If Pa had arrived with that prey we definitely would have seen it, because Pa would have difficulties to come up with such a big prey. Maybe it were the remains of the pigeon which was cleaned a couple of hours ago on the stone ledge in front of the outside am. Pa just thought on himself for one time and ate the rest of the prey out of sight.


We saw not much activity these two evenings and yesterday we left when dusk started to fall and the first raindrops arrived. Previous years the evening hours were almost always used for flying lessons and prey handovers. This year the evening hours mean rest. Ma was an ďevening personĒ. S2 is definitely not. In the evening she prefers sitting in front of the mirror, cleaning herself.


Many regards, Dorine




Friday the 8th of June, 11 PM


Dear bird watchers,


Today it was a broiling day, the kind of day you want to sit lazy in a chair on a cool spot, glass of soda with you and donít do anything. The falcons think the same way on a day like this. This morning I went to the tower for a short while, from 10.45 AM till 12.30 AM. Harry with his daughter, Sazoe and Apus were already present and a short while later Sander arrived with his father. It was very boring on the tower and it stayed boring. It was so boring that I actually donít know if I saw something except a falcon, S2 on the antenna. I didnít stay long; it was way too hot there. Yesterday there was some wind, but today it was calm. I didnít do much the rest of the day. Until about 4 PM when it started to become very dark here and I had to clear away our garden stuff, for nothing, it stayed dry here.


Tonight Piet wanted to go to the tower. Meanwhile it cooled down and the thermometer said only 23 degrees C; this morning it was 33 degrees C. First we brought Daphne away and then we went to the tower. We put our car in the verge and I see Kuiko busy chattering with the present highlanders, which were close to the viewerís field. I new immediately that it was quiet with the falcons, otherwise he wonít be there. We took place and talked a bit about the falcons. A youngster was sitting on the top lamp on the left side, a pigeon was sitting on the bottom window on the front side and a falcon was sitting on the top lamp on the front side. But who is that falcon on the front side? I watched through the scope of Gerrit and I thought that it was an adult falcon, while Gerrit and Kuiko thought it was a youngster. Fortunately this falcon was so sweet to show his breast feathers for me and then I clearly saw the horizontal striping on his feathers. This was an adult falcon because a youngster doesnít have those horizontal stripes. The breast of young falcons is filled with drops. But whether it was S2 or Pa I couldnít see. So I walked on the sand road to find out if I could see it from there. I wasnít really sure but I thought it was PA. I walked back to the field but before I arrived there, there was a lot of flying activity. Two falcons were chasing a pigeon. It wasnít a real prey flight, more a teasing to scare the pigeon a bit and then let him go. Thank you Family Falcon for this action. At least I did see something today. The falcons returned to the tower and we were there, doing nothing. Meanwhile it started to get darker from the south and the view on the tower became less with the dusk. So we wanted to go home. When we were near the cares, we spoke a bit more about resizing pictures and how to do that. While we were standing there we hear the falcons and we se a falcon go to the platform. Gerrit took his scope (which he just put away) again and with a view through that thing I saw that it was S2. I already said she is going to lay an egg. S2 was sitting there and Gerrit puts his scope away again and we talked on. The conversation went on and this was a good thin. About 5 minutes later we heard falcons scream and we see two falcons in the air above the field. Immediately I saw that one falcon had a prey in his claws. Not a big one, but it was a prey. Falcon number two went to the first falcon, takes over the prey from the claws of that falcon and flies then to the bottom ring. We knew that S2 was on the platform and with a fast glance we saw that one of the youngsters was still sitting on the lamp on the left side. So this had to be Pa and a youngster. But this was very special. It was, as far as I know, the first prey handover in the air, which we saw and after which a youngster had to fly a considerable distance with that prey before it could land on the tower. Meanwhile Gerrit took his scope again and with a view through the scope it was sure for us that the falcon on the bottom ring was a youngster. After the prey handover Pa flew with a wide left curve to the top ring and landed there somewhere on the backside. The young falcon was screaming a lot. He was probably very happy with the succeeded exercise. It is something, taking a prey from your dadís claws and fly with it, without crashing down and than land on a ring. Well-done falcon. You did a great job. The first prey handover we saw which went perfect. In the previous years Gerrit and I saw different things, a bit less then perfect.



In the beginning of the evening we said to each other that this year thereís not much action in the evenings. But Pa and one of his kids showed us that you never have to leave to soon. When it is getting dark, very beautiful things can happen. It is a bit difficult to see, but still very worthwhile. Previous years it was actually the same. When dusk starts to falcon, the falcons like to become active. We went home anyway. S2 was still sitting on the platform. The youngster on the lamp was probably asleep already and the youngster with prey was starting his diner. A wonderful evening, which I didnít expect. But those are mostly the most beautiful evenings. There are two more chapters in the learning book the kids will have to learn: prey handover with a falling prey and catching a prey themselves. These two chapters will probably no problem for the kids. After these kids left the nest box, everything went plain sailing. And thatís good after all the misery, right?


Many regards, Dorine





Thursday the 7th of June, 10.30 PM,


Dear bird watchers,


The previous two days our visits to the tower were very boring. Fortunately this afternoon was different. We went to the tower from 2.15 till 6 PM, a long but very beautiful afternoon. Pinky, Mama and Kittekat would come again to de Mortel this afternoon. At noon it was already 27 degrees Celsius and experience learns that the falcons donít feel like it. I was really afraid that the viewers made a long trip for nothing. Fortunately it might have been worse.


When we arrived it was already crowded. Pinky, Mama, Kittekat, Barbara and Gerrit had already taken their seats on the field and immediately we heard that there was some flying activity of the falcons. The usual game, fly off, circle around the tower, try another seat, play the tag and sometimes make some fun together with S2 and Pa. For the regular viewers it is normal but for the viewers who donít visit the tower on a daily base or who come from far and only pay one visit to the tower it is wonderful. They love it. And especially when you can tell these people who they are looking at in the air and to what you can see who is who. We already saw quite some activity when S2 chased a couple of pigeons. It wasnít a real prey attack; at least it didnít look like one. S2 had company of two other falcons. I donít know if Pa was one of them. I actually didnít watch that well. We talk a bit about prey attacks and suddenly we see two falcons returning. We heard them come. S2 in front with a fat prey in her claws, a pigeon and a youngster following very noisy in her wake. S2 is a firm lady, she is a lot bigger than Ma but still she has a difficult time when she has to bring a firm pigeon to the tower. Gerrit told me that he wanted to bet where S2 would bring that pigeon. Bottom ring, left saucer. Sure Gerrit, that is the spot she reaches first. She flew on the altitude of the bottom ring. Why would she take pains for another spot? But it is correct; the bottom ring is the favourite one. S2 sat down with the prey, followed by the youngster. My heart was in my mouth. The young falcon was acting wild there and we saw that before. The prey fell on the ground then. Fortunately this time it doesnít. But it didnít take long before panic strikes S2 and Pa.


Again panic. Like I heard and saw before. I knew the reason immediately, people on the tower. Only this afternoon it was slightly less, but still there was someone on the tower. Pa made height and circled above the tower. S2 stayed lower so she could brush past the tower just above the top ring. Meanwhile Piet saw that the gate was open and a minute later I saw someone waving at us from the top ring. S2 showed that she didnít agree and made few dives but it was not as fierce as a while ago. The kids stayed very calm. I saw them sitting on the left side of the stone ledge while S2 was stressing in the air. The disturbance wasnít big. We didnít even notice when the people left the tower. The last time this was very clear.


Later we could enjoy beautiful hovering moments almost right above us, which reminded me and Gerrit to the previous years. We saw lots of them those days. Not only a lot of floating moments but also long flights with playing the tag. These flights lasted so long that sometimes we had to stop watching. Stop because your neck started hurting, your arms or your eyes. I believe it, was what we then said to each other. Unfortunately I didnít witness such a moment this year and I wonder if we will witness those moments this year. After the fledging everything happens at full speed. In 2005 and 2006 the education of the kids lasted at least 4 Ė5 weeks. Now it looks like they are being cramed in 2 Ė 3 weeks for the wide world. If this is the fact, I have to go to the tower often next week because the last part of the education is prey handover. It is the most spectacular part of the education and I donít want to miss it.


It was a very beautifull afternoon, an afternoon in which S2 showed very clearly that the kids mean a lot to her and this makes me happy, very happy. My feelings concerning are still very double. On one hand for me she still is the female that chased away Ma. On the other hand she is starting to behave like a ďreal motherĒ for the kids. When I saw S2 like this this afternoon, I had to think of Ma. I was wondering how she would have reacted with those people on the tower.


Many regards, Dorine




Wednesday the 6th of June, 9.30 PM


Dear bird watchers,


Yesterday evening I didnít bother to write a story. We left the tower last Monday with S2 on the top lamp on the backside. Piet said then that the view of S2 on that lamp was fired-on the lens of the scope

after one and a half hour. Indeed, yesterday evening we went to the tower and we walked straight to the field on the backside. When we put down our scope it seemed that what Piet said last Monday evening was right. We had the same view as the day before when we left. S2 on the top lamp on the backside. I donít know what it is, with that lamp. In the beginning Pa was sitting on that lamp every time. Because of that (?) S2 appeared on the scene and now S2 keeps sitting there. I donít know what the meaning is of it. I only hope not another foreign falcon will appear now. Weíve had enough of them this season. It was good that we had the necessary distraction of the highlanders, because S2 was only cleaning or sleeping. Yesterday evening when we arrived on that field, a couple of highlanders walked on the exact spot where we always are. We were going to be there anyway. Those highlanders came very close during the grazing and once in a while the looked to the scope with a glance that said: Yummie!! In between them there was also a young highlander of last year, one that hasnít have such a big antlers. During the grazing it came closer and closer and it kept a continue watch on Menno. Especially when Menno started to eat a cookie. The little highlander was looking his brains off. I donít think he get that those strange creatures on the field do eat too, only something else but grass. Nice, highlanders, but thatís not what we came for and all the time we were on the field on the backside we didnít see another falcon, only S2 who was making her toilet. So we went to the front side, to the field. Also because we knew that Rionne and Mieke where there. From this side we could see the two kids, on the stone ledge on the left side. One near the antenna and one behind the outside cam. Pa was still sitting on the top lamp on the left side, probably his sleeping spot for the coming night. We stayed there for a pretty long time and fortunately there was one falcon who showed us that he still had flying skills. PffffÖ I already was afraid. The youngster who was sitting near the antenna just made it to fly to the nestbox and it made him so tired that he went to sleep immediately. Yes, yesterday evening was really exciting.


Today I went to the tower in the morning, maybe there is more to be seen. I arrived at 10.45 AM to a deserted tower. I had to search for a moment, but then I found S2, not on the lamp she used to sit on, but on the antenna between the bottom and the second bottom ring. There is an antenna and on the antenna abreast of the fencing there hangs a kind of little saucer, a small round thing. On that thing S2 was sitting. I donít know whatís wrong with her but I donít see her do anything else but cleaning and sleeping, what a vain creature. I scanned the rest of the tower and no other family members were to be seen. So I went to the backside. The view on the tower wasnít great. The air was not clear and when you have to look against the sun you donít see much. But fortunately I could find the rest of them. The two kids were on the fourth ring, one on the left saucer and the other on the ring near the round saucer in the centre. Pa was sitting majestic on the fencing of the third ring, keeping an eye on everything. I stayed there for about 15 minutes and also on this side no movements to be seen. So I went back to the front side. At least you donít look against the sun. S2 was still sitting where she was. Again Iím near the tower and the falcons donít do anything. I got company of Spreeuwke and somebody who came to look because she was in the neighbourhood anyway. Fortunately you have some chattering. It became later and S2 changed her seat on the saucer for a seat on the concrete ring and sat down in a way you could hardly see her, not out of view, but camouflaged. She thought she had enough exercise for now.


These were two impressive boring visits, which made me think. It is about one and a half week since the kids left the nest box and when I am near the tower nowadays it looks like it is 4 weeks ago since they left the nest box. This behaviour of the young falcons looks pretty mature. Other years you saw a lot of flying games these days, they could spend hours with it. Now our falcons behave like adults, eating and bulging out and sometimes you have to fly a bit otherwise your muscles get stiff. The whole season is different and even this period is clearly different then the last two years. The kids had a hard school in the nest and maybe therefore they are much more independent and more mature. The kids manage things much faster and donít play much. Unfortunately for the viewer it is a pity but with the developments of Pa and S2, maybe an egg, it is advantageous. When I watch everything and compare it with previous years, it is my opinion that if S2 is going to lay an egg and starts breeding, the kids will make it. But actually I prefer no egg. If it becomes a chick it is very late in the season. One could make it, but it doesnít have to be more than one. The food supply could become a problem.


Fortunately there is no egg yet and maybe there wonít be any eggs. Only S2 can answer us. Itís too bad we donít understand falcon language, but maybe itís better we canít.


Many regards, Dorine.







Monday the 4th of June, 11 PM


Dear bird watchers,

Tonight we went to the tower from 7.30 till 9 PM. We never write down something. This can be boring sometimes. Tonight we didnít miss it. It was very boring, sleep inducing. Finally we went home to make some strong coffee that could wake us up.


We arrived on the Hemelsbleekweg and to our surprise there was nobody. We put the car close to the tower because we wanted to go to the field on the backside. In the evening hours this is my favourite spot, especially when the sun shines. It shines so beautiful on the tower and you have that shiny ball behind you so it doesnít shine in your face. But first we looked on the front side to see if there was something. Yes there was sitting something, Pa on the top lamp on the front side and a youngster on the cellphone antenna on the second ring. We couldnít discover more falcons. So we went to the backside and we discover S2 on the top lamp, exactly on the opposite side from Pa and on the left side we discover a young falcon. Based on the assumption that Pa and the other youngster are still on the same spot, the whole family is home. We put down the scope, unfold our chair and sat down, waiting for some action. And finally, after 10 minutes we got action, and what kind of action. The youngster jumped onto the roof the way we didnít see him anymore. S2 was still sitting in the same position and after a glance through the scope I saw that she had her eyes closed. The only busy flying traffic was from the swifts. Their number is growing every hour I think. There are really lots of them already. These swifts are such a nervous animals. I followed them with my scope and it irritated me very much. Every second these bird are busy. The never sit down and fly non-stop higgledy-piggledy. PfffffÖ Iím glad that our falcons take it easy. What if our Family Falcons was just like that. I really donít want to think about it. Around 8 PM there was some activity. The youngster on the roof showed himself again. The little falcon did the musical chairs, or like Piet called it ďring hoppingĒ. He flies off, lands somewhere, flies of again, lands somewhere, etc. It was impossible for us to see if it was the same falcon every time. It could be possible that they were together playing musical chairs. We didnít write down from which ring to which ring they went but I can tell you that he sat on the high antenna for a short while. I observed him through my scope and I could already see that he wonít stay there long. Sitting stable on the narrow antenna is something the young falcons donít master completely.


All that time S2 sat on the lamp. She was sitting with her eyes closed or she was cleaning herself. She mostly cleaned her belly and it was needed. Yesterday evening we saw them on the bottom ring. She was cleaning a prey and feeding and later we saw that she had the blood of the prey on her belly, a large dirty red spot. Tonight she was removing this spot, very neatly. Only when she finished I could still see it. S2 does not have water and soap available and such a blood spot is not easy to clean, right? After some flying activity of both youngsters (I presume) it became more quiet, at least with the falcons. The swifts became busier and busier. The herd of highlanders came by on the other field, but we saw and heard them. The small thing also frolicked with them. I felt pity with that ball of brown wool. In the meantime it had got such an enormous shiny earring in its ear. I really looked strange. More number than calf. I should have taken a picture of it a couple of days ago. Unfortunately I didnít and now it isnít beautiful anymore with such a yellow number plate on its ear. The heard was walking and the left as fast as they came. It doesnít go fast but before you know it, they are already gone.


Meanwhile it was almost 9 PM and I believed it for tonight. We took our stuff and we walked to the car. When we arrived at the car we saw that Pa was sitting on the same lamp as when we arrived and it wonít surprise me if he sat there all evening. There was nobody on the field. I donít know if there were some viewers in the time we were on the backside of the tower, but Iím not used to meeting nobody there. While I got in the car a person on a bicycle arrived who obviously watched the falcons from another spot. According to him there was a lot of flying activity around 8 PM and he saw 3 falcons maybe 4 falcons in the air. Unfortunately I have large doubts, especially because S2 didnít leave her spot. She was rusted on the lamp. We drove away and what did I see through the window?? Right, activity from the falcons. We left anyway. We wanted coffee and I didnít expect a prey flight or prey handovers. And we have days to come. The ďpartyĒ isnít over for me. Although the cams will turn black and the forum will be locked. This doesnít mean I stop too. There are some beautiful weeks to come which I will share with you, here on my own site, like I did the last few months.


Many regards, Dorine




Monday the 4th of June, 1 Pm


Dear Bird watchers,


Yesterday evening no story. We were home late and we still had to eat and after that I had no energy for it. Whatís more, I saw some beautiful things, but I can write them down right now. Yesterday I planned to go to the tower not so long. I didnít feel like it, but I had to. While we were driving to the tower, we drove alongside a meadow in which a pony with a very young foal was standing. As horses are my other hobby, we had to stop. We made some pictures and enjoyed it. The little thing loved the attention and was whinnying a lot. Because of this beautiful scene we arrived at the tower at 3.30 PM. It was pretty crowded and because of that I didnít manage to observe the falcons. The present for Lambert (the forum members collected 650 euros because his camera broke down) had to be offered and we spoke about the same subject we always do. Till a man came to me and introduced himself. With him and his partner I had a long, very long conversation and it made me glad. Thanks Jan. A short while later S2 arrives with prey and the kids dive to the prey with devotion. The prey wasnít being taken by the kids, but was put down safely by S2 on the bottom ring near the left saucer. Soon it became clear that you canít put down a prey safely on a place like that, and especially not with two of those exuberant kids. They fought a little about the prey and the consequence was that the prey fell of the ring and landed on the foot of the tower. Again a wise lesson for the kids: no fighting and pulling on a prey and especially not on the edge of a ring. Compared with Saturday the falcons were pretty calm. Most visitors returned to home and Kuiko came back from the sand road. He made clear in gestures that there were 3 falcons on the flank of the tower. And what do we do? We go to the flank. We took the scope and walked to that spot. What we saw made us forget all other things. S2 was sitting on the bottom ring with a youngster and Pa was sitting on the fencing, keeping an eye on the two of them. S2 had prey and there was a lot of cleaning and eating to be seen. Wonderful to see, 3 falcons in 1 view through my telescope. The son which was shining on that side of the tower made the picture exceptional beautiful, really wonderful. We stood there for a long time and we enjoyed it very much. The last guests who went home passed by and their visit was being prolonged by at least 30 minutes because of this wonderful picture. When you see this at a one-time visit to the tower, you are very lucky. Even I donít see this often. Because the sun was shining on the tower in a perfect way and we were standing on the right place with 3 falcons so close to each other, it looked like we were watching a documentary on TV. Finally it was Pa who left first and we left too, back to the field where our car was parked. We wanted to go home because we had to eat too. Meanwhile other viewers arrived, viewers who come frequently and of course a lot of chattering followed, with the consequence that we went home after 8 PM.


This morning I first washed the car and then I left to the tower. On arrival I only see the car of Gerrit being parked. Gerrit himself was nowhere to be seen. I took my stuff and install myself on the bench with my scope right in front of me. I already saw them without my scope but looking through the scope it became clear that it were the two young falcons that were sitting on the crosswise pole between the bottom and the second bottom ring. While I was looking the two of them, Gerrit, who was on the backside, arrived by foot. The two falcons were sitting with their feathers wide and I was afraid I wouldnít see much. Piet from Lieshout came by too and the three of us some some action.


It was crowded with pigeons this morning. Several groups passed by and I donít know what is wrong with these groups of pigeons but every group made a circle around the tower. Itís really true, I donít lie. The last group I saw was so close to the tower that it looked like they all wanted to sit down on the tower, which they finally didnít do. The pigeons were lead to some attacks of our falcons. We didnít see any real attacks, it were more the kind of teasing games. Once we thought that a young falcon really went to a group of pigeons. The young falcon flew right above us. Suddenly we see S2 arriving from northern direction with a pigeon on her claws. That was were the youngster was heading for and not the group of pigeons. Soon youngster no. two followed and the kids tried to take the prey but S2 didnít let them and finally she brought the prey to the bottom ring herself, unfortunately just out of sight. The kids try to take over prey from an adult. I am glad S2 didnít let loose the pigeon. I already saw it happen in my mind. We stand there with binocular and S2 let go of the pigeon. On which scope would the pigeon have landed? This prey made sure that the kids had food and that there was nothing more to see for us today, unfortunately. Piet left and I left to at 12 PM and Gerrit stayed. He is probably still there. He had nothing else to do today.


It was a pleasant morning, quiet, the sun and a beautiful action of the falcons right above us. Yesterday evening I said that sometimes I am being homesick for last year. This morning it looked 2006 for a short while.


Many regards, Dorine




Saturday the 2nd of June, 11.30 PM


Dear birdwatchers,


At last I have some time to write something. It was a busy but pleasant day. And the most beautiful was that the falcons thought so too. This morning we went to the tower at 10 AM and we left at 6 PM. A very long day. The reason of this long visit was that a lot of people of the forum would come to de Mortel today. DaniŽlle, Ad, Hans, Avigoorn, Ronald, Foxje, Spreeuwke and al the other people that I forget to mention. Excuses for that, but there were so many of them. A lot of people mean a lot of fun and that they had fun became clear by the behaviour of the falcons. In the morning the Family Falcon kept quiet but as the day continued, the mood on the field communicated itself to the tower. The falcons felt like it, and how!!


I couldnít keep up with all we have seen, but it was quite a lot. It started with some flying exercises, the warming up so to speak. Pretty quickly the youngsters showed that they arenít chicks anymore, but already respectable birds of prey, which of course had to learn a lot, but meanwhile they can stand their ground. Playing the tag, a large hobby of the kids at the moment, had to be demonstrated of course. The ohís and ahís sounded frequently. This isnít strange because it is a beautiful game to follow. The falcons learn to grab with their claws, but they also have to play with their bodies. When two falcons fly to each other you canít do it straight on because they will collide to each other with their beaks. They have to turn their bodies in the air. Sometimes we see one of the falcons flying upside down to the air. Pa and S2 showed themselves and let themselves hear too. We saw several attacks on prey, mostly pigeons. Unfortunately we didnít see a succeeded prey flight, but you donít see that often. You have to be really lucky and the prey must hit above the field. Mostly you can see the diving. The falcon then disappears with the prey behind the trees and next the falcon comes back with the prey. A successful prey flight, but actually you didnít see a thing. Pa and S2 didnít only chase pigeons this afternoon. Even a buzzard who came to close had to suffer for it. S2 again attacked that bird. Magnificent to see that a peregrine can chase away such a large bird as a buzzard with the greatest of ease. Also very present today were the swifts. Yesterday something striked me on those birds and today it was the same. The swifts stay close to the falcons. When the falcons are sitting at the tower, the swifts fly above the tower. When the falcons start to fly, the little birds fly together with the falcons. It is very remarkably. I donít know why they do this. I have to make inquiries about that.


The show of the Family Peregrine took the whole afternoon, maybe even a bit longer, but I donít know that. Sometimes we thought that the show was over and that the falcons wanted take a rest. But we didnít even finish these thoughts when they already showed themselves a lot. Iíve seen a lot of funny things from the falcons, but I donít know what was wrong with the falcons this afternoon. The probably liked the present spectators and thought it worthwhile to perform for these spectators. It was really marvellous. The neighbourhood is also marvellous. Later that afternoon, when the sun was close to the tower, Piet and I went with DaniŽlle, Ad and Arnaud for a walk. We visited the field behind the Snelle Loop, we showed them the frog pond and the pond of the Egyptian geese. Of course we had to visit the field on the backside too, my favourite spot for the evening hours, especially when the sun is shining. The side of the tower, which is in sight, is in the sun while you have the sun in your back. When some of the falcons want to sit on this side of the tower or fly on this side of the tower, you are sitting there perfect, especially when the highlanders are walking around there.


After a pleasant afternoon, everybody said goodbye and our spot was suddenly very empty. The viewers didnít come for nothing this afternoon. This always pleases me, especially when there are people who come from far and have to travel a considerable time to come here. Tomorrow a lot of visitors will come to the tower again and for me it means another day near the tower. I donít know how this day will pass, but for me it may be a similar day as today.


Many regards, Dorine





Friday the 1st of June, 11.30 PM,


Dear birdwatchers,


After all the fuzz of yesterday I tried to go to the tower today. The terrible headache I get in such cases, doesnít want to go away. I still receive mails and people are still writing in my guest book. It was so good to hear and read and the hundreds of reactions frightened me as well as the ban did, but in a different way. I didnít expect that many reactions. These reactions gave me the courage to go to the tower this afternoon.


Yesterday we had the concerns about the young falcon that was somewhere in the forest. I knew that S2 fed her, at least I gather this from what I saw that morning. Even a peregrine is not that stupid that it flies with a prey heavy as lead above the forest for minutes, right? I wanted to go back in the afternoon very quickly. Not! I was so happy when I got the message that the young falcon was near and later on the tower again. It was a good timing of out bad pilot. After all we had enough problems elsewhere. He must have felt it and thought in himself: I better go home now. Maybe it is wise right now. Actually I have not been really scared. I knew that if he wasnít wounded, he would come back. I read the messages on the forum (via a detour, but I could read them) with the greatest of pleasure.


This afternoon I went to the tower and when I arrived, nobody was there. The field was empty, except the bench, the garbage can and the party tent. I immediately reject the bench, especially when some people arrived later and sat on it. It swings and this is not okay when you are watching through your binoculars. You get those earthquake effects, very annoying. This weekend a lot of people are coming to watch so it can sink in.

When I just arrived, the falcons had a siesta. Just when I came back for the first time. Sometimes people can read minds. Peregrines can do that too. Suddenly several falcons appeared. S2, who we saw before on the high antenna, flew some circles for me to land on the antenna every time. And the kids who showed on and off how well they could fly already. I was surprised and I almost wanted to give them applause. This is really going well, super well. While I was enjoying the beautiful but short flights of the kids, S2 flies off in southern direction and goes after something. I donít know what it was, a buzzard or a foreign falcon. I couldnít see it because of the distance and because I didnít see the bird with spread wings. S2 overtook the bird and then I saw something that gave me the goose bumps. The two of them were fighting, claws in each other and spin around a couple of times. Therefore, afterwards I think it was that foreign falcon again. We saw the chasing away too last Friday. The foreign falcon didnít even got the chance to come near the tower and I think this has everything to do wit the fact that the kids left the nest box and are on the tower now. Itís less safe when a stranger visits. It only took a while and then I lost view of both of them and after that, S2 returned to the tower pretty quickly.


Itís really funny when one of the kids tries to sit on the high antenna, just like S2 and Pa. When they do that, I always look through my scope. An antenna is very different from a stone ledge, which is at least 1.5 feet. On the ledge you have at least ground under your feet, claws. The antenna is very narrow and if you donít pay attention, you fall. This happened this afternoon. The little falcon wanted to scratch himself behind his ears while he was on the antenna. You donít have to do that little falcon. Itís not good for your balance. I already saw that he would fall. Fortunately it is a bird and when he felt, he flew a circle around the tower and landed on the antenna again. Funny, now he sat still and didnít think about moving once more. After some flying the falcons left the front side and chose the side with the best view: the backside. No problem. Then I go to the backside too. It was very comfortable on the backside. At least you have the sun in your back en you can watch the tower without being blinded by the light. This afternoon the highlanders, with the young calf, were on this side. Oh, the little one is adorable. I would like to go to it and cuddle the calf. I donít think his mommy would agree. I have to address myself why I went to the backside. O yes, the falcons. There they were. S2 on the high antenna, but I already knew that when I was on the front side. But now I also saw the two kids and Pa. One youngster was next to the antenna, on the corner. And just behind the antenna I saw Pa who was eating something and about 6 feet to the left the other youngster was lazy lying on his belly. It doesnít happen quite often that I had 3 falcons in one view with my scope. Mostly they are at a greater distance of each other. Iíve been standing there for half an hour and then I walked back to the front side. The falcons where up there and it looked like they just ate. After a meal you donít have to expect a lot of the falcons. Actually you donít have to expect anything. Although I didnít see spectacular things, except the action of S2, I had a wonderful afternoon. Tonight I went back to the tower. I had some catching up to do. It was pleasantly crowded on the field. Kuiko, Jumper, Piet (from Lieshout) and somebody I donít know by name were already present. We didnít watch the falcon a lot, but we did talk a lot. You can guess the subject. We heard from Kuiko what we missed before we arrived. The stories of this man are becoming boring. Every time we hear that we missed beautiful things. A short while later Jonne and co. arrived. Via the messages of Lambert I understood that Jonne decided where the bench was going to be placed. She knew that Lambert posted this. The poor thing, she was being teased a lot. Fortunately she can take it and she laughed about it herself. During our conversation and jokes the falcons did fly and played the tag to each other. Touch the other with the claws and fly away again. The sprints on the ledge become faster and faster and keeping up with a youngster becomes pretty tough. In Holland we say: with the speed of water. Well our falcons are that fast. Later that evening we saw a youngster near the nest box. We saw that it entered the nest box and left it. And when we didnít watch for a second, we lost track of him. I donít know whether it went into the nest box for a sleep or that it went to a different spot, which we just missed. I have to check the forum for the answer. Tonight we went home not too late. It wasnít even 10 PM when we left, together with Jonne, the spot. We were the last ones to leave. Next we had to go to the stable. A large bag of muesli was lying in the car and we wanted to get rid of it. Further we played cab for our kids. We were home around 11 PM. I put on the laptop, read the emails and tried to make something from this story. When I scroll up I see I managed. Tomorrow it will be a busy day, a lot of visit and hopefully some action of the falcons while Iím there. I would appreciate it.


Many regards, Dorine



Update Thursday 31 May, 20.00 hr,


Dear birdwatchers,


This afternoon, after putting the story below on the internet I noticed that I was banned from the Planet forum. Why?? It still isnít clear but it is obvious that there is more behind it. This afternoon I wanted to go back to the tower straight away to see how the young falcon was doing. Via email I had to find out that everything was fine with the youngster, fortunately. Because of all the hustle I didnít go to the tower anymore and I canít settle down to go. Something in me broke. For three years I applied myself to the falcons in de Mortel. A lot of people are grateful for that, in view of the reactions in my guest book and the many emails I receive. When the initiator of the whole internet hustle puts you aside like this, a bell starts to ring and you wonder where the heck you are working on. I have to think this all over very well. I donít feel like going to the tower right now. Again all those questions about this whole hustle. I will read how the falcons are doing.


Many regards, Dorine



Thursday 31 May, 13.30 hr,


Dear birdwatchers,


This morning I went to the tower for a change. Itís something different than sitting at home, right? I drove via a circle Torenweg en from the backside I see a falcon on the leftside (seen from behind) flying away. Further there was not much to bee seen. Itís kind of hard from there because it is at a considerable distance from the tower. On the sand road I stopped again and on the top ring I could discover a young falcon. When I arrived on the field I put down my scope, shook hands with Marja and scanned the tower. Pa was sitting on the top lamp on the frontside and S2 was sitting on the antenna. Thatís what I think, Iím not sure. I do know that I saw Pa, S2 and a youngster. It was boring on the tower. Actually I expected to see a search action or to hear some calling to the second youngster. Not! Until S2 left and a short while later flew circles above the forest with a gigant prey in her claws. S2 had visible difficulties with it. However she didnít make ready to fly to the tower with that prey. She stayed above the forest. At that moment it was clear to me that the youngster must be there somewhere and that S2 was looking for it. Meanwhile S2 got company of Pa and the other youngster. The presence of the young falcon in this picture was confusing for us for a short while. For a minute we thought that we saw the missing youngster fly. It was the young falcon who was sitting on the tower before. He probably saw the food in the claws of S2 and therefore flew to her. Too bad it wasnít the missing youngster. We lost track of S2 and about 5 minutes later S2 returned to tower without prey. Did S2 drop the prey or did she feed the second youngster? Unfortunately I canít answer this question, although I would have wanted to. I wish we had those sky boxes, then I could have watched over the tops of the trees and known more. Meanwhile Pa was going to sit on THE lamp again and S2 and the youngster sat down somewhere on the right side. Because I was anxious to know where they are I made walk and S2 was sitting on the top lamp on the right side and the young falcon was sitting at the centre of the bottom ring.


Back on the field we didnít see much for quite a while. But then the present youngster gave a nice air show. He played with S2 for a while in the air. They were flying to each other and then tried to hit each other with their claws. Iíve seen this before in the previous years but I never saw this soon after the first flight. These are the first exercises for prey handovers. If the kids master this, they will be exercising with real preys. A parent with a prey flies in the air and than one of the kids has to take the prey out of the claws of the adult falcon and then he has to try to reach the tower with the prey. When this goes well the falcons pass on to releasing the prey and the kids have to try to catch the prey in the air, while the prey is falling down. Step by step the young falcons learn how to handle a prey.


This wasnít the only thing the young falcon showed this morning. He can sit in the high antenna too and this was really very beautiful to see. Through the scope you can see the insecurity very well. He doesnít sit as stable as Pa or S2. Frequently there was an unbalance and the young had to fly off to land again on the antenna. By the way this youngster is a smart kid. He masters everything very quickly, at least when I compare to previous years. When it was time to go home Pa was acting funny on the lamp. Every time the head moved into the air and mister was sitting there with his beak wide open. Next the beak closed again. No sound came out of it. It was a funny view, like airsucking. One option what it could mean was that he was coughing up a perlet. Honestly I really donít know what it meant.


Short for 12 PM (I was present there for more than 2 hours) a young falcon flies a very beautiful circle and lands on the second bottom ring. The youngster sits there and walks there and back. Good that the rain started to fall. For me it was the push to go home again. Sazoe left too end we left a empty field.


Many regards, Dorine



Update Wednesday 30 may 23.30 hr,


Dear birdwatchers,


This morning I was near the tower and it was my intention not to go there for the rest of the day. I wanted to do some things in and around the house, like mowing the grass, dusting, vacuum cleaning and do the laundry. Unfortunately this all didnít happen. I just arrived home after being at the stables and busy with putting my story on my site. Then the telephone rang. It is Piet who tells me about the young falcon. Guess three times what I did. Laptop off and call to the children that Iím gone. At 4 PM I was back near the tower and I heard the story. From the stories I could hear that everyone was still very impressed. Of course you are curious and you want to look around. I did, together with another viewer. I walked to the backside of the field with him to look if somebody was present on that side of the tower. Not! We walked there over the total width of the field and back again but we couldnít discover anything. Via the path through the forest we wanted to walk back. When we were halfway we saw S2 flying, considerably low above the forest. Our view there was very limited so it was a riddle for us what she was doing there. Maybe she was searching for the youngster. A short while later we saw that S2 has company from another falcon. We first thought this was the youngster but when they were directly above us I strongly had the presumption it was not the youngster, but Pa. From this position we could discover a young falcon on the stone ledge of the tower, who was wavering his wings off and on. We skipped the last part of the path and walked between the trees to the sand road. We didnít see anything on our way, except 2 young bunnies.

Back on the viewers spot a youngster turned out to be on the platform. It turned out to be the young falcon who we saw before on the backside of the tower. But we were told more. While we were in the forest, S2 fount the youngster and tried to guide it to the tower and showed the youngster the windowsills so it could sit down there. At least, thatís how it looked for the viewers. The youngster didnít manage it and ended up in the forest on the left side again. When you hear this, the scary feelings that this youngster can be hurt and that it is somewhere in that forest, lying on the ground and not able to leave. So the other viewer and I decided to go walk through the forest again. When we stood near the gate of the tower S2 starts to fly there very low. Really really low. We stood there together and S2 flies on the height of the window directly under the first lamp, about 60 feet above us. Actually it is more floating and than on a way like a tongue of a clock. Off and on she hovers right above us. And there you are with your binoculars and you see S2 so well that you have the feeling you can grab her right out of the air, so close. The visual field of my binoculars was completely filled with S2. You could see everything, really amazing and we forgot about the young falcon for a minute. I should have had my camera with me. I could have made great pictures. But S2 was not flying so low for nothing; she was obviously looking for the young falcon. This spectacle on the foot of the tower lasted a few minutes and then S2 left again. We couldnít see where she went from our spot. We walked straight through the forest and didnít see or hear anything. We went to the backside for a minute but we didnít see anything from that side either.

Next we walked back alongside the Snelle Loop to the front side. When we saw the field we saw that the highlanders (cows) crossed over the Snelle loop in the meantime. This was also very beautiful to watch today. Why? Because there was a very young little highlander among them. Like ball of woollen yarn. Such a small one who could walk under mommyís stomach. I donít know how old this youngster was but I think a few days. The young one frolicked through the grass and back to mommy for a drink. Really wonderful to see this. We stood there for a while to watch this and then we walked back to the viewers spot. The other young falcon was still sitting on the platform and shortly later we saw S2 land on the second ring, unfortunately not visible for us. A short while later Pa turned out to be sitting on the top lamp on the front side. Nobody saw how he came there. I stayed for a long time. Piet came too and together we walked to the backside with the scope and again nothing to be seen there. Therefore we went back again and about 7.30 PM we went home, while the young falcon was still sitting on the platform, Pa on the lamp and S2 somewhere on the second ring. Just when we wanted to leave, Zwiersje arrived to watch the tower. We chattered a short while and then we really went home. When we came home I watched the forum and the web cams and pretty soon I see that the young falcon of the platform entered the nestbox. I made diner and brought the laundry inside in case it should start to rain because thatís what the weather forecast told us. When we almost finished diner, Piet suddenly says he wants to go back to the tower to have another look. Well, okay, it was almost 9 PM. My whole day was messed up qua planning, so the evening could follow this pattern. We went to the tower again, the third time for me today.

Even after 9 PM it was still crowded and we were told that while we were at home nothing changed. Or, we missed nothing this time. We chattered about falcons, the coffee and about all kind of things, but on the tower not a movement was to be seen. Till suddenly, S2 leaves the top ring. We were surprised because we didnít know she was sitting there. S2 flies to Pa and pinches the spot on the lamp from Pa. Pa flies around and S2 follows quickly. Together they were in the air and we were listening carefully if the two of them would call the youngster. The two of them did call but on that moment we couldnít really hear an answer. Pa sits down on the lamp again and S2 disappears on the second ring. While we see this I thought I heard a falcon. In my opinion the sounds didnít come from the direction of the tower but from the forest alongside the road were we stood. I didnít say it because I was not sure. Frank did say it, so he heard it too. Then you keep listening for a while but nothing was to be heard. Dusk started to fall and most people went home. Meanwhile it was after 10 PM. We went home too and alongside the road we talked a bit with Zwiersje and her husband and suddenly we thought to hear the call of the young falcon again, from the same direction as before. Again we listened for a while but no more sounds. Finally we left, the clock showed us 10.20 PM. It started to get pretty dark. So dark that from the ground you couldnít see Pa sitting on that red light.

I am home again and I started to tidy up the table and next I started writing this. TjeeÖ what a day. What do you have to think of a day like this? I donít know but Iím not really worried. This happens often in other nests. Look to the Hemweg in Amsterdam. The kids there donít have anything but roofs to land on. Furthermore I thought of the Amercentrale today. Where do the kids stay when they leave the nest box? There is nothing besides a very narrow ridge on top of the cooling tower of the stairs alongside the sidewall. I take the view that this youngster is sitting somewhere in a tree. It has to exercise a lot and that it is able to reach the bottom ring tomorrow or the day after tomorrow. Today was too windy for this young falcon and he was not yet able to fly up such a height. S2 and Pa keep an eye on the youngster, according the low flights above the forest. I frightened considerably this afternoon and it is funny but still I am not really worried. Letís see what tomorrow brings.


Many regards, Dorine





Wednesday 30 may 15.00 hr,


Dear birdwatchers,


After the gloomy cold yesterday this morning the sun shone finally. For me this means hurry hurry cleaning up the house, grab the stuff and go to the tower. I went there from 11.00 AM till 12.30 PM. Then I had to go home for my obligations against Menno, horseriding and I am writing this report in the canteen of the stables. With all those hustle of the falcons you have to use the time that you donít spend with the falcons useful.

On arrival there were already a couple of viewers and they told me that they had seen a lot of beautiful things, but that it was quiet for the moment, very quiet. Thatís nice because now I had the time to unpack my stuff and put it on its place. The other viewers went home but very quickly new viewers arrived. Inge and Visje of the Planetforum and later Deufke, who brought a nice cup of coffee for us, came too. We had S2 in sight on the high antenna and certainly one of the kids must be somewhere on the right side of the top saucer. S2 let herself admire while she gave her feathers a thoroughly cleaning. S2 was being watched by me through my scope and I noticed that she was cautious. She was observing the surroundings very well and suddenly she saw something and flew away in northern direction. We were lucky on the field because she flew right above us. With the sun shining it was a marvellous view. We followed her till she disappeared behind the trees. I myself had the feeling that she was after a prey and a pretty while later Deufke saw her approaching from northern direction. Indeed, S2 had a prey with her and what a prey it was. A thick fat pigeon with which she had visible difficulties. Flying into the direction of the tower she had the still present wind against. With a lot of trouble she arrived on the tower, but then, then the tough job followed to arrive with that prey on a ring. It was really difficult. Finally after a number of attempts she managed to drop the prey on the second bottom ring on the right side, unfortunately out of sight. We were curious to see the rain of feathers, but it didnít come. S2 was probably too tired and was recovering her breath. Not! She flies off, followed by a falcon. The duo flies and floats around the tower and people thought that the second falcon in the air would be a youngster. I had my doubts because I never saw a young falcon fly that way after two days of exercising. I thought it was Pa. Flying, floating, wings folding on the back, to each other, floating again and then landing perfectly on the tower. I actually donít see a youngster, who is flying two days, do that. So I still thought it was Pa, who landed out of sight on the bottom ring, or the second bottom ring. Shortly after that S2 flew to the high antenna to land there. We were surprised. We had expected that she would clean the just caught pigeon. Not!!

That the second falcon must be Pa, became clear very quickly when both young falcons showed themselves on the top ring near the right saucer. They are strong kids, who could fly pretty well that Monday, but flying for a couple of minutes around the tower like an adult? I donít think they can do that. Later S2 and the kids changed spots a couple of times. The kids were flying around a little near the top ring and S2 flew off now and then. When I went home she was sitting low on the high antenna.

It was a beautiful morning and we did see a lot, especially from the falcons, but from the buzzard, the cormorant, the geese and the grey heron let themselves admire. The highlanders went to the shadow on the other side of the Snelle Loop and were lounging around. I thought it a pity I had to leave, especially with this beautiful weather. Maybe if I have enough time later I can go back. I will see.


Many regards, Dorine





Update Tuesday 29 may 22.30 hr.


Dear birdwatchers,


Tonight we paid another visit to the tower, why not? I still had the hope that the family on the tower would be more active than this morning. Fruitless hope it seemed after quite a while. The falcons didnít feel like it. At the end of our visit I understood why there was no flying activity. Dear people, it was freezing cold. The chilly wind of this morning was still present and the temperature dropped a few degrees since this morning. So the present viewers had cold ears, tearing eyes and frozen, stiff fingers. It was a good thing that I brought some hot coffee with me. Not only delightful but also very welcome to warm your hands.

I think that the falcons had also the inconvenience of stiff muscles and cold fingers (toes). There was hardly any flying and if there was some flying it was just to find a better spot out of the wind I think. One of the youngsters sat on the platform for a while and finally it went into the nest box. I totally agree. At least you are out of the wind. Pa sat on the windowsill again and S2 sat quite a while on the lamp and when the lamp became vacant, Pa probably had in mind: has stood up place have fared and took over the spot on that lamp. The other youngster was on the top ring frolicking there and back. The cold wind, the low temperature and the boring falcons were the cause that the viewers spot got empty pretty early. Everyone didnít bother and everybody, included us, were yearning for a warm, sheltered spot, that is home near the heater.

This Tuesday I donít have much nice things to tell and actually it is a day from which you later say: I better stayed at home. I missed nothing. And still you think that when you can go, you have to. It sounds funny but itís the truth. I hope that the wind tomorrow is a lot less and that the temperatures are a lot higher. It makes watching the falcons a lot more comfortable


Many regards, Dorine





Tuesday 29 may, 13.00 hr,


Dear birdwatchers,


Fortunately my foot is fine again. And because I had to do a purchase in Bakel I went to the tower for an hour. On arrival on the Hemelsbleekweg I saw something fly, definitely a falcon. I parked the car, grabbed my stuff and took my position on the field. I just see that S2 sits down with a little prey on the top ring near the left saucer. Through my scope I also saw a youngster there add he was now being fed by S2. I looked at it for a while and then scanned the tower to see if I can discover anybody else. Right on the left side against the nest box is another youngster being lazy, at least it looks like it. For the people at home it must be visible in the outside cam. I wanted to look further but then I see a falcon fly who lands on the bottom ring and sits down against the concrete wall on the left side of the tower. I have a nice view on him, unfortunately only his upper body and this is obviously a male. So this will be Pa. Nice, all 4 falcons in sight. A youngster against the nest box, a youngster and S2 on the top ring against the left saucer and Pa on the bottom ring against the wall. In the past I saw Pa cleaning a prey on this spot, but this time I couldnít see it.

The only viewer who was there left pretty quickly and you wonít believe it but I was alone now, totally alone. This morning, and now too, there was a fierce, cold wind which, when you look to the tower, blows right into your face. Really weather for tearing eyes. S2 is done with feeding and flies off to land a couple of metres away of the youngster on the top ring. The falcons sat and stayed there, probably bulging out. Kuiko arrives and a short while later Sazoe arrives too with coffee. This was good with this chilly weather. Jonne came by too and when the four of us stood there something felt from the bottom ring into the field. You go search for it so we went to that part of the field. Indeed there was a finished pigeon, at least the leftovers of a pigeon, a part of the wings, the sternum and a few bones. It was all connected to each other. Kuiko made a picture of it. Maybe this was the piece of pigeon where Pa did eat from a while ago. We went back to our spot and when we looked to the tower the youngster near the nest box had left. We thought that he went to the roof. The others were still sitting where they were. Meanwhile it was 12.00 and I really had to go home. And while I was wrapping up my stuff itís the same as usual. While I fold up my tripod S2 flies off and flies some circles around the tower. I look to the top ring and the youngster that was sitting there had left too. But he probably walked onto the ring, out of view. At least we didnít see it fly away.

This morning I saw the whole family. Iím only afraid that the kids wonít fly much with this fierce wind and I think thatís wise. What if they canít come back, but things will be okay. I spent a small hour near the tower and I saw some nice things. This evening I go back to watch. This afternoon I am going to tidy up my house.


Many regards,  Dorine




Update Monday 28 may 22.00 hr,


Dear birdwatchers,


Here I am again today. Because it is so beautiful near the tower and the worst rain has passed we went to the tower quite a while this afternoon. It was crowded near the tower, very crowded. Fortunately there is a spot for the viewers on the field. I donít want to think about the option that all these people had to stand in the verge and half on the road. Everybody made grateful use of the new spot.

Did Kuiko miss the most beautiful part this morning, now it was our turn to be too late to see the two youngsters fly. Itís okay. Meanwhile I know that the other youngster can fly too. Fortunately. Because he didnít show himself all morning, you are starting to be worried a little bit and you are very glad when you here good things about that youngster. I donít know what was wrong with Pa shortly after we arrived but sometimes I have the feeling that he lost the thread. Yesterday those strange hustle near the windowsill and today again. He flies to the utmost corner under the bottom ring and he tries to sit down there, which he canít, and finally after several vainly attempts he sits down on the windowsill. This afternoon it looked like he was playing bat. They always want to hang in a corner, head down. And the way it looked to us this afternoon Pa wanted that too. It is also possible that he was looking for a good hiding spot. Maybe for the rain or maybe he wanted to be unfindable in case he had to take care of the meal. I donít know but it looked very comical. Meanwhile Pa had found his spot on the windowsill of the top window on the left side. Pa obviously was sitting there very comfortable because he sat there for a very long time.

If Pa doesnít want to take care for fresh meat, then S2 always knows to find a prey from somewhere. This time on the right saucer on the second ring. She is going to pluck there and after that she flies with the prey to the edge of the roof on the left side. Thank you S2. From that edge we have a beautiful sight on everything what happens next. The kids are being fed and quickly one of them has had enough and he goes back a bit. S2 keeps feeding the other youngster, which is good to be seen through our scope. After the young one had enough and S2 had finished the rest of the prey she flies around the corner and lands in the high antenna again. After the meal one youngster hides near the high antenna. With the scope it was clear to see but with binoculars you have to seek very well and with binoculars or scope he is not to be seen. Unfortunately for us it started to rain again. Again I can become wet for those falcons above. A long while nothing happens until suddenly a lot of action happens from both Pa and S2. What was the case? A herd of pigeons came flying over, or like Kuiko can tell so funny: a raceme of pigeons (this is a word joke: in Dutch you say tros druiven which means a raceme of grapes. But when you say tros duiven (so without the r) it means a lot of pigeons).
I am very curious when he is going to make a slip of the tongue or a slip of the pen. Too bad for Pa and S2 but these werenít stupid pigeons, definitely not. The formation stayed very close together with the result that it was impossible for our falcons to hit one. Pa and S2 trickled back to the tower. This was no advertisement for them and especially not with so many people watching. Around 6 PM it was time for us to go home and most other people did the same thing. The last view for today was both youngsters together on the platform. While we were getting into the car a falcon started to fly. I donít know who it was but we left anyway otherwise you have the risk that you will stay there watching for a long time. We have children too who sometimes need some attention and who have a stomach that needs to be filed.
And actually we were both tired of today. Now Iím sitting with my foot up because this afternoon, when Harry was here I bumped my foot to a cabinet. Yes I know it wasnít smart. The further afternoon it didnít bother me at all but when I came home and I sat down I couldnít stand on it anymore. It will probably be firmly bruised. I hope that it will be better tomorrow; otherwise I have a big problem.

What I like most of today is that the family Falcon was not only attentive to the viewers near the tower but also to the viewers at home in front of the pc. It was so beautiful when Pa brought a prey, which was taken immediately by a youngster. A very clever youngster. Only it would be useful if you knew how to clean a prey. I laughed my head off when he was snapping in the wide-open beak of the starling, like the dead bird would feed him. The spectacle in front of the cam got a wonderful continuation with the second youngster. Together they fought and pulled on the prey and then S2 who came to intervene. And this all happened right in front of the outside cam. The new family Falcon knows how to handle the different kinds of audience.

It truly was a wonderful day, despite of the rain. For the peregrine admirers the sun was shining today. I hope that it will shine the rest of the week and preferably not only figurative but also literally. Tomorrow there is another day, hopefully with a foot that hurts less because I have to go to the tower, for the falcons, but also to explain the joke of this afternoon to Kuiko. I think he didnít hear it well or he only heard half of it.


Many regards, Dorine.





Monday 28 may 14.00 hr,


Dear birdwatchers,


In my last report I already told that, if today was a dry day, it could be possible that one of the kids could make a flight. Well, he did it this morning, and how!!

This morning I went to the tower. I knew that Harry would come, so I showed up. It was already crowded. Not only Lambert and Harry were there, but also Harryís daughter and a brother in law, Jonne and Gerrit were already present. Very occupied for a ďSunday morningĒ. But we didnít come for nothing. After I put down my stuff I understood that a young one had to be on the 4th (top) ring, somewhere near the right saucer. Pa and S2 were sitting on the high antenna and they didnít relocate all morning. But if you know that a chick is sitting there somewhere you keep watching that spot, right? Frequently watching my telescope but every time I didnít see anything. Until suddenly, the little falcon came in sight again. Fortunately he kept sitting near the edge and we had a nice view on him. But like all young ones, the little falcon didnít sit quietly. He went for a walk, fortunately nice on the edge to the left side in the direction of the centre of the tower. It was very beautiful to see and actually I hoped for a short flight. Well, the hoping came true only it was not a short flight. The little falcon flew with a wide curve to the right to end very conscious on the right saucer of the top ring. I was really flabbergasted. Was this a young falcon? It couldnít be. They canít fly that well. I totally didnít get it. I am there for the third year and the previous years the first flights were very insecure. They flew a 3 feet of the ring and then very quickly back. Wavering, wavering and more wavering to come back on the ring with their feet. In other years it always looked very insecure and uncontrolled. This flight looked very different, like it was a falcon that was flying for a longer time. Unimaginable. Ans we down there could see very well that this was a youngster. Especially through the scope it was very clear. It was very very beautiful to see this. It lead to goose pimples, at least I got them. And the rest of the people got them too. Everybody was very enthusiastic. The little falcon was sitting on top of that saucer and frequently we lost view and then suddenly he sticked his head out so it was clear he was still there. Till suddenly, the little falcon came sitting on our side of the saucer. Well done, falcon. Now we can at least see you. Well, not for long. This young falcon had more for us up his sleeve. He wanted to show us what he already could do. The little falcon flies with the greatest of ease off from the saucer and goes in the direction of the next box to land on it with the greatest of ease. WellÖ the little sir was sitting and it didnít take very long before my cell phone started to jingle. The home front wanted to know who was sitting on the roof of the nest box. Well, a young falcon. When I told them what we saw, they were beside themselves and 15 minutes later Piet and Menno were on the field too.

Our surprise was enormous, especially for Gerrit and me because we didnít see this before. A young falcon that flies like it never did something different. I donít know what this youngster has, but I already was surprised when he was on the edge of the nest box and later on when he was on the platform. One day on the edge of the nest box and one day on the platform is enough of this falcon. Then he knows it and he masters it. Well, today he showed that he thinks the same about flying. He truly is a super falcon.
Only the little falcon was on the roof and it was fine with him to sit there. After that the falcon was sitting on the roof, Kuiko arrived with the catering. When I heard that he went home especially for the catering and that he therefore missed all the flying I felt sorry for him. Especially because quickly after his arrival, it started to rain. RainÖ no problem. The umbrellas were taken out and there we were sitting on the field. For passers-by it must be a comical view. However the 3 falcons who we had in sight didnít relocate a centimetre unfortunately. There was no more flying and I didnít expect it in short term because the rain was pouring down more and more. It even got so wet that we took our stuff and go home to dry. Harry came with us for a while to dry, to drink a hot cup of coffee and to put some things on the internet.

It was a fortunate morning. The young falcon can fly and how!! Only very pity that we didnít see the other young falcon. Piet walked with Menno to the backside but also from that side no youngster to be seen. It will be sitting somewhere and it will appear. Iím not afraid of that. This falcon is doing the same thing like the other young falcons from previous years: start carefully. In a few moments I go back to the tower to see if there are any flying shows. The weather starts to brighten up and maybe we see the sun. Till later!


Many regards, Dorine





Sunday 27 may 23.00 hr,


Dear birdwatchers,


Today was not such a good day concerning our observations. We went to the tower twice but we didnít see much.
This afternoon we went a bit later because I had obligations with my daughter. Yes, that has to happen too once in a while although there are falcons in de Mortel. I donít know what time we arrived unfortunately. But when we arrived on the sand road we saw on the other viewers that on this side something was to be seen. We stopped and looked and indeed, S2 was plucking on the second ring. Of course we took our scope very fast but before we had it all fixed, S2 flew with the plucked prey in the direction of the roof. Too bad that werenít near the tower a bit earlier. Meanwhile from the sand road there was nothing to be seen anymore and therefore we went to our spot alongside the Hemelsbleekweg. Kuiko and Ans with her husband were present and they told us very enthusiastic about the successful prey attack of S2 a short while before. Unfortunately we were a bit too late and all we saw were the last feathers of the prey flying away. But the knowledge that there was a fresh meal for the kids was good. It was good that we could hear this story. At least we had something because the falcons failed to appear and there was nothing to be seen. Kuiko went home and with Ans and her husband we walked to the backside. Ans thought this side was very beautiful too. She wasnít been there before. Now we had the hope that there was more to see on this side. Unfortunately, on this side it was just as exciting as on the front side. We stood there for a while but there was not a single sign from the tower that the falcons could become active. They had their meal and the kids were probably bulging out on the roof terrace and Pa and S2 withdrew themselves for a private moment. A good moment to go home and make a meal for my own family.

After our meal we already had the tingles to go to the tower once more. When we left a young one was already sleeping in the nest box and quite right he was. The weather invited to go to bed early and al that fluttering will cost a lot of energy and than once in a while you have to take a good rest, right. Lambert and Jonne and Piet from Lieshout were present already. There was not much to be seen, only a falcon a short while later, S2, on the corner of the ledge near the high antenna. And for a short while a young falcon sat on the platform. Again not much action. Until Pa arrived and was not able to land on a ring. Doing very difficult he chose a windowsill from the window just above the bottom lamp on the front side of the tower. What was he doing there? I never saw him sitting there. I really didnít get it anymore, but okay. Pa moved over a bit to the left so we couldnít see him anymore. I walked to the tower onto the sand road and I saw Pa on the left side on the windowsill. He looked at me and frightened. He flew off and landed around the corner on the right side on the bottom lamp. Well Pa, then I walk a bit further onto the road and then I can see you again. He sat there for a short while and then he flew away, pretty low above the trees in the direction of the backside. A short while later he came back and disappeared on the top ring behind the round saucer. Meanwhile I walked back to the field and the rest of the evening we didnít see much. S2 was still on the corner and via a phone call from Jonne to the home front we discovered that both kids were nicely sleeping. S2 was cleaning up herself thoroughly so our answer was that Pa and S2 are going out tonight. Especially now the kids are sleeping in their own nest. And I agree with them. Why not!!

Meanwhile with all the chattering about some things it was almost 9.45 PM so it was high time to take up our stuff and go home. When I arrived at home I checked the weather forecast for tomorrow. TjeeÖ you donít become happy of it. Too bad because if the weather tomorrow would be fine, I thought it possible that we could see the first flight of the largest peregrine chick. Letís hope that they are totally wrong with the weather forecast.

Today my new address on the internet opened. www.peregrines.nl. And I also have a new email address: dorine@peregrines.nl But don't panic, all the other addresses will exist and it is possible to use them. On this new site I want to do some things but that will come when our kids can fly and hunt well. Fortunately it will take another 4 or 5 weeks before they master that.


Many regards,  Dorine





Saturday 26 may 21.00 hr,


Dear birdwatchers,


After the beautiful yesterday the Saturday started with some concerns for some people. The smallest chick did sleep outside the nest box last night, actually against the front door. Would he be afraid to go to the platform to spend the night in the nest box? I think so. The little falcon thought: I stay outside. I have a fine spot and what if I am sitting on the edge of the nest box tomorrow morning and I get the shivers in my knees again the way that I donít dare to jump on the platform again. He probably liked it so much outside that he wanted again today so better safe than sorry. I agree with him. It was not cold last night.

In my stories I call the falcons with ďheĒ. To write he/she every time is such a hustle but this doesnít mean that the falcons are males. Actually I want to use the word Family Falcon again. I know it is a bit emotional, but last Thursday afternoon something in me changed in relation to S2. The guarding over the chicks while there were people on the ring of the towerÖ like they were her own kids. And also now I saw how she watched the kids while they are playing on the roof. When you see this all it is a ďfamilyĒ. This does not mean that she took the place of Ma, certainly not. For me she still is S2 and she will be the rest of this year. I am never mistaken, not when Iím writing and not in my conversations near the tower.

Yesterday it got a bit late so this morning I slept late, left and right reading and do grocery shopping. The larder in this nest needs to be filled urgently. What happened today, I donít know but it looks like Whitsuntide will last a week this year. Everywhere it is so crowded, packed shopping carts and long lines in front of the pay desks. I really donít get it. It is never this way on Saturday afternoon. Because of this crowdedness we were later near the tower than we planned. We arrived around 4 PM and the spotters place was already crowded. Fortunately so we didnít work for nothing. We took our positions and unfortunately we only saw S2 sitting in the high antenna. Furthermore there was not a falcon in sight and not a falcon planned to show himself on our side of the tower. What do you do when there is not much to see?? Exactly, chattering about all sorts of things, the falcons, the spot, cameraís and scopes. Because there was not much to be seen on the front side we walked to the backside with some other viewers. A few viewers havenít been there so they liked it very much to see it from another side. Well, watching they did. It was a good decision to go watching the tower from that side.

We were standing in the middle of the field so you could see both sides of the tower well. Those are exactly the sides, which you canít see from the front side. On the left edge of the roof we could discover a tail of a falcon and S2 was still sitting on that high antenna. After about 5 minutes S2 and Pa (I donít know where he was coming from) are going to chase a pigeon. A real prey attack, which unfortunately fails but it was very beautiful to see. Especially when that pigeon dived like a rocket into the forest, THE escape from a peregrine. Pa and S2 headed back to the tower, Pa on the fencing of the left roof edge and S2 on the left saucer of the top ring. On such a saucer there is a flat part on the upper side. If a falcon is sitting there you hardly see them because on the front side there is a framework. Once in a while S2 came with her head above the framework. Pa was observing everything a bit higher and to our great pleasure he got company of one of his kids. He was sitting below Pa on the stone ledge. It couldnít be more beautiful when S2 sat down on the edge of the saucer with a prey. That prey must have been there before because we didnít see that a prey was brought to the saucer and the prey attack from before failed, so it must have been there. Now we had 4 falcons in sight, the whole family. Two kids on the left roof edge, Pa on the same side on the fencing and one floor below S2 on the saucer, cleaning a pigeon. The feathers were swirling around and a large feather swirled into the direction of the field where we stood and felt in the grass, not far from us. I didnít notice it but Menno watched that feather and took it. It was a pigeon feather and it wasnít an old pigeon. It was kind of fresh as there was wet blood on that feather. Bon appetite. S2 was ready with cleaning and left to sit near Pa and one kid on the stone ledge. The young one that was sitting in the direction of the front side wanted to eat too and it ran at high speed to S2. A couple of seconds I had the whole family in view when suddenly Pa flew off and we saw two falcons in the air. Two falcons in the air and S2 with 2 kids on the stone ledge, that means that falcon number three (actually number five) showed himself for a short while. I say for a short while because Pa made very clear to this falcon that it better turned on his heel. The foreign falcon got País message immediately and turned his back upon the tower. Pa followed this falcon for quite a while. When the falcon was far away enough Pa returned and landed on the high antenna. It all happened very quietly and there was not a sign of an attack. This was impossible anyway because the foreign falcon never came real close to Pa. He acted clever and stayed away from Pa.

We really enjoyed all of this. Lucky us. First we saw all four falcons sitting, we saw number three who left very fast and we saw S2 cleaning a prey and furthermore we saw a feeding. What more do you want to see? I think we were really lucky. It is very well possible that I donít see this in the next few weeks. All four falcons so close together that I could see all of them through my scope. Wonderful. After the kids had filled their crops, they disappeared. They certainly went to the roof terrace to bulge out. S2 nibbled on the rest of the pigeon on the stone ledge. Pity to waste it. After S2 finished the pigeon she went to Pa to keep him company on the high antenna. We knew that there will be not much to see and I was frightened about the time. It was already after 6 PM. TjeeÖ so late already. So I hurried back and we went to home. That it was diner time for the people was visible on the front side. It was quiet. One person on the spot and a couple of persons more alongside the road. I walked to those people and showed them the beautiful spot on the field. They didnít know it yet.

Late Saturday afternoon near the tower and it was marvellous. The kids get enough food, although we donít see that by the cams. A soothing thought for the web cam viewers in the country. The kids are doing fine. The sprints on the stone ledge go faster and faster. The wavering exercises go better every time and this afternoon it looked like the kid on the stone ledge flew a short distance when he was testing his wings extensive. It wonít be long before the kids fly around the tower. Flying rounds under the surveying eye of Pa and S2Ö a very beautiful thought to end this Saturday.



Many regards Dorine





Friday 25 may, a special day,


Dear birdwatchers,


Today was again a beautiful day, in every respect, except the weather in the morning hours. For us it was also a busy day, which started at 9 AM, and not it is already after midnight and Iím writing this. This morning we were abroad early to buy another telescope. My tripod needed replacement anyway. My tripod was very light and because of the intensive use the last few weeks there was not much left of this thing. Furthermore I wanted a better telescope than the one I had. I succeeded and now I have a new telescope with a tripod, which is storm-proof, and we also bought a new tripod for my old telescope. So when we are with the two of us, we donít have to fight anymore. We were at home around 12.30 PM. First I read the forum and I was surprised that the second falcon was on the roof too. Amazing, although I didnít expected it. I thought the little falcon was still a bit scared. Yesterday it was looking like he was saying: shall I?? Shall I not?? Do I dare this?? Donít I dare this?? Well today it dared. Then we finished a prey for ourselves, examined our new telescope again and then, because the weather was clarifying and the sun started to shine, we decided to go to the tower and to test our new equipment.

It was pretty engaged near the tower, several people of the Planet forum were there. I put it this way because I am afraid that I forgot somebody. To my surprise Cloud was there too. Obviously he liked it very much last Wednesday. We put down our scope and look at the result. Not bad, only the sun was shining in a way that it was troubling us. Therefore we went with the scope to the field on the backside. This was not a bad idea. With S2 on the antenna, the highlanders in the neighbourhood and one of the kids who was waving cordially to us from the stone ledge we werenít sitting on the wrong spot. While S2 was sitting there in that high antenna 2 pigeons dared to fly brush past her. We thought it kind of stupid of those pigeons. It looked like S2 didnít respond, but appearances are deceptive, in this case too. S2 just waited a few seconds after which she started to chase those two. One pigeon turned on his heel and S2 thought that pigeon was a suitable prey. While S2 was chasing that pigeon Pa suddenly appeared, I donít know from where. The attack failed and Pa and S2 have flown there a while.
We knew that our scope gave a beautiful view and we walked back to the front side. We chattered and watched a little alongside the road and then around 4.30 PM we went home to do some grocery shopping, make dinner, eat dinner and make do some catering work to take to the tower. We had to back near the tower at 6 PM, so it was rush hour.

Like I said before tonight a part of the field was going to be outlined especially for the viewers of the falcons. Several members of the bird workgroup Gemert were already there when we arrived just like Lambert and Kuiko. We had to make a hole in the present fencing to enter the field. After that it was measuring and of course you have to look were you are going to put down the poles because we want a neat field and not a higgledy-piggledy fenced spotters place. After everything was measured the real work could start: making holes in the ground, poles in them, consolidating the poles on the corners and make sure that all the poles are on the same height. Everything was more work than we expected. The poles were placed and then you have to take care that they are placed solid, right? It started to become something and it became time for some coffee or some sprite. A short rest and watch the falcons for a moment and then finish it all with barbed wire. Again this was more work than I expected. A piece of barbed wire of 180 feet is not taut in a few minutes. That means: taut the wire and connect to a pole, taut, connect, taut, connect. And there were 4 rows of barbed wire. But the men made it and our field is a fact. From now on we can watch the movements of our falcons on a quiet spot. And it became clear immediately that people are happy with this. While we were still working on the fencing people already were spotting from the place. It was a beautiful view. The spotters place was ready and we enjoyed a nice beer or some sprite. While everybody was drinking the young falcons showed us that we were standing on the perfect spot. The young ones did a lot of frolicking on the stone ledge. It was very comical to see. Pa and S2 are only sitting quiet and now you see those little things zooming over the ledge. Then they were here, then they were there and once in a while you had not enough eyes. Everybody was enjoying the kids up there so much. They do the branching on the tower very well. Sometimes you just canít keep up with them. They are so quick already. It was a beautiful ending of a special day.

Around 9.30 PM the spotters place got empty and finally only Lambert and we were left. Lambert and Piet were busy with the movie camera of Lambert, which seems to be broken already. This is really terrible for Lambert and for the people who like his movies so much. Finally, at 10 PM I made a picture of our place in the direction of the tower. We put away our stuff and we went home. I wanted to put some
pictures on the homepage and write this story. Meanwhile I saw a few very nice and funny movies of our kids up there on the tower in front of and on our outside cam. The next few weeks I can enjoy the frolicking of our falcons on our own spot. A beautiful thought to end with.


Many regards, Dorine





Thursday 24 may 23.00 hr,


Dear birdwatchers,


Yesterday we had a special day when the largest chick started to explore the platform and actually I expected the same today. Who did expect that our dare-devil would go to admire the roof terrace of the tower today. Well, I didn't. Even I thought that he would do that not sooner that tomorrow. But no, 1 day on the ledge of the nestbox, 1 day on the platform and 1 day on the roof terrace. When this development continues he will be flying tomorrow. But I expect that he will wait with that a few days more. We have our first branching young one. The outdoor life can start, only when I look to the weather forcast I am less happy.

It was not in my intention to go to the tower this afternoon, but Harry decided very suddenly to go to the tower today instead of tomorrow. So this afternoon a day-return to de Mortel for me. About 1.45 PM I arrived and only Lambert is present. On the frontside is nothing to be seen, but a short while ago Lambert saw our globe-trotter on the backside on the ledge. What do you do when the visitors didn't arrive? You go to the backside of the tower. With my binoculars and my telescope I am sitting very comfortably in the grass of the field and unfortunately I didn't see a branching young one on this side of the tower either. Nobody was there. I was sitting there for about 5 minutes and suddenly Pa and S2 flew away from the tower screaming wildly and they flew a few circles. At the first screaming I knew that there are people on the tower. Why? Because it is an unusual sound, different from what we here normally and because I recognized this sound immediately from the banding on the Amercentrale. When Peter en Fob came closer to the nestbox the female there flew away, screaming at exactly the same way. It was a sharper and louder sound then we hear normally. S2 flew her circles at close above the tower and frequently she dived like a rocket to the tower. Pa on the other hand was circling a bit higher in the sky. While this took place I continuedly watched S2 and off and on I looked where Pa was and if I saw somebody on the tower. I didn't see anybody but other viewers did. The whole hustling took about 30 minutes and you can say from S2 what you want, but se was very fierce to the people there. With many dives and a shrill screaming she showed that she has a binding with the kids. The people on the tower who probably repaired something must have noticed that a peregrine lives on the tower. Sometimes it looked really scaring the way S2 dived into the direction of those people. The whole thing took about 30 minutes and it impressed me very much. Still it was also very beautiful to see how a peregrine with chicks reacts on such a thing. This situation was totally new to S2. She feels like she is the mother of 2 young peregrines and then suddenly strange creatures are standing close to "her" kids. Fortunately she found the button "defend" faster than she found the button "feed". Meanwhile I walked to the field behind the Snelle Loop to see what happened on the frontside. Walter arrived too and we watched Pa and S2 for a while. Everything became quiet again very soon after the people left the ring of the tower. S2 flew some more circles and when she noticed that the coast was clear she left with Pa.

Pinky and Mama v/d Gang, who got a lift from Harry as well, came to the field too and together, when all was quiet again, we walked back to Lambert and Harry. Furthermore not much happened that afternoon. We chattered a bit, Lambert and Harry were very busy with their laptops, Pinky and Mama did go for a walk with Kuiko I believe and somebody came by to tell us very good news.

Frequently when I'm near the tower I meet members of the bird workgroup and then we talk about falcons. Last weekend we discussed the crowdedness sometimes near the tower. The members of the workgroup sait that it would be nice and easy if we could use a part of the field to watch the falcons. They would go after it and see if this was possible to arrange on short term. Yes yes I thougth, the congregation, the forestry Commission, they don't give away a piece of land and if they would do that, it would take a long time to arrange everything. Well dear people, I made a big mistake in that. This week I got the message that the congregation of Gemert was very enthusiastic about it and today I got the message that the forestry Commission thought it a good idea too and that a part of the field will be outlined for the viewers. Really nice!! I could hardly believe it: an own spot on the field wit an excellent view on the tower. What do you want more. Lambert, Martin and I watched on the field and a beautiful piece is picked. The viewers spot will be near the road and accessible by a little gate and will be outlined with barbed wire and what's more they want to place a bench too. When everything goes well we will outline the spot with barbed wire tomorrow. We will make an opening to the read so that the spot can be used this weekend. Gate and bridge over the ditch will be following later. That depends on how things are going tomorrow. I have nothing more to say than cap off for the bird workgroup Gemert who could arrange all this so quickly and can start tomorrow.

So everybody who is going to watch is welcome there. Actually it is the intention that we are going to watch from there. Then there will be no more people on the side of the road and this is safer for everyone and we have a more beautiful spot with a better view. And when all of us park the car neatly in the verge the farmers with their broad equipment have no inconvenience from us. Like today, while I was walking such a broad thing passed. They had to fold in the mirrors of my car, otherwise he couldn't pass.

Tonight I went to the tower, only for 2 hours. S2 was sitting on the antenna and not another falcon to be seen. So we went to the backside. He, Pa is home also and was sitting on the fence of the ledge. We discover two tough pigeons who dared to stroll there and back on the rings of the tower. After a while Pa had enough of his view and left in the direction of the frontside. One of the pigeons dared to fly a circle and landed on the bottom ring on the saucer on the side of the Snelle Loop. Everything sat again and the butts were tested thoroughly, in other words nothing more happened. Not with the falcons, not with the pigeons. Therefore we went back to the frontside. We took our stuff and while we wanted to leave somebody arrived by bicycle to ask who or what was sitting on that saucer. Just a pigeon was our answer. The viewers on the fontside thought they saw a falcon but they wanted more certainty and what do they do? They send somebody on a bike to me. It was really funny. We strolled back to the frontside and we just could see how our branching falcon was frolicking on the ledge and finally via the small piece of the platform found his way back to his brother/sister. Sweet of our falcon that he didn't leave him/her alone this night.

It was a very beautiful day and I am curious what the other falcon will do tomorrow. He is already sitting on the edge of the nestbox, but I don't know if he dares to go to the platform already. I do hope so because spending all day in the nestbox by yourself is very boring, right? While the view on the tower is marvellous.


Many regards, Dorine




Wednesday 23 may, 22.00 hr,


Dear birdwatchers,


Today I had an appointment near the tower. One of our regular users of the planetforum would come. Actually he didn't plan to come I think, but a joke turned into a decision to come to de Mortel today. This spontanious was so funny that Piet made a joke yesterday evening. He said that the kids would go on the platform tomorrow especially for Cloud (that's the name of the user).

This morning I answered my mail and of course the cams were in the background. Our largest chick had a mind to it. He finds everything fun and interesting. The smallest chick is more like wait to see which way the cat jumps. He first looks to his brother/sister to see how things are going and when all is safe, he will come. I made it to mis THE moment again this morning. With another website in front of me I was telephoning and from the corner of my eyes I see the dare-devil sitting on the platform. Pffffff the man on the phone did talk so long. I guess he didn't but it felt like that. I was enjoying it very much and I thought I remember that the falcons from the previous years weren't so free when they were on the platform for the first time. This young one really felt like it. Or maybe he thought that the platform offers more space to exercise with your wings than the nestbox. Maybe it's strange but this morning, when I saw the little falcon sit there I had to think again of the day that I saw Ma fighting one month ago and the days after that, when the half of Holland was in sackcloth and ashes. I still think it is a miracle that everything ended so well. Who could have thought that.

Very happy with our globe-trotter I left to the tower, not knowing that one of the most beautiful days was there to arrive, concerning the falcons but certainly concerning the people. I was a bit late but it was already pleasantly crowded. Cloud, Kuiko, Deufke and some other people were watching and chatting in the warm sun. Frequently the falcons flew but the most beautiful moment came fast. The young falcon without fear came to welcome us very lengthy and noisy. He started to waver his wings like an idiot and I think that he was afraid that we didn't see him after all, but we were called. The little falcon had turned the volume button to the max especially for us. Oh... how we did enjoy this and especially when S2 like a waking baby sitter took place on the roof of the nestbox. Intense enjoyment and many visitors got a lump in their throats. Even the present male visitors couldn't get away with that. I am the kind of person that likes to make pictures but at the same time I know that it is difficult to make decent picturen, even with a long-focus lens. But I did grab my camera, changed the lens and made some pictures. You want to record this so you can enjoy the pictures many times. While the falcons sat there together the whole movie of misery flashed through my brain and that makes the lump in the throat and the tears only bigger and wetter. It was good that he entered the nestbox after a while, otherwise we were still there swooning.

The falcons were rather active this afternoon. They made very beautiful flights, like a spiral climbing up but also a very strange flight with prey. Suddenly Kuiko saw a falcon with a considerable prey in his claws. Where he came from nobody knows. But this falcon flew away from the tower at a considerable distance. First we thought of the foreign falcon who stole a prey from the tower and tried to escape with the prey. But later it seemed to be S2 who enters the nestbox with the prey, only with a large detour. For a minute I had the thought that S2 is working on her shape. Pa and S2 will be very busy in the upcoming weeks with teaching the kids how to fly as well as the teaching of prey handover.

Today was also talf of the third falcon. Even Piet called me up to ask me of I could see who the falcon was that landed on the platform for a while. We, near the tower, didn't notice anything strange. Kuiko and I did watch a falcon that was floating between us and the tower for a while. We thought that this would be a female. But we know that S2 is missing a pen from her left wing and this must be possible to see was wat we thought. Kuiko and I couln't discover that on this falcon. Unfortunately, allthough I know that this is not always easy to see.

The afternoon continued and some people had to drive quite a distance and nowadays you don't want to do that in the Dutch rush hour. So some viewers left including Cloud who was offered a wonderfull afternoon by the inhabitants of the tower. Around 3.30 PM I'm going home as well and I am still enjoying this remarkable day. This is so beautiful. Almost as beautiful as the new trick on Lambert's telescope. His newly bought videocamera is a bit larger that his photocamera and this gives troubles with his tripod. His telescope lowered on the backside and Lambert wouldn't be Lambert if he didn't find anything for it. Modern technology with an oldfashioned wink. He used an antique scale weight, such a copper thing with a knob on it as a contra-weight and connected this on the frontside of his telescope. It really looked strange but it did work. These are the things you can laugh heartily at and these are the things that make it so pleasant near the tower. Once I got home I went from relaxing enjoyment near the tower into the stress of the soccer match which is being played right now. A world of difference. Next friday I am going to buy a new telescope, at least when it is something and hopefully I can watch our kids better. The next weeks will be very beautiful for the watchers and for those who can't come I will do my best. I promise!



Many regards, Dorine





Tuesday 22 may 23.00 hr,


Dear birdwatchers,


Yesterday I didn't see a lot of falcons, not for real. I didn't go to the tower and I didn't watch them by webcam. I had a terrible headache. Don't make jokes about it because they did that already near the tower. Only yesterdaymorning I watched the cams till 10 AM and I really was enjoying it and laughing. It was really beautiful. The largest chick had discovered the edge of the nestbox. And when you are sitting on grit for a number of weeks, such an edge is verry interesting, but also very unstable. Especially the unstableness worked on my laughing muscles. The most beautiful was when the falcon was sitting on the edge. Fortunately he was looking into the nestbox and then he started wavering with his wings pretty much. Well the wings worked and the falcon just flew into the nestbox, only there is one disadvantage: the nestbox is not very large. So the falcon came in contact with the backwall pretty firm. I thinks it scared him too because the next couple of minutes he was sitting very quietly. The rest of the day I didn't see much and I was annoyed. That night I shoud have gone to a meeting about bird sounds and I have to miss it.

Today was a boring day for me too, exept the evening. But in the evening it was not due to the falcons. In the afternoon I went to the tower for an hour. The view on the tower was disappointing because it was still hazy. So even if there was a falcon to be seen, it was harly impossible for me to see who it would be. So I walked a bit and made some pictures. Alongside the "Snelle Loop" in the forest I saw tow very beautiful large dragonflies. Unfortunately they couldn't sit down, like our falcons and I couldn't make a picture of them. What a pity. Around 3 PM I went home again and when I arrived at home it surprised me that the view here was clear.

Around the evening something happened you hope you dreamt it. Who was this strange falcon wo sat on the platform for a few seconds, wanted to enter the nestbox but got chased off by our kids. One thing I know for sure: this was nog Pa neither was it S2. And when I look to the neck feathers it was not Ma. So for all sweet peregrine females in the region: "Stay away from the tower. You don't want to be there. It is very dangerous. It is cursed." Right, this had to come out. We are not waiting for more misery, not now it is only a short while before the first falcon is going to leave the nestbox.

Tonight we were near the tower for a while and we had to laugh a lot. It already started when we arrived there with the funny story of Deufke: She left home with the announcement on the forum that the kids would like another pigeon. When she arrived near the tower S2 was in the nestbox with a pigeon. Here is some prove that the falcons on the tower really attend on what we do all day long. Then Kuiko was the next victim. Well, if you start talking about pea plants... Especially his sanitairy break lead to a number of jokes. I think he will have to hear this a long time. We didn't see the falcons, which doesn't mean that they weren't there. Kuiko made a joke by telling that a pigeon was being cleaned. But the joke seemed to be real. Without us knowing it a pigeon was being cleaned on the bottom ring. Mysterious things happen on the tower because where did this pigeon come from?? Nobody could answer this question. The pigeon was being cleaned and later S2 brought it to the nestbox and that is always very beautiful to see, such a big prey being brought up. Then a circle around the corner followed and furthermore nothing happened. Short after 9.30 PM we left. Tonight it was not very special concerning the falcons. I hoped more had happened because in the afternoon I missed some things.

But what happened more on this evening, the silver grey car. This man arrived and Piet stood on the road, completely on the left side of the road. He stopped near Piet and he slapped into us. Next time he would run over Piet. We were crazy, we should watch the falcons at home and we had no business on the Hemelsbleekweg. Piet didn't take this and took his cellphone and called the police. The man tried to call Piet more names but this didn't work and finally he drove away. 5 Minutes later the police arrived and they knew immediately who we meant. That man got a visit of the policeman. I don't know if this was usefull but this man is really nuts. Last week tuesday he drove very fast alongside an elder couple wit a few small children and the next evening a couple of viewers had to jump into the verge. So everybody who reads this: be carefull with this man, especially when you are on the side of the road watching.

While I am writing this, Piet is lokking for some older pictures. The very first strange female in the nestbox could be the same one who we saw today. That falcon had also a narrow head and such a long beak. Let it be that falcon. It was gone in a minute and didn't bring much evil. But the hustle may stop. Last week was so beautiful and we are looking forward to the fledging. Nobody is waiting for a disturbance.


Many regards, Dorine





Sunday 20 may 18.00 hr,


Dear birdwatchers,


It is exactly one week ago that S2 turned the button and that things, for us viewers, started to be boring. With one thing you are happy, with the other thing you are less happy. Than we will be less happy with the other thing but at least things are going like they use to. The male and the female take care of regular food supply and further more it is resting and bulging out on the tower.

Yesterday we went to the tower later in the afternoon and concerning the falcons it was boring. Concerning the people it wasn't because it was busy. At least I met Rosta and Mia and later a few members of the bird workgroup arrived. It wasn't the kind of afternoon of which you say I'm going to make a beautiful story out of this, no way. At this moment it is more fun to watch the wabcams because at least things are happening there. Exercising with the wings, carefully putting a leg on the edge of the nestbox and be surprised about how fast the kids are changing. The kids will be looking outside more than they used to and in a few days they will sit on the edge of the nestbox. From last year I remember that they sat there for days and then suddenly one was sitting on the platform. I don't know right now how long it took to make the jump to the roof. I will chech it out on the old forum.

The story of the peregrines in de Mortel will get a beautiful ending. Fairly said a week ago I really didn't give a penny for it. S2 kept stealing the preys very rigidly and Pa couldn't keep up with the demands. Exactly on Mother's day the button of S2 turned and turned totally. She showed that a bird can have intense mother feelings. What good care she took of the kids last week. Feeding, lying with them at night, keeping watch on the platform, frequently cleaning the nestbox. S2 did her utmost. Sometimes a bit too and it looked like she wanted to compensate for two weeks before last week. When the kids are going to leave the nestbox and have their first flying lessons and prey handovers (or clawovers Wink), S2 will be a great teacher.

This afternoon we went to the tower too. It was remarkebly quiet. I had expected a lot more viewers. We stopped with Walter, Diane and Kuiko. They told us that is was boring again. In the time we were there they regularly changed seats, so that's something In between it is 5.50 PM and the largest chick is now sitting on the edge of the nestbox with his wings wide, marvellous. He/she feels completely like a bird and the other chick is looking like he wants to say: "Go ahead, I don't". Well, further with this afternoon. Walter, Diane and Kuiko have left in the meantime and we decided to walk to the field on the backside and have a look there. From the road we only had 1 falcon in view and he was sitting in the high antenna. From the field on the backside we frequently saw the falcons fly, a couple of times they fley even right above us. I think it was time for some food. From the side where we stood we saw them dive like a rocket to the ground twice but unfortunately they returned without prey both times. We thought we were standing on the right spot. Well later on it turned out we didn't. Both falcons were going to hunt after a pigeon, but unfortunately they went to the frontside of the tower ans we were standing on the backside, the wrong side. How easy it is to miss something became clear when we returned on the frontside. The prey foight after the pigeon turned out to be successfull according to a few viewers on the frontside. 1 Falcon returned with the pigeon and started plucking on the bottom ring. We missed the return and because we were walking back to the frontside we missed the plucking as well. We had a perfect spot on the backside of the tower, but we missed the most beautiful moment of that afternoon. I regretted it that nobody could tell us who hit the pigeon and returned it to the tower. We chattered a bit with two people of a very beautiful oldtimer (car). Meanwhile it started to rainans we thought that we wouldn't see much action anymore, especially not now there was a fat prey lying on the bottom ring. With this in mind we left at 3 PM, to the stables where both our kids were horseriding.

This afternoon we tried to film with a videocamera. We didn't watched the results yet, it was just a try-out. I wanted to know if it works and what quality you get and I wanted to try this befor the young ones fledge. When it worked I have to buy a good tripod for it, because the one I have right now is very ragged. So a new one has to be bought anyway.

Now something else, last thursday during the banding Rob, the reporter took an interview with Peter van Geneijgen. This interview will be broadcasted on tuesday night from 9 till 10 PM on radio in the programm Hoe?Zo!

Tonight I am going to look into the old forum, watch a movie and go to bed on a normal time. Tomorrow there is another day and it will be pass like today: boring, except when you're lucky.


Many regards, Dorine





Friday 18 mei 19.30 hr, and my story of  21.00 hr,


Dear birdwatchers,


The pictures of yesterday are available.

Click on top of this site on "FOTOS", then on "Foto's 2007" and then on "Ringen Amercentrale"

Or click here

Watch and enjoy (be aware there are 45 slides in this slide-show)



This night I slept like a top. With such a beautiful and good feeling it is difficult not to. And it was good that I did because this morning we had to go to the towe again. You have to be there when someone of the forum whom you like to meet and who also translates all these stories in English for me comes to the tower. It was very nice to meet Pinky. Of course more people were there: Harry (I met him before, which doesn't mean that he is less because of that), Kuiko and Sazoe (I didn't meet Sazoe before), Lambert (present like usual) and later Deufke arrived. Before we left home we had to take care of the catering, that's part of it.

When we arrived near the tower we get acquainted with the others. Of course everybody started about yesterday and all the hustle on the forum. I think that it was funny that at the exact moment I left, the cams were withdrawing and everybody thought that the kids in de Mortel were being banded. Actually Piet had to post that I went looking at the banding, than the sensation would even be bigger, but really funny. This morning we took the laptop with us so everybody could watch the pictures. It was really pleasant. It can't be different with such people. Harry even made a detour of about 65 miles to pick up Pinky. Really great!!

There was a lot of talking and fortunately the falcons let us. What exactly happened all the time, I don't really remember. Until that buzzard above the forest on the left side of the tower was busy with something. It looked like a bird who was a size smaller than mister buzzard himself. Through the trees I could see that this bird? after a collision with the buzzard fell into the forest. Of course we had to go there and together with Kuiko, Sazoe and Pinky I walked in the direction of the forest. For a second I was afraid that it was Pa or S2 who felt down. But before we were halfway, at the height of Deufke Pa and S2 were back in view on the tower.

Fortunately because we can't use more misery. Meanwhile a falcon was sitting in front of the outside cam and another falcon was sitting on the other side of the ledge on the corner on the backside of the ledge. We watched with our binoculars and I thought that the falcon near the outside cam was a younger falcon. The head and the upper side of his back were grey but the rest was more brown. Kuiko had a radiotelephone with him and he reported this to Harry and Lambert. I couldn't say anything for sure, especially not because I only had my binoculars with me. With Lambert in the neighbourhood this isn't a problem and he already was on the way with his telescope. Fortunately, because through the scope I immediately saw that I made a blooper. This was just Pa, no doubts about it. Then I watched the other falcon on the corner and I could say for sure that this was S2. Problem solved. Until I came home and read the forum. Just to be clear. I also got confused because of the burning sun. Because of this sunlight Pa's feathers really looked brown. Also because of this sunlight a lot of forum users were getting confused. I looked the campics and you could really see well that the sun shone on the right ring, the ring on the right leg of Pa. The ring of the left leg was in the shadow and this one looks different then. But I can assure you that this was Pa in front of the ouside cam, absolutely.
Later we saw S2 plucking a prey on the second bottom ring, snow in de Mortel and that while the sun was shining and it was 22 degrees Celsius. The kids got food during our presence and Pa flew on the thermal in the air for a long time. Consequences: a stiff neck, hurting eyes and aching muscles in my armes. Well... you have to suffer for it.

Meanwhile it was time to say goodbye to each other. Kuiko and Sazoe who left way to late, Lambert who had an appointment later in the afternoon, Harry and Pinky who had to travel a lot of kilometres and the two of us who had a lot of pictures to sort out and to put them on the internet. About the falcons, the concerns are almost left and it feels good. And it's good because than I can slow down next week. I really have to tidy up the house, do some dusting and vacuum cleaning, tidy up the laundry and give some attention to the garden. Because it just could happen that during the Whitsun weekend one of the kids leaves the nestbox and the platform for the first time. And I don't want to miss that. This doesn't mean that I won't go to the tower at all this week, but I will go less frequently. I also will watch the webcams less frequently and I will have lots of time to do different things. Isn't that nice.


Many regards,  Dorine





Thursday 17 mei 22.00 hr,


Dear birdwatchers,


Today I haven't been to the tower. I wasn't even close. But I have been with some young perigrines, very very close to them, I even had one of them in my hands!
The three young perigrines who live on the electricity plant the "Amercentrale" in Geertruidenberg were banded today. Last Saturday, after S2 fed the chicks for the first time, I called Peter and he asked me if I wanted to witness the banding. What a question, of course I wanted to. So, this afternoon I foundmyself on the way to Geertruidenberg and I had the best time in my life.

An hour's drive took me to the power plant. Oh my, there's still nobody there, so I start doubting myself again, have I heard right that the banding would be at 3pm? While waiting I looked around and couldn't locate a nestbox anywhere. So where the chicks were was a riddle to me.
Thankfully another guest came soon and he pointed out the nestbox to me: almost at the top of one of the cooling towers. Along that tower there is a staircase (ladder) all the way to the top. There are five grids where you can rest on the way up. On the second is an old unused nestbox, but the chick's box was on the fourth, about a hundred meters up. I look up there and think by myself that there is no way I'm going to climb that high along those ladders. I was getting pretty disappointed, expecting to see the chicks today but having to go up there to actually see them? No way! So no perigrines for me today. Just as well that the next guest arrived quickly because he knew that Peter and Rob (a journalist) would go up there and bring the chicks down to ring them at leasure on the ground. It was the same journalist who was in the radio program "Vroege vogels" (= early birds). Phew, what a relief that news was for me, but looking up again I reasized that Peter had to go up there twice. Dear readers, banding birds is a beautiful hobby, but can be a lot of hard work too! Today he brought the kids down but usually he bands them up with the nest. Well, everyone his own hobby. In the meantime some others had arrived and a bit later Peter joined us too. Of course we first made our aquaintances, talked about 'our' perigrine chicks, some explaning about the nest box high up the cooling tower. Preparations were made for those who had to go up there. Safety harnasses and lines secured and up they went. We saw the parents circling beautifully while the men were climbing their way up. And a while later when the men were on their way down again, we got unexpected company: a fox crossed the site, checking what we were doing. Really, he kept looking at us, took a few steps, turned and looked again. How splendid to witness that in daytime and so close by.

The chicks had been carried down, each in it's own sack hanging from Peter's neck. A place was found where the banding could be done in peace and quiet. The sacks were put on the ground carefully and Peter took the tools to weigh, mesure and band the chicks. I had imagined the bands a lot smaller than they actually were. Wow, what a huge rings. The orange one is 20mm (0.79inch) high and had a diameter of 11mm (0.43inch). Seeing those bands you imagine the size of the chick's claws. Well, they must have quite big claws already!

Peter starts weighing the ckicks while they still are in their sacks. Then the diameter of the claw is measured, the lenght of the paw, the length of a wing feather and the length of a tail feather. Only then the chick is allowed to leave it's sack. Oh my, for the first time in my life I'm looking at a just over three week old peregrine kid. It amazed me hoiw big they were. We all see the kids on the cam pics, but their actual size doesn't really register like that. They are quite big, a lot bigger as a fully grown pigeon. But they are soooo sweet to look at! So cute and lovely and beautiful and fluffy and indescribable, I felt a lump in my throat. Photographs say a lot, but this, this, this is umimaginable. Having watched the perigrines for three years now, and hoping against hope that my biggest wish would come true: to witness the banding this year, but it couldn't be done due to the dramatic circumstances. And even if these chicks I am watching now are not 'ours', it doesn't make any difference to me, our own chicks would have been just as sweet and lovely and beautiful as these...

One chick got it's bands which is a precise job for the bands have to close very neatly. And then it was out turn to admire the chick as it was put down on the grass after it's banding. He liked it too, didn't make a sound and looked curiously around. So gorgeous with those cute little black eyes, the white down, the rather big beak and those enourmous claws, now showing brand new shiny bands. Okay, back into the sack, time for number two. It struck me how calm and relaxed the chicks were, as if all the attention was normal for them. Peter told me that being in the sack made them quiet also because they couldn't see anything to scare or upset them. You could hardly see them move in the sack, only their breathing was noticable. After number two was banded he was allowed to play in the grass too. Then it was time for number three. I though the first two were big, but this one was a giant compared to the others. Wow, almost as big as a chicken, which is not meant as an insult to chickens... . He weighed in at 999 grams (=35.2 oz) minus the weight of the sack but that isn't much. Peter thought he'd never measured such enourmous claws/paws. They needed a bigger band for this one: diameter 13mm (= 0,51 inch). We all watched this chick open mouthed. She reminded me of S2. She wasn't even the oldest of the three. Btw, the mother of these chicks was a big one too, it was very easy to see who was mom and who was dad here.
When number three was ready she also was allowed on the grass for a while. She took off, well, wobbled off, immediately. They really don't know yet how to handle their huge claws. The chick was picked up by Peter and he suddenly put it in my hands.Oops, there I was, on my knees in the grass, with a young peregrine in my hands. Wow, I didn't know what to say but I enjoyed it immensely. I felt her warmth and felt her beating heart.
I had my hands full with this little wonder of nature. Sadly I had to give her back to Peter and she disappeared in her sack again which was securely tied shut. Imagine one of them escaping on the way back up....

The chicks were brought back in their nest. Pa and ma were awaiting their kids anxiously. Dear readers, there has been a lot of discussion about banding or not banding the 'de Mortel' chicks. Peter decided not to do it, and now I question again: could be done afterall? I asked Peter and he explained that it really can not be done anymore. The chicks are too old now. When someone would open the top of the box it would be very likely the chicks would be scared so much they'd jump out of the box. That's a risk you never want to take. Even when the chicks would stay inside the risks are too great. Young falcons can be banded up to three weeks of age, and perhaps a bit later when the nestbox entrance can be shielded which is impossible at de Mortel.

There has also been a lot of discussion about the way the Hemweg chicks were banded. It was too noisy, too much and too loud talking, took too long, etcetera. THis afternoon I witnessed the banding of three chicks and it all was done in such a quiet and relaxed atmosphere. Peter's handling the chicks was so controlled and quietly efficient. Nothing was done to upset the chicks, I found the cute chicks very relaxed. It was a very professional job done and nothing else.

At the end of this lovely afternoon there was a bitter moment. After returning the chicks Peter and Rob had climbed all the way to the top where they found a perigrine's orange band and bones. Below the band was checked carefully and it turned out to be from a 2005 chick from this 'Amercentrale'. it put our noses down on the facts, sadly not every young falcon who leaves the nest wil survive.

We said our goodbyes and I went hope feeling great. At home of course I had to tell my story, to show the pictures, and to have dinner. Then there was this story to write. Halfway writing this I receive an e-mail by Rob showing me where I could download his photographs. I had to look at them right away of course because I knew there would be some really good ones there. Of course I will upload some of mine and will ask Rob if I may use some of his as well. But to get an impression of what's been going on today, check out  this link
Martin Mollet from the "werkgroep roofvogels Hoekse Waard" gave me this link. He was there too this afternoon.

You all will understand that I'm still floating a couple of inches above the ground, despite all the coffee I've had today. Now I'm going to enjoy watching a lot of pics, and then it's time to fall, with a big smile on my face, asleep.


Many regards,  Dorine





Wednesday 16 may 23.00 hr,


Dear birdwatchers,


Yesterday I failed to appear, at least on my site. I went to the tower in the afternoon, but I didnít see anything special, or actually I did. Did I see the third falcon or didnít I? I really donít know, at least not sure enough to see it was the third falcon. Around 5 PM I watched a falcon with my telescope. I think he didnít look mature. Again I got the feeling that the third falcon is present. Because I observed this falcon, I didnít see much other flight movements. While later, I read on the topic ďPure observationsĒ that there were activities from Pa and S2 near the nest box at the same time. The falcon I had sight on sat there for about 10 minutes and then he flew away to sit down on the backside of the tower on the bottom ring I guess. Was this falcon number 3 or not? When I look on the forum I say yes, but I did not see three falcons at the in the same view. Therefore I say that I have the presumption that this was the third falcon. Furthermore yesterday was a fine day and the kids look marvellous. Itís the best people can wish for under these circumstances.

Yesterday late in the evening (you could call it night time) I was discussing a bit with Steenarend when a message was posted of ďGewoonĒ (member of this forum). In this message he told me that he was very impressed by the word of the bird workgroup and my word and that he wanted to give a donation (of 1000 euro) and that he would send me an email. Dear people, it was 1 AM and I read this posting a few times and honestly I thought it was a joke. While I was thinking about it, my pc announced that I had an email. Indeed, it was an email of ďGewoonĒ. Well, that means it isnít a joke and today it became clear very quickly that it wasnít a joke. It was dead serious and meanwhile the workgroup has received this donation. I thought about it all day. This is not something what happens on a daily base. This is of course a marvellous gesture to the bird workgroup Gemert, isnít it? Of course I want to thank the cordial benefactor.

This morning it took too long in my opinion before the kids got food. S2 was frolicking on the platform. Off and on she entered the nest box and I was afraid that S2 was back were she started, that she had forgotten what she had to do with those 2 squeaking animals. Again I worried about nothing. The kids finally got their meal. I have to say that it wasnít fine weather to fly. You couldnít catch a prey because who would fly in this weather. So you donít have to go out hunting. The day went on like a day should go on and tonight I went with Piet to the tower. I think it was short past T PM when we arrived on the ďHemelsbleekwegĒ and it was busy, very busy. We talked about a lot of things and finally Pa? Decided to hunt a pigeon. The pigeon flew like a rocket to the tower and tried to hide under a ring. Unfortunately this didnít work so a short pursuit followed. The pigeon managed to escape. A short while later again a pigeon is being hunted. It was difficult to see if this pigeon got hit. The pigeon finally ended in the forest. People thought that the pigeon got hit, but Martin of the bird workgroup told us that pigeons often let themselves fall in the forest, to escape the peregrine. The last 30 minutes of our stay one of the falcons flew in the air, in the first instance it was Pa. Later again a falcon flew and people thought that this was Pa again, because S2 was in the nest box and we didnít see her coming out. Still I had doubts whether this was Pa or not, but I kept my mouth shut because I wasnít paying attention very much. Than ďPaĒ sat down on the stone ledge in front of the outside camera and when I saw that falcon flying over there I already told that I was doubting whether this was Pa or not. This had to be S2. It was the only possibility. To check this, I phoned home. They are not sitting there for doing nothing, they had to work for their pocket money. So I asked if someone was in the nest box. No, nobody there except the 2 kids. S2 had left the nest box without anybody noticing it. For me it was obvious that my doubts were justified. S2 sat on the stone ledge, not Pa. In the meantime it was 10 PM. It was getting dark and we were getting cold, so I ordered a pot of coffee by telephone and we went home. Everybody went home. We will call it a day and in the dark you donít see a thing, except a few red lights.

I donít know if I will go to the tower tomorrow, but I am going to do something else which is very pleasant. I will tell you about it tomorrow. Itís going to be quite a story, at least, thatís what I hope. Quite a story with dozens of beautiful pictures.


Many regards, Dorine



Monday 14 may 23.30 uur,


Dear birdwatchers,


Actually I don't know how to start. I still have this strange feeling that all this was not true, what happened in the nestbox and still happens. I didn't really sleep last night and there were more of us, right Ad? First thing this morning is turning on the laptop. Weird, but I had the feeling that is was alright when I awoke, but that S2 fed the kids this morning so early was more than I dared to dream off. But it was true. It was so wonderful to watch 2 satisfied chicks. And fair is fair we really missed this. The whole morning the laptop was turned on and frequently I watched. It all looked great. The most wonderful moment for me was when S2 was plucking the prey on the stone ledge. The largest chick was sitting in front of the opening of the nestbox and he was looking outside. The face of that bird when the feathers flew alongside the nestbox was really beautiful. His little head went to and fro, his eyes were looking so questioning at those feathers that I almost bursted into a laugh. I don't blame him/her. In his short life he never saw something like that before, did he? S2 finished plucking and had visible difficulties to enter the nestbox with the prey. I have to say that it was blowing really hard this morning. Finally the kids got a lovely meal. And after that meal I actually saw what these kids have missed al that time. Of course I had the comparison with the chicks from Amsterdam, but now I saw it this way in de Mortel, it really touched me. Now the kids were calm, they could sleep well and strike their down and feathers. It was a world of difference compared to a few days ago.

This afternoon I did something else, although we spoke about "our" falcons frequently. The local pigeons in the town centre of Eindhoven had our attention. We don't talk about pigeons, but we talk about preys when we see these animals.
It striked us that a lot of the pigeons in the town centre were banded. These must all be pigeons who at any time lived somewhere else and got lost during a flight, or the pigeons found that a life in the town centre of Eindhoven was preferable above what they had. Everywhere we see pigeons now. I don't know if it is because of the falcons that they attract our attention now, but we see a lot of these ready-to-eat-chunks.

Tonight we went to the tower and it was busy, really busy. There was a lot of talking about the change-over of S2. We stayed there a pretty while but we saw no single action of Pa and S2. A really late siŽsta. Actually I didn't care much because I was tired all day, just exhausted. Yesterday a lot of troubles fell of me and besides all the nerves you had about how things where going and how this was going to end. The hope that everything ends fine is increased considerably and actually I have the feeling that everything will end up fine. At least when S2 and Pa keep feeding. Unfortunately they didn't feed anymore tonight. I forget a very beautiful feeding, the feeding from about 6 PM. Pa who enters with prey and S2 who is sitting on the stone ledge. Unintentional you start shivering that S2 was going to take the prey. I was stunned when she did this. My good feelings were killed. Fortunately it was only for a short moment. Pa left the nestbox quickly and S2 saw her chance to feed the kids herself. It was very beautiful to see but I found it a pity for Pa. Three weeks he worked his ass off to keep his kids alive and he got small thanks for his pains. I don't hope he took this wrong and that he wil forgive S2 for this move, otherwise we hav a problem. What if Pa is angry at her and told her that if she wants to feed, she has to catch the food herself. Would that be the reason that there was no feeding tonight??

Yesterday I told Peter my worries about the fledge of the kids. What would S2 do with these young falcons? I had the worst scenario in mind, but at the same time I knew that if she wanted to do something like this, she already would have done it. She had chances enough. I worried about nothing. An adult falcon is not agressive to a young falcon. As long as a falcon has a adolescent feathers, he will be seen as a younster and he will be accepted. Immediately I quoted the third falcon from last week. They let him pass. Pa and S2 actually didn't respond to that falcon. So we did notice correctly that is was a young falcon. Peter told me that Pa or S2 had responded different if it was an adult falcon.

We have to see how things continue with Pa, S2 and the kids. But things may stay this way for me. A bit relaxation and some space to do other things. When things are going well, in 2 weeks I will be very busy. Then the period I like best will begin and I want to spent many hours near the tower. The real growing up from our 2 kids to independent peregrines. I am starting to looking forward to it.


Many regards, Dorine





Sunday 13 may, the best Mother's day for all peregrine fans 23.45 uur,


Dear birdwatchers,


Tjee... what a day. I'm still having the shivers and I hope that I will get a "readable" story out of my fingers. What happened today was what we all hoped for very much. It only took a while and I was really afraid that it wouldn't happen anymore. It's a good thing that I am no judge.

Yesterday evening (the day before yesterday) I wrote my story and I received a lot of reactions. Very normal because the past week I did not have a very good feeling about the progress of our falcons. There was a progress and they grew, but I always found them thin chicks, comparable with children of hunrgying Africa. And because I was always honest I thought it necessary to express my concerns. This story lead to a renewed discussion about delivering extra food by humans.

Because I am a mother I received a Mother's day gift. Menno (son of Dorine) made a drawing of June (chick of previous year) from a picture and Daphne (daughter of Dorine) made a collage with pictures of peregrines. The kids know what their mother likes. The day started beautiful but it could have been more beautiful if Pa had fed better this morning. I had to wait till 12.30 PM to be more confident. With good courage I went to my mother in law and this afternoon I played snooker and pool billiard with my husband and the kids. We had a lovely afternoon, very relaxed. Untill we came home and I read a mail.

My Belgian friend told me that something had happened and that the tears were running on her cheeks. But she didn't write what she saw. Because we couldn't enter the Planet forum I mailed her back very quickly to ask her what happened. Fortunately I got an answer very quickly and Piet managed to enter the forum for a short while. Dear people, I couldn't believe my eyes and my ears. This can't possibly be true...

For a short period it was very hectic in the house. I think this happened in more households. Piet kept surfing and found a movie on the English topic. The movie was being watched very attentive. I could not believe it and I had major doubts whether this was S2 who we saw there or not. Piet came further on the forum and told me that there were a lot of people in doubt. Fortunately there were attentive watchers who could read the bandnumber. Meanwhile it started to dawn to me that S2 had turned the button. Finally.... we have waited so long for it, way too long.
Joking I reported on the forum that she finally managed to speak and understand the Dutch language (she comes from French-speaking Belgium) and that she must have read the forum. She must have been pretty frightened. That is not so strange when you read what names we called her. She came in action right away and showed us, Dutch people, that she had a good headpiece. That even a young chick from Belgium is capable of anything. She started to get acquainted with the kids and do let the kids get used to her beak. Oohh, this was so cute to see, I felt a lump in my throat.

In the meantime it was about 6.30 PM and I wanted to go to the tower to see what Pa and S2 were planning to do with the food this evening. I waited till a short downpour was over and I watched the cams again. My mouth felt open. S2 took a chunk of prey and started to give it to the small ones. Oh dear, this was really feeding, this couldnot fall. Blissfully happy we went to the tower, hoping for a lot of spectators. Unfortunately nobody was there when we arrived, at least, that's what I thought. We stopped on the sand road and we saw S2 on the platform and Pa on the top lamp on our side of the tower. Soon S2 entered the nestbox. Allright, then we will stay here on the sand road. And we stood there, and we stood there and nothing, really nothing changed at the tower. Meanwhile Steenarend arrived too and I walked to the "Hemelsbleekweg" (name of the road) twice to see if somebody was there. In the distance I saw a car but I thought the car belonged to the owners of the house which is built there. There was still no action on the tower. Therefore we went to the road because when Pa decides to go hunting we see more of it. When we wanted to leave, Steenarend told us that S2 just left the nestbox. Still we decided to leave and we drove into the direction of the parked car which I saw before. The driver of the car turned out to be Zwiersje from this forum. We stopped there and stood there for an hour. In that time not much happened. Just when I said to Piet that I wanted to go home to have diner, Pa left the lamp and flew around. We thought he was going to hunt, but he wasn't. He landed on the second ring from the bottom and a moment later on the pipes which go from the saucer to the tower. Pa was sitting again and it didn't look like he was going to leave soon. From that side we saw that S2 was sometimes sitting on the edge of the nestbox and sometimes in the nestbox. I calles Menno and he told me that she was playing with the chicks. He called it "sweet". Well, that sounded good. About 9.15 PM we went home because my stomach started to rumble.

First thing when we arrived home was watching the cams and we saw S2 still sitting on the edge of the nestbox. And when I answerd Arno's mail S2 flew away and within several minutes she was back with...... incredible... a thick fat prey. So many good things happened today but what we saw then beated everything. S2 started to feed the chicks. She took this prey especially for our kids. I only believed it because I saw it with my own eyes. I was gaping at these images and I wasn't the only one. The people here at home did the same thing and the tears were breaking through. Wonderfull to have tears of joy, and those are the best tears, arn't they?

While watchin the webcam I called Peter van Geneijgen (bird workgroup). Fortunately he was home. I immediately asked him if he had his computer turned on. He didn't. I told him to turn it on immediately because S2 was feeding. This season I didn't have such a nice conversation with him like this evening. This was pure pleasure. Peter could also hardly believe what he saw. He had read my email of earlier today and he had phoned Arno so he new that there was a big change. We also talked about other things. I will tell them tomorrow, but otherwise this becomes such a long story. And besides then I have something to tell tomorrow.

Dear everybody, this change is huge and that on Mother's day. We kept thinking that S2 had no feelings. Well, if you do such a thing on Mothers's day, you definitely know what feelings are, especially the feelings of us, human beings. I do hope that S2 also has a good memory, that would be nice, that she remembers tomorrow what she did today. I just hope she don't regret what she did, but I'm not going to think about it, no way! I am going to enjoy these moments and try to get on the forum. That will be a hard job!


Many regards,  Dorine





Zondag 13 mei moederdag 22.15 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Het wonder is geschied, ze zijn toch echt de wereld nog niet uit.

Bij S2 is de knop om en ze heeft zojuist de kids een behoorlijke prooi gevoerd.

Ik ga nu eerst even eten en daarna mijn verhaal schrijven.


Groetjes Dorine




The 12th of May


Dear birdwatchers,


Yesterday (friday) I had, unfortunately, not much time to go to the tower. But I did go for a short while. Like so often, you arrive there and you see nobody. And at the moment you think: "I better go home now", suddenly a falcon appears. Yesterday it was Pa who appeared. He flies a pretty while on the frontside on and off, at the height of the top of the tower. I was very sure this must be visible on the outside cam. S2 was nowhere to be seen. Therefore I presumed that she was at the hairdresser. Unbelievable with all this wind and rain. A waste of money, isn't it?

The amount of food the kids get is minimal. And I really mean minimal. You can observe it when Pa arrives with a prey. The kids snatch the prey out of his claws. Why? Because the are very hungry. And that is nog very strange. Pa just brings not enought food in. The kids stay alive, grow and develop, but there is not much left. These young peregrines have no reserves in my opinion, nothing to live on. That is te reason I am a little scared about the future. When the are going to fly, it cost a lot of energy. They have to get that energy from somewhere. I wonder where the have to get from. The kids get bigger and need more food. Unfortunately they don't get more food. It stays the same or maybe a bit less. This has to change, certainly with the thought that in a week or two the time is there that they could leave the nestbox.

Today we went to the tower twice. This afternoon after the groceries shopping. From the road we could not see much falcon, althought we were looking and searching very torough together and we especially parked the car a bit further away so we could see the rings very well. Because we didn't see anything we went to the sand road to check on that side. That was the calm side today. There we met a man whom I've seen earlier this week near the tower. We were talking there and suddenly Pa arrives with (as far as we could see) a small prey in his claws. I thought that he would go straight into the nestbox. Pa had a different view and sat down somewhere on the tower and decided to stay there. Actually I didn't watch the tower very much, which is difficult on this spot, but for the greater part I talked with this man. Yes, I like to talk dear people, but the subject gave me goose pimples. You see, this was the man who arrived on the sand road that sunday afternoon when Ma and S2 were fighting each other and he almost had to bend over for those two falcons. This was more important for me than what Pa was doing on the tower and wheter S2 was present or not. It was funne that we were talking about Ma, because this morning I received an email of Deca, my Belgian mail-friend who can always makes jokes about it. This mornings email had as subject: "Hello Holland, Belgium here." Deca told me something about Ma, that actually anybody here knows when you say it. She told me that if Ma would return now, the young falcons would not allow Ma in the nestbox. This is an important issue. The kids would indeed not recognize Ma anymore and I even think that the young falcons in that box wout be strangers to Ma. You see it often in the animal-world, especially with pets. When you take the kids away from the mother and you bring them together a couple of weeks later, they won't recognize each other (of course there are always exceptions). So if Ma would return and chased away S2, it would get us nowhere. I also think that she would nog recognize Pa. It is notg a pleasant thought, especially not now the kids are yearning for food.

Tonight we wanted to go to the tower and we were ready to go, suddenly Pa arrives with a prey. The hunger of the kids was very clearly to see. Pa had just put a claw on the frame of the nestbox and then the prey was already taken. Only this time it wasn't S2 who took it, but the largest of his own kids. Tjee... she was greedy. We looked at it for a short period and then we went to the tower. In front of the sand road Lambert, Arno and Kuiko where there. Observing is difficult when you are with so many people and especially when you go standing near the hous of friends. No watching falcons. First we had to watch the 2 lambs which were born early this morning. 2 Black lambs, a boy and a girl. The were big lambs, but veeeeeeeery sweet to see. We also watched another lamb which was born earlier this week. Yes, it took a while, at least it took me a while. At this moment I could forgot the problems of our family on the tower. Because of these friends I was home at 10.00 PM. But social contacts are also very important and they are sweet people who we know for years, so you don't just skirt them. In between we talked to others and watched the tower.

The food Pa brought around 9.00 PM got decently cleaned by Pa. We saw him arrive and we saw him clean the prey on the second ring, right above S2, who was sitting on the bottom ring, on top of a saucer. Pa finished the cleaning and went to the nestbox. I don't look at Pa anymore. All I watch is S2. Than you see that she is going to sit different and you know that she is going to leave. And that's what she did. She went to the nestbox, entered it and left with the prey. She landed on the top ring and started to eat. We also had Daphne (daughter of Dorine) on the phone. Unfortunately she didn't just watch the webcams, but also other things because she missed the fact that S2 took the prey from out of the nestbox. For us on the ground floor it happened very quickly and now I've seen the movie of it, I can imagine she missed it. S2 indeed grabbed the prey out of the nestbox very quickly. One look somewhere else and you've missed it. We were not happy with it and we hoped that Pa would go hunting once more, or he would take something out of his stock. Unfortunately Pa had a different opinion this saturday evening. Pa was of the opinion that he had finished his job and S2 already landen on her sleeping spot, the toplamp on the frontside. I just heard from Piet (husband of Dorine) that Kuiko could not make head or tail of it. Pffff I am not the only one who has difficulties with it sometimes. It is very difficult to keep up with everything. Sometimes it is difficult enough to follow the falcons, especially when they are flying a lot and land on different spots every time. When you watch one falcon, the other flies off and when you follow that one, you've lost the first one. And then you have to remember all this. No-one can do that.

But where we actually came for is a successfull hunting of S2, because everybody has big doubts about that. She can hunt. We know that for sure by now. But hit a prey and take it with her to the tower is a different story. And when something special might happen, we can remember that and when we write it down, we remember exactly what happended. On this moment what we see is so predictable that you don't observe very concentrated. In different words: it is boring to watch and not much news to report.

Boy, it has become a long story while I actually didn't see much. I am now going to read the forum and then to bed. Tomorrow is another day, a day with new chances ans who knows what it will bring. Let's hope the best of it.


Many regards, Dorine





Donderdag 10 mei 22.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,



Terwijl ik hieraan begin is het buiten bar en boos, een stevige onweersbui trekt over, ook over de Mortel. Dit slechte weer geeft wel aan hoe het vandaag met onze kids is gegaan. Gisteren ging het nog wel goed met voeren, vandaag was het gewoonweg niks. Het kleinste van het tweetal heeft toch niet echt veel gehad. Na zo'n dag als gister blijf je hopen op een verandering van S2. Helaas weet ze de dag daarna telkens onze hoop weer de grond in te boren, toch. Ook zoals ze gisteren met Pa achter die prooi aanging, het was voor Gerrit en mij echt samenspel, wij hebben de afgelopen twee jaar veel van deze aanvallen gezien, toen nog door Pa en Ma en het zag er gisteren idem dito uit. Het was niet alleen S2 die achter die duif aanging, ze gingen samen. Als ze die duif voor zich alleen had gewild, was ze er wel als een speer achteraan gegaan en had ze Pa het nakijken gegeven. Ik zag wat ik zag en niet wat ik wilde zien. En het zag er hoopvol uit. Echter, na de dag van vandaag begin ik er wel een hard hoofd in te krijgen of S2 ooit nog eens met eten voor de kids de kast ingaat, ikzelf denk van niet, helaas.


Vanmiddag ben ik weggeweest en tegen 19.00 uur was ik bij de toren. S2 zat op de bovenste lamp aan de voorzijde, waar anders. Pa was nergens te bekennen. Was hij op jacht?, ik hoopte van wel. Er was nog iemand en we hebben even over de valken gesproken. Komt Pa ineens aanvliegen uit de richting Bakel. Het ging niet zo makkelijk dus was mijn conclusie al meteen, die moet een prooi bij hebben. Met kijker kon ik pas laat ontdekken dat ie inderdaad iets bij had, maar groot was het niet. Terwijl Pa aankomst vliegt S2 op en draait wat rond de toren. Pa vloog niet naar de kast maar zocht zijn heil op de tweede ring van onder bij de rechterschotel. S2 koos de onderste ring uit. Daar zat het spul en het kat en muis spelletje begon. S2 vloog regelmatig op om een keer langs Pa te vliegen en ging weer zitten, telkens op de onderste ring. Na een hele tijd dacht Pa dat de kust veilig was en deed met prooi de nestkast in, helaas had S2 hem direct in de smiezen en vloog hem achterna, om de nestkast in te gaan en er weer snel met de prooi uit te komen en weer op de toren te gaan zitten, derde ring van onder. Pa was op de rechtse schotel onderste ring gaan zitten. Helaas weer geen eten voor onze kids, die het eigenlijk heel hard nodig hadden. Het drukte aardig de stemming op de begane grond.


Er verschenen meer kijkers, die de stand van zaken wilde weten en waren er ook niet blij mee. De kids worden groter en groter en eigenlijk hebben ze steeds meer eten nodig. De groei en de ontwikkeling gaat toch wel door, ook al krijgen ze weinig eten. De laatste dagen heb ik wat meer naar de valken in Amsterdam zitten kijken en als je dan gaat vergelijken, zie je toch wel verschil hoor. We zullen dan maar weer hopen dat de dag van morgen weer veel goed gaat maken, we hopen toch wel met z'n allen dat deze kids uit gaan vliegen en dan eindelijk voor zichzelf prooi kunnen gaan vangen. Volgens een echte vogelaar leren hongerige jonge valken dat heel erg snel. Dat was tenminste een geruststellende gedachte, toch wat positiefs na zo'n karige dag. Ik heb die drie, Pa en de kids, al vaker de familie Jojo genoemd, en dat niet voor niets. Laten we optimistisch blijven en dan maar hopen dat na een dag van niet veel een dag van heel veel komt. Zo gaat het eigenlijk al sinds Ma er niet meer is en aan dat "op en neer" verhaal kunnen we maar niet wennen, toch. Ik blijf in ieder geval (voorzichtig) positief ondanks alles.


Groetjes Dorine




The 9th of May,  Dorine was near the tower and this is what she wrote about it:


Dear birdwatchers,


It was a strange day today. Actually every day does not go like we wish he would go. This morning it took a while before Pa came with some food for the kids. But when he finally came, he didnít stop coming. Four times he came with prey to the nestbox. One prey larger than the other, but the kids had full crops and thatís what counts. These 60 minutes feeding messed up my daily routine, but for something as beautiful like this, I donít mind. After the feeding the kids were lying down very satisfied. Around 1 PM Pa came with another prey but unfortunately S2 was there too. This afternoon I couldnít watch anymore because I had obligations at our horse stable.

On the way back from the stable I made a detour to the tower. Together with Menno (my son) I stayed there 45 minutes, from 3.30 till 4.15 PM. It was anything but exciting. On arrival S2 sat on the top lamp on the frontside and when we left she was still there. The lady was looking fat, with her feathers all spread. We walked on the sand road to the backside and to the field behind the ďSnelle LoopĒ. We couldnít see Pa. Therefore we returned to the car and on the road we looked a bit more. Pa was present. We saw him in the air shortly but then he disappeared behind the trees out of sight. I donít know where Pa came from. I hoped then that he was hunting and when we came home it seemed to be true. A short while later Pa entered the nestbox with prey. A bit later S2 followed and took the prey.

Around 5 PM the same story. Sometimes it is really not funny anymore. You start questioning yourself more often if she is able to catch her own food. The doubt about that are increasing, especially when you are near the tower and you see her sitting on that red lamp, showing off. You are in the Mortel, not in Amsterdam (red light district).

I started to become gloomy and again I went to the tower. On arrival S2 was sitting on the lamp again. Or she sits very stoical on the platform and doesnít care the chicks of she sits on the lamp. Boring bird. We couldnít discover Pa. Very soon we got company from Gerrit and together we saw Pa arrive with a prey, flying in the direction of the nestbox to feed his chicks. And what do you do when you are standing there? Exactly, keeping an eye on S2 and hope that her feet are glued to the lamp for a while. Not!!! But S2 flies zigzagging, very calm to the platform. We see Pa leaving the nestbox and S2 entering the nestbox. From the people at home, we heard that Pa was done with the feeding fortunately.

Pa is landing on the right saucer of the second ring of the bottom. A bit later S2 follows in the same direction and lands on the bottom ring, near the (for us) right saucer. A long period nothing happens and at a certain moment we canít even see them. Then, suddenly Pa chases after a pigeon, above the forest on our right side. But Pa is smart and chases the pigeon back in the direction of the tower. Tactics?? Pigeon and Pa are very close and they passed the tower and suddenly a miracle happens. S2 comes in action and offers Pa the much needed help. Together they chase the pigeon. It was a beautiful view and all that happened above the field near de ďSnelle LoopĒ. Dear people, it is true. S2 hit the preyÖ only she dropped the pigeon and dived after the pigeon once more. Our astonishment was huge. She can hunt and catch prey. Six eyes saw it. Finally, because we had big doubts about this. The most beautiful part was the teamwork with Pa and a short while it looked like the past years, when we saw Pa and Ma doing this frequently. Pa and S2 can do it together. It gives a good feeling, especially with the fledge of the kids getting near.

They didnít catch the prey. Pa and S2 returned with empty hands (claws Wink) S2 in front who lands on her favourite lamp to swallow her disappointment, followed by Pa who landed on the lamp on the right side. At the same time Kuiko (forum member) arrived by car and asked with open window if he saw it all right. He couldnít believe his eyes and neither could we. The four of us stood there for a while, very impressed. Meanwhile Pa started hunting again and S2 finally sat down on the bottom ring near the right saucer. It started to rain a little and as we had a wonderful night, we left, after Kuiko left too and Gerrit stayed a bit longer. Probably not much longer because the rain was getting heavier.

In a happy mood we arrived home and when we looked on the laptop we see Pa with a prey on the platform. Wonderful, having a good meal again and it was a good meal. While I was writing this, he arrived for the second time and the kids have a full crop. They can go to sleep very satisfied. If tomorrow is the same as today, Iíll sign for it and than in the evening, when we are near the tower, S2 is allowed to hit another pigeon and offer it as a prey to the kids. Iím going to dream about it tonight and maybe this dream will come true. Who knows.


Many regards, Dorine




The 8th of May:


Dear birdwatchers,


Today was a very beautiful day for the falcons. If things keep going this way, I have full confidence in it. Pa came 7 times today with a prey to feed and not once S2 dared to confiscate the prey. What caught my eye was that Pa quite often enters the nestbox with a cleaned prey. Tactics?? It could be, because then he can spend the time in the nestbox on feeding instead of plucking. The longer he stays in the nestbox, the larger is the chance that S2 comes and takes the prey away. but today S2 has sat on the platform very quiet and observed everything. After the feeding of 6.15 PM she stayed there and she stayed there. Or she was sitting there comfortable or she was thinking very hard about the family, Pa and his 2 chicks. I don't mind that she sits there, that's okay with me, as long as she is leaving when Pa arrives with a new fat prey, or at least she allows him to pass.

After that feeding we went to the tower. And guess what? On arrival she was still sittin on the platform. Pa was sitting on his old spot, the upper lamp on the frontside. This was also his favorite spot in 2005, the year with May and June (those are the names of the 2 chicks from 2005). On the forum I wrote that I would attract S2 with a delicious bag of French fries. The weather didn't allow me to put the frying pan outside and therefore she had to be content with frozen fries. She had no apetite and stayed where she was. Next time I will take pigeon-shoarma with me. The falcons sat, and had no intention te change position. Some more spectators arrived and P had the feeling he had to show at least 1 flight around the tower.I didn't see hem return on the tower beause S2 was going to fly too. You can't let your admirers stay there for nothing. S2 sat down next to the right saucer on the bottom ring and according to Frank, Pa was there somewhere too. We didn't see them leave. We stayed near the tower for a short hour. Fortunately it didn't rain as much as yesterday, but we had some rain. Not as much as in the afternoon, when I planned to go by for a short period. I was in Bakel and it was pouring with rain. Watching peregrines is fun, but not with this weather. So I went home and watched the webcams.

Yesterday with the banding of the peregrines in Amsterdam, people discovered that the female there is not the same female as last years. So there it happened too, only this female was a bit earlier and it lead to chicks, but this is very special, i heard from another couple peregrines that is was a different female than last year. On this last couple people were very surprised that there were not layed any eggs. They didn't get it, until people found a picture of a birdwatcher which made clear that the female of this year is a different female. And in de Mortel it happened too, only the problem here is bigger with a nest of young falcons. Already 3 couples of which we know that the female this year is a different female than last year. Very special, I think. But it can also be very normal, I really have no idea about this.

(add by Judith: when they looked very carefull tot the pictures of the band of the female from Amsterdam, it turned out to be the same female as previous years. What Dorine wrote, is not correct, but at the time she wrote this, it was not known at that time.)

No spectacular things happened today, exept that Gerrit noticed that it had snowed in the Mortel. The last few weeks were summer, yesterday it was autumn and today it was winter (for the people who don't understand it, Gerrit made a movie this afternoon of Pa who was plucking a pigeon on the bottom ring and a snow of feathers was to be seen.) Speaking of feathers, the largest chick is really starting to change now. When you look at him/her you see considerable featherpenns come out of the wings and also the tail starts to come in model. And when you look to his head, around the eyes it is no longer white. The chicks are growing fast. Fortunate, becauseit would be so beautifuu when they can make the jump to the roof in a week or three and after that get their first flying lessons. I have tears in my eyes when I think about it!!


Dinsdag 8 mei 23.30 uur,


Many regards, Dorine.


PS. After I had written the story above I started reading the site on the peregines in Amsterdam once again.

It turned out they had made a mistake. They concluded that the  female is still the same as in the previous years.




The 7th of May Dorine went to the tower. Here is her report:


Dear birdwatchers,


The last few weeks it was lovely weather. Today it was an old-fashioned autumn day. Good for nature, but after an hour or so, I've had enough of it. The chicks are lucky, the wind doesn't blow in the nestbox. It comes from the other side. The barbeque yesterday was a success and this morning I had a lot of cleaning up to do. This afternoon I had to edit a lof of pictures, because the have to be ready by tomorrow morning.

In between I watched the webcams of course and as far as I could see, the kids did eat well, at least for what we are used. But I have to say that I am worried about the smallest chick. When food arrives, it takes a while before he is "awake" and realizes that Pa arrived with prey. He has nog the same apetite like his big brother/sister. The way he/she behaves now, reminds me of Beansy, and I'm not happy with it.

This afternoon at 5.30 PM my laptop worked overtime. I was looking at 4 webcams: 2 from de Mortel (here) and 2 from Amsterdam. All 4 cams were opened on my monitor and I enjoyed it. I just received a mail from another spectator who also enjoyed it intensly. He looked at the same thing as I did: the comparison from the young falcons with the hands of the human who took them out of the nestbox for banding. Finally a real comparison, a real image about what size our falcons have to be right now. But last thursday Peter (from the bird work group) told me already that the chicks are growing well and that the development of the feathers is in accordance with their age (this is written in my report of thursday 3th of May). After this live-broadcasting I had to eat and after that I went to the tower for a short while

It was very dry al those weeks, but now it is very wet. I'd better put on some boots. On arrival I saw a falcon sitting on the top lamp on the frontside. I walked passed the sand road to see if I could see another falcon at the flank of the tower. Unfortunately I saw nobody. So I walked back for a quick walk to the backside. When you walk into the forest, in the direction of the field on the backside, you walk bedide the "Snelle Loop" (that's the name of the little river near the tower). I was happy that I put on my walking shoes. It was more jumping over ponds than walking. Pffff... a lot of water has fallen down today. The past few weeks is was so lovely on the field on the backside of the tower, in the sun, out of the wind, now there was a lot of wind and no sun at all. No falcon was to be seen on this side of the tower, so I went back to the frontside. I hardly had to walk by myself. If I had taken an umbrella with me, I probably would have flown. I went over the little bridge, walked onto the field till the meadow-land of the farmer. On a stake I saw a yellowhammer, and the good thing was that I could come near this bird till about 10 meters and it stayed where it was. Wonderfull, isn't it?? From this corner I watched the tower and there was some flying. They didn't fly far, but with this wind it was beautiful to watch. With this wind it is a lot more difficult to land safely somewhere on the tower. Now, I stood there in the full wind and I didn't expect any real action, so I walked beside the "Snelle Loop" end the forest back to the "Hemelsbleekweg" (this is the name of the street where the tower stands). There was still some flying and the falcons sat down on the lamp or somewhere on the ring. When I came home, I checked the observations and obviously I missed the arrivel from Pa with a prey. It probably happened when I was walking under the trees. On my way back I saw a falcon sitting on the top lamp on the left side of the tower.

A short while later, Gerrit arrived and we stood there together for a while. Actually we talked more than we watched. Gerrit didn't stay long and when it became dark, we went home, with a falcon on the top lamp on the leftside and a falcon on the window above the lamp. This is very special because I never saw this from an adult falcon, sitting on the window-sill of a window. The past few years, only the young falcons did this. Pa and Ma always settled down on a lamp. Meanwhile I am home, writing this with a nice cup of coffee next to me. I am going to read the forum now and let's hope that S2 doesn't show up in the nestbox as much as she did today (yesterday), or she has to start feeding the chicks. If you want shelter S2, you have to go somewhere else, not in the nestbox. The entrance has to stay free for Pa with prey.


Many regards, Dorine.




The 5th of May:

Dorine went to the tower twice today and this is what she wrote:


Dear birdwatchers,


After yesterday, when the kids couldn't eat one more bite and we were al very happy, today started disappointing. I still call them the The yo-yo family. Till 3 Pm they didn't get any food. Early this afternoon we had to do grocery shopping in Bakel and what do you do when you are worried? You make a detour via the tower.

We arrived at 12.45 PM and we looked out for a falcon. This wasn't easy. First we looked at the flank of the tower, standing on the sand road, then we looked at the frontside and then we walked to the field on the backside. It took me quite a while before I noticed a falcon on a saucer on the bottom ring, partly hidden. He was the only falcon we could see. This falcon, which I suspect to be Pa, suddenly fly at neck breaking speed in the direction of the forest on the, for us, left side. A short time later he came back and I thought I didn't see a prey. Sometimes it is difficult to see when they have only a little prey with them. The falcon sits down near the left saucer on the bottom ring. After about 5 minutes he spots a pigeon and he chases it. The pigeon wasn't an easy job. Together (Pa and pigeon) they flew a large round above the large field and then they flew in the direction of the main road. Meanwhile the falcon was flying higher than the pigeon. Suddenly the falcon dived to the pigeon and I really thought he caught it, but unfortunately the pigeon fell down and escaped. I could follow this flight totally with my binoculars. Piet, who watched without binoculars saw, during the attack, another falcon flying a short section arount the tower. The falcon which was followed by my, sat down on his spot near the saucer. We saw 2 falcons and 2 flights for prey, whether or not succesfully. A little bit relieved we went grocery shopping.

At about 3 PM the kids finally got their first meal. I hope Pa isn't angry because the kids didn't finish their plates yesterday and that he kept them waiting for that reason Wink. A lot of concern was taken from my shoulders with this meal.

Tonight we were near the tower again, till 7.15 PM. When we arrived, we first looked on the fland and then we went to the frontside. We had good company. Arno of the bird workgroup was already there. Not a falcon was to be seen. First we talked about our family, that has to happen too. Suddenly we see Pa arrive with a huge prey and at the same time S2 decided to show up. Pa had obviously very large difficulties with getting this prey up and with going to the nestbox. Pa finally arrived on top and entered the nestbox. First S2 sat down on the top ring and afther that she sat down on the antenna. During these flights, Arno notices that S2 misses a feather from her left wing. Immediately I wonder if this has something to do with a fight. He thinks not It is moulting period and things like this are very common then. Again I learned something, unfortunately I didn't see it myself. S2 flies away, enters the nestbox and just a moment later she reappears with the prey. When you stand on the foot of the tower and you see this happen, you say a cursing. S2 landed with the prey on the top ring, just behind the left saucer and she starts to pluck the prey fanatically. Suddenly it snows in the Mortel. Meanwhile Pa has left the nestbox and makes his way to S2. We saw them sit there together and kept a close eye on them. It took a while and then we saw Pa leave with the prey, which is neatly cleaned by S2, and enters the nestbox. Striking! S2 plucks a prey and Pa is allowed to take it with him. S2 flies away from the ring and sat down on the antenna very calm, flies another round to land on the same spot. Pa can complete the feeding. After the feeding Pa leaves the nestbox and flies to the backside of the tower ans we didn't see him anymore.

In the time that Pa was feeding and S2 was sitting on the antenna, I went to the backside to see if I could spot a third falcon. I looked very close, but I didn't see anything that even looked like a falcon, totally nothing.
When I came back on the road and told about the backside, S2 flies to to the nestbox and enters it. What does she wants to do there?? Pa isn't feeding. It took quite a long time before she left the nestbox. Unfortunately I didn't have the time to read or watch something about it. I will read it tomorrow morning. S2 lodges herself on the antenna and when we leav at 7.15 PM she is still sitting there.

So we saw something very interesting today. It looked like S2 took the prey out of the nestbox to clean it and that, after the cleaning, Pa was allowed to leave with the prey to feed it to his kids. In real it looked very different than you probably thought by the webcam pictures. In the mean time, a lot of visitors arrived near the tower and they will have stayed there for the rest of the evening. We had to go home, have dinner and later we have to go to a birthday party. Tomorrow I don't have time to visit the tower unfortunately: a family barbeque, which will cost me a day with the preparations and the cleaning up after the barbeque. It's my first day off in two weeks, must be no problem. Have a nice sunday and enjoy the fine weather. Monday the fine weather really ends.



Many regards, Dorine





Vrijdag 4 mei 21.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Het is vandaag een gedenkwaardige dag. Vandaag zouden, als alles normaal verlopen was, de kids in de Mortel hun identiteit krijgen en als een bekende slechtvalk verder gaan leven. De omstandigheden lieten het niet toe om deze jonkies te kunnen ringen. De nu wereldberoemde jonge valken zullen, als alles goed blijft gaan, over een aantal weken als grote onbekende slechtvalken de weide wereld gaan verkennen. Dit heeft tot gevolg dat we zeker weten dat we van deze slechtvalkjes nooit en te nimmer nog iets zullen vernemen. Eigenlijk best een treurige gedachte, dat we van deze vechtertjes, die we dag en nacht volgen, nooit te weten zullen komen hoe het met die twee verder gegaan is. En dat op 4 mei. Ik moet er eerlijkheidshalve wel bij zeggen dat ook als ze geringd zouden zijn, de kans om ooit nog iets te horen van dit stel ook heel erg klein is, maar die kans bestaat nu niet.


Twee weken geleden kreeg ik van Peter een mail waarin hij me vroeg of ik erbij wilde zijn met het ringen. Uiteraard, het was nog mijn allergrootste wens wat de slechtvalken betreft, ik heb dat van die wens op het oude forum al eens gezegd. Maar niet getreurd ik krijg zulk spul nog wel eens te zien. Ik ben al lang heel blij dat die twee er nog steeds zijn en als ik zojuist (20.00-20.30 uur)  het voeren zag, met alle emoties die daarvan afstraalde, maakt dat mijn hele dag weer goed. Pa en de kids blijven je elke dag verrassen. Zoals Pa vandaag met zijn "tactiek" om met prooi weg te vliegen toen S2 de kast inkwam, geweldig om te zien, zojuist toen Pa er niets van snapte dat de kids hun bordje niet leeg aten. Mooiere beelden kun je toch niet zien, of wel. Wij zaten met zijn vieren hier thuis naar dat voeren te kijken en hebben ervan genoten. Nu dit alles zo speelt heb ik weer een grote wens, dat deze twee valkjes gezond en wel over een aantal weken uit mogen vliegen. Ik denk zo dat iedereen die bij deze valken betrokken is die wens ook wel zal hebben.


Vanmorgen ben ik even bij de toren geweest, bij Lambert en Harrie. Het was best gezellig ondanks dat we weinig van onze familie zagen. Ik had Lambert al verteld dat er geen aardbevingen voorspelt waren, maar kreeg bij thuiskomst toch een melding dat er al 5 waren geweest, in IndonesiŽ. Het is geweldig als je dit soort mail ontvangt. Ik had er vanavond nog ťťn, van een Belgische medefan. "Ze kan steeds beter begrijpen waarom die Belgische troela Pa zo graag wil hebben, voor zo'n man zou ze ook naar Nederland komen!"


Vanmorgen eigenlijk niet veel gezien, ik ben nog even op de Hemelsbleekweg (tip voor de tomtom toeristen onder ons) geweest, waar toch weer een aantal mensen aanwezig waren, zelfs iemand uit Zwolle. Lambert en Harrie zijn gegaan om de accu's op te laden, ik heb nog even gekletst over vogels en ben toen ook naar huis gegaan, ik kreeg behoorlijk last van hooikoorts en had het koud gekregen. De plek langs de doorlopende weg waar Lambert met Harrie stond, vind ik voor iemand zoals ik te ver weg, zelfs met kijker. Maar voor Lambert heel mooi, hij kan vanaf daar recht in de kast kijken.

Vanmiddag had ik verplichtingen thuis, moest met de kids (die van mij) naar het NK springen in Mierlo, altijd mooi om te zien en vrijdags lekker rustig. We waren pas om 7 uur thuis en ik had honger, dus eerst gegeten en daarna was er geen tijd meer over voor onze valken. Ik ga zo dadelijk  campics en filmpjes kijken, gelukkig hebben we ijverige forumleden en door die leden kan ik mijn middag weer inhalen. Alle lieve mensen die zo'n goed en mooi werk verrichten, ik ben er super blij mee.


De kids liggen slapend uit te buiken en ik ga ook eens een keertje vroeg naar bed. Voor de vroege vogels onder ons, in het gelijknamige radio programma wordt a.s. zondagmorgen aandacht besteed aan de slechtvalken, daarin ook een gesprek met Peter van Geneijgen.

Ik ga zo dadelijk mijn bakkie koffie pakken, nog even wat bekijken en morgen zeker weer naar de toren toe.


Groetjes Dorine




The third of May in the evening Dorine wrote:


Dear birdwatchers,


A late story tonight. It had to be, because we were a long time near the tower. We were at home at 10 PM. It was very busy near the tower, Diane with her crutches. Fortunately she is mobile again and she can come and watch from time to time. We also met a few people from further away. I'm sorry I had not more time for you, you see, I had an appointment at 7.30 PM.

A couple of days ago, therein the local newspaper was written a small article about the drama in the Mortel. After reading this article a couple of times, I found it actually a limited story. It all looked so negative in my opinion, certainly after all the misery I saw and all the misery we witnessed through the cams. Like it was only misery. Then I did something I normally never do: I mailed the newspaper and told them my opinion. I didn't expect any reaction and especially not, when became clear that the same article was written in several newspapers all over the country. What happens? Yesterday morning I received an email from the "Eindhovens Dagblad" (name of a local newspaper) that they wanted to talk to me about the falcons. O boy, that can only happen to me. First I called Piet to ask him what to do with this invitation. Piet thought that I should do it. So I contacted the reporter. We talked about the article and made an appointment: thursdaynight at 7.30 near the tower. It was from my side under 1 condition: no pictures of me. The reporter said that a picture belonged to the article. Well okay, but unrecognisable. O o, what did I do?? It's not in my line and yesterday I was pretty nervous about it. I hoped all would go well.

So tonight I went to the tower. The past few days it was pretty quiet and now it was busy. I met the reporter and a few pictures were made. And then you start talking. You have to make clear what the falcons mean to you and why it occupies you. Of course everything get a chance: the environment, the beginning, the situation now, how my family reacts, etc.
The question "why" isn't difficult: for the third year you follow these peregrines and they start to mean something for you, allthough they are very far away from you, you start to love them, at least, I do and I'm sure a lot of people think the same about it. It was not all positive, what was said and written about the peregrine in the Mortel and all what surrounds it. I think it is a pity, because actually, despite of the drama of Ma, it is wonderfull to see this, if you can see it. This is what I actually wanted to make clear, to point out the beautiful things to the people, not only the misery. That a normal human being can sit there watching for hours and that you don't have to be a birdwatcher or a nature-freak for this. That you see and realize that what we see there is actually very beautifull. Following the life of a bird of prey from closeby, while it is a world of difference from how we live. So I did this with good means. I am very curious what is written in the papers tomorrow.

Well, about tomorrow (today, she wrote this yesterday), about the planns Planet has/had. As the banding is not going to happen, they wanted to do something for the readers/viewers. I understood it would be a kind of "mailchat". You ask questions to Peter by mail and they wil be answered immediately by the planetsite. At least, that's what I comprehended. Because the banding would took place tomorrow (today), I assumed that Peter meant that the mailchat would take place tomorrow afternoon (today). There is nothing written on the planet site, so I assume I misunderstood it, or that the plans are changed. Sorry dear people, I better did not talk about it, that was maybe wiser.

Unfortunately I saw not much of the falcons tonight. Talking to somebody and only staring at the tower isn't working. I did understand that the falcons were flying frequently, that there were 3 falcons present and that Pa can steal too. Yes, Pa steals prey too! I will try to tell what Diane, Walter and Piet saw, and what I partly saw. On the top ring, near the round saucer was a falcon sitting with prey. While that falcon was sitting there, Daphne (Dorine's daughter) calls that Pa is in the nestbox with prey and that the prey is taken by S2. Some more flying from Pa and S2 and a short while later we hear from home that Pa entered the nestbox again with a small prey and is feeding. We don't know where that prey came from. After the feeding we see Pa leaving the nestbox and he flies against counterclockwise around the tower. After that he lands on the backside, near the falcon with the prey. Pa takes away the prey and flies immediately to the nestbox and we hear from home that Pa is back in the nestbox with a small prey.

The last prey Pa took from the unknown third falcon, who actually didn't react when Pa took the prey from him. The falcon stayed where he was. Unfortunately my telescope is not from that quality that we could see the falcon very well, allthought we thought we saw a silvercolored band blinking on his right leg, but we are not sure about this. Throught my telescope he looked not als dark on his back as Pa and it looked like his chest is browner than Pa's chest. This gave us the presumption that this might be the young falcon of last year. I emphasise we presume this. So we don't know this for sure. Maybe that Lambert or someone else with a very powerfull telescope can give more clearness. It also was clear that there was no single sign of hostility between the present 3 falcons.

Fortunately the kids got more food then yesterday and they look pretty well, especially when you realize how much happens at the tower. It keeps going on...




Many regards, Dorine







Sorry, this Part is NOT translated yet.

The reason is that Judith started the translating of the articles of Dorine about the 3rd of May.






Donderdag 3 mei 12.00 uur.


Hallo Vogelvrienden,


Wat een gedoe gisteren weer, denk je dat S2 toenadering zoekt, laat Pa het overdag afweten. Zo tegen half 5 begon het echt te kriebelen hoor, ik zat niet meer lekker op mijn stoel. Ik was blij dat Piet direct mee wilde gaan en de rest weten jullie.


Zit ik vanmorgen nog wat te kijken en te lezen, sta ik op het punt om lappy uit te zetten en eens iets "zinnigs" in huis te gaan doen, komt Pa weer met een vette prooi. Toch maar even blijven kijken. Zijn de kids gevoerd, gaat de telefoon. Peter van Geneijgen. We hebben 3 kwartier gebabbeld over de valken en andere valken. Over projecten in het buitenland, fokprogramma's, over gisteravond, het ringen etc. Het was allemaal erg interessant en leerzaam. Eigenlijk had ik het gesprek op moeten nemen, ik kreeg zoveel info dat het niet meevalt om niet vanalles te vergeten.


Over "onze" kids was ie zeer tevreden, ze zagen er goed uit, eigenlijk een wonder dat het zo gegaan is. Vooral het wegblijven van een ouder 's nachts en dat de jonge daar overheen gekomen zijn is toch wel heel bijzonder. Dat Pa zo goed blijft voeren is gewoon instinct, die wil gewoon dat zijn kids groot worden en uitvliegen. Het is zijn nageslacht. Dat er bij Ma zulk sterk instinct in zou zitten, leek me logisch, ik had het eigenlijk bij het mannetje minder verwacht, dat is dus niet zo. We hebben het ook gehad over het eten van de pootjes van de prooi, voor iedereen een angstig gezicht, de kids zitten er soms behoorlijk mee te vechten en als je dat dan ziet, hoop je maar dat ze er niet in stikken. Die pootjes hebben ze nodig evenals veertjes. Als de kids alleen maar spierweefsel zouden eten is dat veel te eenzijdig voedsel, ze hebben ook wat anders nodig. Uit de botjes in de pootjes halen ze o.a. calcium. Eigenlijk allemaal logisch. toch. Veertjes zijn weer nodig voor de vorming van braakballen. Ik heb wel eens een braakbal gezien en dat zijn inderdaad veertjes, kleine stukjes onverteerd bot en soms ringen van prooi. Over ringen gesproken, Peter had laatst in een nestkast een ring gevonden die uit Finland afkomstig was, hij moet die nog opsturen om erachter te komen van welke vogel die ring was. Finland is toch een heel eind uit de buurt.

Ik kreeg ook uitleg over de veren van de jongen. We zien nu al aan het uiteinde van de vleugels een duidelijk begin van de veren. Volgens de leeftijd van de kuikens moet dat nu ook, dus hierin zag ie geen achterstand.  Wat het gewicht betreft komen we dat dus nooit te weten, maar zo op het oog vond hij de kids er goed uitzien, en dat vind ik nu ook.


Zo vertelde hij me ook een heel mooi verhaal over een fokprogramma in Zweden. Daar werden jonge valken in een natuurlijke omgeving in een kast gezet zodat ze aan de natuur konden wennen. Deze jonge valken werden dus door de mens gevoerd. De kast bevond zich op een rots ergens in de bergen. Nu kwam op diezelfde rots een koppeltje slechtvalken wonen. En "sprookjes" bestaan ook in de natuur, dit koppeltje nam de taak van de mens over en ze zijn die valkjes gaan voeren en opvoeden. Mensenhanden waren niet meer nodig, ik kreeg er kippenvel van.


Vrijdagmiddag was het de bedoeling dat de valkjes geringd zouden worden en dat dit door Planet uitgezonden zou worden. We weten inmiddels dat dit niet doorgaat. Om toch iets voor alle slechtvalkenfans te doen, heeft Planet iets anders bedacht en Peter werkt daar aan mee. Het zal nog wel op de voorpagina komen, meer vertel ik er niet van, laat ik aan Planet over. Zelf heb ik vanavond ook een afspraak wat met de valken te maken heeft, ik heb getwijfeld of ik het zou doen, maar in het belang van de valken in de Mortel toch maar gedaan. Ik vertel jullie daar vanavond nog wel meer over.


Groetjes Dorine





Update woensdag 2 mei 20.00 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Onverwacht vroeg vanavond een bezoekje aan de toren gebracht, we zijn tot even voor Pa kwam voeren gebleven, we reden net op de verharde weg toen Piet hem zag vliegen en zijn direct gestopt, en zagen hem nog net de kast ingaan. Daphne belde vrij snel daarna en vertelde dat Pa zat te voeren. Op zich mooi, maar er is meer.


We komen bij de toren aan en zien aan de voorkant geen valk, dus wandelen we naar de achterkant. We zien op de bovenste ring bij de ronde schotel een valk zitten. Omdat alleen S2 via de cams was gezien ga ik er vanuit dat dit S2 is. Toch had ik grote twijfel. We zitten daar een tijdje te zoeken en zien verder niets, Piet gaat naar de voorkant en ik blijf op het veld aan de achterzijde. Is Piet aan de voorkant zien we S2 vliegen en die gaat op de dwarsmast zitten tussen de onderste en de tweede ring. Dit was duidelijk S2 geen twijfel mogelijk. Dus de valk die ik zag was toch Pa en niet S2. Er kwam verder weinig beweging en Piet belt me dat ie weer naar het veld aan de achterzijde komt. Is Piet onderweg vliegt er een valk weg en gaat boven op de rand zitten, die jullie kunnen zien achter de nestkast. Voor mijn gedachte S2, want de valk die ik in beeld had zat er nog. Ik vond S2 weer erg klein, maar ze moest het wel zijn, want Pa zat er nog. Een paar tellen later vliegt Pa weg richting het noorden en ik heb hem met mijn kijker gevolgd tot ie achter de bomen verdween. We zijn tot 7 uur op het veld achterzijde gebleven en toen naar huis, dachten wij.


Komen we bij de auto, zit S2 dus nog doodleuk op het plekkie waar Piet haar voor het laatst had gezien. Is die nu weer daar gaan zitten, net zat ze nog op de dakrand. Ik begon steeds meer te twijfelen omdat de puzzel niet klopte. Daarom ben ik nog het zandpad opgelopen en de valk op de betonnen rand zat er nog steeds. De puzzelstukjes begonnen te passen. S2 op de dwarsmast onderste ring, Pa (dus toch) op de betonnen dakrand en ik heb dus nog een valk gezien, degene die wegvloog. Mijn puzzel was gemaakt en paste, er zit (zat) een derde valk bij de toren, een mannetje, misschien wel het jonge mannetje van vorig jaar dat nog steeds af en toe langs komt waaien. Dit moet het zijn, het klopte voor mij op het veld aan de achterzijde al niet, twee valken zien vliegen die ik even groot vond en dan maar denken dat ťťn van die twee S2 is, of moest zijn want je gaat er dan nog van uit dat er maar twee valken zitten.


Pfff weer wat om over na te denken. Misschien is Pa wel niet gaan jagen omdat die valk er vandaag was, want een half uur nadat die derde valk vertrokken was zien we Pa van de toren vliegen en binnen 15 minuten is ie met prooi terug en heeft ie de kids gevoerd.


Jeetje zeg, het moet toch echt niet gekker worden, GTST is er niets bij, toch. Het was al zo raar dat Pa niet met prooi kwam vandaag. We hadden nog even de gedachte dat ie misschien wel bekaf zou zijn van gisteren en dat ie geen puf meer had om te jagen. Dat deze derde valk zich dan maar niet meer laat zien, zodat Pa weer kan voeren en S2 weer wat meer kan gaan wennen aan de kids. Het zag er gisteren helemaal niet zo slecht uit en ik had toch wel hoop dat het knopje van S2 om zou gaan, heb ik in het verslag hieronder nog verteld.


Groetjes Dorine





Woensdag 2 mei 10.00 uur,


Hallo Vogelvrienden,,

Hoe het nu met S2 verder zal gaan is voor iedereen maar een vraag, in dit soort omstandigheden zijn er geen kenners, ik geloof dat dit de eerste keer is dat zo'n situatie in beeld wordt gebracht. Over het gedrag van S2 gisteravond in de kast heb ik met Peter nog gemaild.

Ook voor hem is het onduidelijk wat ze wil. Het rondsnuffelen in de kast, steentjes krabben en het schijnbaar kuiltjes maken en opruimen komt ook voor in andere nestkasten en dat doen ze dan na het broedseizoen tot ongeveer de herfst. Peter vind het eigenlijk al wel laat in het seizoen om nog aan een legsel te gaan beginnen, hij vroeg me wel of ik nog een paring had gezien, want dan ligt de zaak toch anders. Die heb ik geen gezien, trouwens ik heb Pa en S2 ook nog niet zů dicht bij elkaar gezien. Dat S2 wel aandacht heeft voor kleintje zou wel eens te maken kunnen hebben met het feit dat het dood is, het beweegt niet meer en daar hoeft ze dan niet bang voor te zijn.

Als ik vanmorgen keek is ze ook al minder bang van de jonge en van de webcam. In kasten waar ze webcams plaatsen komt het wel vaker voor dat de valken een beetje bang naar de cams kijken, hebben we trouwens Pa en Ma vaak genoeg zien doen.
Toen S2 vanmorgen op het rooster zat, nadat ze de prooi weer had afgepakt, leek het wel of ze twijfelde wat te doen. Het zag er niet naar uit dat ze ongestoord aan de prooi zat te eten, ze keek regelmatig naar de jonge.

Het is niet te hopen dat ze bang blijft van de kids, dat zou dan betekenen dat ze zeker niet mee zal gaan voeren, terwijl dat eigenlijk steeds meer noodzaak begint te worden.


We hebben al meer "gekke dingen" gezien en wie weet volgen er nog een paar. Duidelijk is dat S2 steeds meer in de kast komt en dat ze toch steeds meer naar de kids kijkt. Oefening baart kunst, zeggen ze dan, ik hoop dat dat ook voor S2 gaat gelden. Daarbij tegen S2 zeggende; Voor wat, hoort wat, jij een knappe vent en een leuk huisje, dan moet je wel even zijn kindertjes mee groot brengen, toch.


Groetjes Dorine





Dinsdag 1 mei 22.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Zoals gezegd zijn we vanavond (20.00 tot 21.20 uur) weer bij de toren geweest. Via de rondom toren weg er naar toe gereden. Op het zandpad stonden Lambert en Frank. Daar hebben we even bij gestaan en Lambert vertelde ons dat er eentje in de kast zat. Wat doe je dan, het thuisfront bellen. Inderdaad, Pa zat te voeren. Eigenlijk vrij snel zagen we een valk de toren afkomen, die vrij snel wegdook en Pa de nestkast uitkomen. Waar Lambert stond heb je een mooi zicht op de toren maar helaas geen zicht op eventuele vluchten. S2 die van de toren ging waren we dus ook direct kwijt. We zijn gegaan, de auto bij de toren gezet en naar de achterkant gewandeld. Op het veld aangekomen konden we weer heerlijk genieten van het zonnetje en zagen we S2 op de bovenste lamp achterzijde zitten. Het duurde echter even voordat we Pa gevonden hadden. Die zat op wat bekabeling langs de muur op de tweede ring van onderen. We hadden toch weer beide valken in beeld.


Pa en S2 hebben zo geruime tijd gezeten en even waren we toch bang dat er ook geen beweging meer in zou komen. Het duurde wel even voor we weer wat actie zagen, helaas niet erg veel. S2 vloog wat op en neer en ging bij de rechterschotel onderste ring zitten. Eventjes hebben we haar maar gezien, want mevrouw liep de schotel op. Pa was denk ik toch wel nieuwsgierig en volgde een tijdje later haar voorbeeld en ging dus ook bij die schotel zitten. Pa vertrok weer vrij snel om bij de linkerschotel onderste ring te gaan zitten. Toen hij daarheen vloog kon ik een prooi ontdekken in zijn poten. Er moet dus ook bij die schotel prooi hebben gelegen want ze hebben daarvoor niet gejaagd. Volgens mij ligt die hele toren vol met voorraad, een prooienkerkhof moet het daar toch wel zijn, denk ik zo. Dat Pa inderdaad prooi had was duidelijk te zien toen ie bij de linkerschotel zat. Ikzelf dacht dat ie gewoon zat te eten maar Piet had het idee dat ie weer een prooi aan het klaarmaken was voor de kids in de kast, zoals ie dat ook gisteren had gedaan. Terwijl Pa met die prooi bezig was vond S2 het ook weer welletjes daar bij die rechterschotel en vloog wat heen en weer om op het hekwerk van de derde ring te gaan zitten. Het spul heeft zo weer een hele tijd gezeten.


Even na negen zagen we S2 weer opvliegen en richting kast verdwijnen. Zou die nu de kast in zijn gegaan terwijl Pa nog steeds op de onderste ring met die prooi bezig was? Weer wat om het thuisfront te bellen, en te horen dat S2 interesse had in kleintje. Vreemd, wat moet ze daar nu mee. S2 zagen we dus weer uit de nestkast komen en ze ging regelrecht op Pa af. Die vloog op en samen hebben ze heerlijk weer schommelend als de klepel van de klok een hele tijd aan de achterzijde van de toren gevlogen. Best een hele tijd. Pa besloot al vliegende om naar de nestkast te gaan en ik was verbaasd daarover. Wat ging die daar doen, hij had toch niets bij. Jawel, weer thuisfront en we kregen te horen dat Pa zat te voeren. Dus Pa heeft al die tijd daar gevlogen met die prooi in zijn poten. Het zal dus ook maar een kleine prooi zijn geweest anders hadden we die wel gezien tijdens dat vliegen. Het was toch echt niet zo dat S2 die prooi tijdens dat vliegen af wilde pakken, zo zag het er beslist niet uit. Terwijl Pa in de nestkast zat was voor ons al duidelijk dat S2 er achteraan ging, eerst landen op het hoekje achter de nestkast, om vervolgens naar de nestkast toe te vliegen.


Pa heeft zijn voederbeurt weer niet af kunnen maken en ging weer op het plekje zitten waar we hem bij aankomst aantroffen, op de bekabeling van de tweede ring. We hebben S2 niet uit de kast zien komen en weten dus ook niet waar ze is gaan zitten. Inmiddels was het al 9.15 uur en zijn we weer naar de auto gelopen. Ik ben de weg nog een stuk verder gelopen om nog even te zoeken naar S2. Het begon al te schemeren en ik heb S2 vanaf de voorkant ook niet kunnen zien. Dan maar naar huis via Bakel, om even te stoppen en onze auto vol te gooien met de voor de auto bestemde prooi. Je kunt toch beter een prooitje in de lucht moeten vangen, is een stuk goedkoper.


Vandaag weer regelmatig gemaild met Peter. Vanmorgen kreeg ik al mail van hem dat ie besloten had om vrijdag niet te ringen. In het belang van de kuikens. Prima, als jij vind dat het niet kan, dan zal het ook wel niet kunnen, toch. Ook hebben we gemaild over het gedrag van S2. Het was hem gisteren ook al opgevallen dat S2 zich anders gedroeg tegenover de kids. Hij heeft vandaag ook beide filmpjes bekeken en hij vond het een vooruitgang. Hij zou ook graag zien dat bij S2 die knop omgaat van baltsend gedrag naar voedergedrag. De eerste keer dacht ie ook dat op het moment waarop S2 dat stukje prooi pakt en met haar hoofd naar de kids draait dat ze dat jong wil voeren. In de hoek wist ie niet goed of ze het wilde en dat het jong haar te vlug af was. De tweede keer vond ie heel mooi toen het jong tot twee keer toe naar haar snavel pikte zonder dat ze wegdraaide. Ook voor Peter is dit reuze interessant, dit is eigenlijk nog nooit zo gebeurd, misschien wel eens ergens ooit, maar niet met cams erbij zodat we alles kunnen zien. We hebben het ook nog gehad over de prooien en dat vond ik wat minder, maar eigenlijk wist ik dat al wel. Het probleem van de steeds groter wordende eetlust van de kids. Aan mereltjes en spreeuwen hebben de kids straks niet meer genoeg, dan moeten er toch grotere prooien komen, zoals duiven. Duiven slaan is meestal het werk van de vrouwtjes. Duiven zijn eigenlijk een te zware prooi voor de mannetjes om die naar boven te brengen. Dus is het van groot belang dat bij S2 inderdaad die knop omgaat. Een enkel duifje kan Pa wel aan, maar als het er meerder per dag gaan worden is het toch een ander verhaal.


Jullie zijn weer bij, ik ga nu pas mijn tweede bakkie koffie pakken, hebben jullie geluk, staat dit er toch ietsje eerder op.


Groetjes Dorine





Update maandag 30 april 22.30 uur,


We zijn vanavond weer samen bij de toren geweest van 19.45 tot 21.30 uur. Een lang bezoek en het was de moeite waard. En na een dag waarop de kids niet te klagen hadden over voedsel ga je toch met andere gedachte naar de toren toe. De kids zijn vandaag niets te kort gekomen, Pa heeft zich een deuk gesjouwd aan al dat voedsel.


Op weg naar de toren zijn we eerst aan de achterkant gestopt en even gekeken, kon zo niets ontdekken, doorgereden en op het zandpad ook maar even gestopt en zag zo al S2 zitten, op de hoek zijkant/achterkant, maar verder geen Pa te zien. Doorgereden naar mijn plekkie aan de weg en aan de voorkant was Pa ook niet te zien. Omdat het vandaag behoorlijk hard waaide en je aan de voorkant volop in de wind staat zijn we naar het veld aan de achterkant gewandeld. Het was heerlijk daar, geen wind en nog lekker volop in de zon. Vanaf deze kant (achterkant) konden we S2 dus goed zien zitten. Die heeft daar een behoorlijke tijd gezeten zonder dat we ook maar een spoor van Pa konden ontdekken. Die zal wel op jacht zijn, dachten wij al. Tot we ineens Pa zagen vliegen bij de toren. Die had dus toch ergens op de toren gezeten, voor ons niet zichtbaar. Pa vliegt weer heen en weer, wat ik altijd omschrijf als de klepel van de klok. Pa heeft een hele tijd zo gevlogen en gaat dan op de bovenste ring bij de ronde schotel zitten. Hij zit op het randje dus kunnen we hem goed zien. Eventjes dus. Pa loopt een stukje de ring op onder die schotel en weg is ie voor ons. We wisten dat die daar zat dus houden we dat plekje goed in de gaten. Niet voor niets, zien we opeens de nodige veren door de lucht dwarrelen. Pa zit dus te eten, overduidelijk. Aangezien Pa niet met een prooi daar naartoe is gegaan moet daar dus prooi hebben gelegen. De voorraadkast van Pa? Ik denk het wel. S2 bleef al die tijd zitten waar ze zat. Pa had er zin in vanavond, regelmatig even vliegen en gaan zitten.


We zaten prima vanavond op dat veld. We krijgen bezoek van twee leden van de vogelwerkgroep en hebben met z'n vieren nog een aantal mooie dingen gezien. Inmiddels had S2 het op dat hoekje wel gezien en is ook aan het vliegen gegaan. Als je ze zo ziet dan is het toch wel een schitterende vogel hoor en groot. S2 gaat op de bovenste lamp zitten aan de achterkant, Pa zijn oude stekkie. Nu hadden wij het geluk dat ons bezoek in het bezit was van een hele goede scoop, een echte goede. We hebben S2 daar zien zitten op die lamp alsof ze een paar meter verderop zat. Het was bijna mogelijk om het ringnummer te lezen. Schitterend, ik kon er dus ook geen genoeg van krijgen. S2 wordt dus volop bewonderd en er werd ontdekt dat ze gewond is aan de onderkant van haar rechterpoot, de binnenkant van de klauw. Of dit nog een verwonding is van het gevecht met Ma weten we niet, maar de verwonding was duidelijk te zien. Interessant, toch, want het zou best wel kunnen dat ze daarmee toch even geen prooien heeft kunnen slaan en dat ze toch afhankelijk was van Pa. Wie weet, het is maar gedachte.


Terwijl wij het over die verwonding hebben gaat Pa er als een speer vandoor richting het oosten, dit was een duidelijke aanval. Het duurde echter nog even voordat Pa terugkwam. Hij had wel een prooi bij maar niet eentje van reuze formaat, het viel wel mee. Pa vloog nog even met prooi heen en weer en werd goed in de gaten gehouden door S2. Pa landde uiteindelijk op de tweede ring en begon aan zijn prooi. Geen eten meer voor de kids, dachten wij al. Pa heeft toch een behoorlijke tijd zitten eten. Dan vertrekt hij richting nestkast. Het was voor ons niet te zien of hij prooi bij had, wij dachten van niet. Maar Pa bleef toch wel een hele tijd weg en ik heb zojuist even gekeken wat Pa in de kast had gedaan. Dus toch een prooi, jullie schrijven al dat het maar een kleintje was, vandaar dat wij het ook niet hadden gezien. Ben blij dat de kids toch nog een avondhapje hebben gehad.


Terwijl Pa in de kast was vond S2 het op de lamp welletjes en is wat gaan vliegen en uiteindelijk is ze op de bovenste ring bij de schotel gaan zitten. Dat daar eten lag werd vrij snel duidelijk, door de scoop was heel duidelijk zichtbaar dat S2 zat te eten. Nadat Pa zijn voederdienst erop had zitten is ie S2 gezelschap gaan houden, weliswaar op enige afstand, maar het zat er saampjes. Pa aan de rechtse kant van de schotel en S2 aan de linkse. De voorraad is schijnbaar groot genoeg, Pa was inmiddels ook al aan het avondeten begonnen. Daar boven op de bovenste ring bij de ronde schotel hebben Pa en S2 samen gezellig zitten te tafelen. Ik hoop wel dat ze wat overlaten voor de kids. We vroegen ons dus ook af of S2 daar soms de prooien neerlegt die ze van Pa afpakt en die Pa vervolgens weer terug pakt. Het was vandaag wel duidelijk dat er ergens wat moest liggen, Pa was elke keer veel te snel terug met nieuwe prooi. Onmogelijk dat ie elke keer een vers exemplaar had.


We hebben mooie dingen gezien en interessante dingen en het was schitterend om S2 op die lamp te zien zitten door een hele goede scoop. Ik geniet er nog steeds van. De voorraadkamer is hoogstwaarschijnlijk ontdekt en de verwonding van S2.  We hebben een tafelende Pa en S2 achtergelaten en richting huis gegaan. Op de zandpad kwamen we Lambert nog tegen die probeerde een mooi plaatje te maken van de toren met nestkast tegen een mooie heldere maan. Als het met het voeren morgen weer zo goed gaat dan hebben we niets te klagen. Eigenlijk hebben we nog geluk dat Pa zijn kids niet in de steek heeft gelaten. Dat had namelijk ook gekund in deze situatie. Gelukkig begin ik er steeds meer vertrouwen in te krijgen en mochten de kids uitvliegen dan is dit toch wel heel bijzonder broedseizoen geweest.


Groetjes Dorine





Maandag 30 april 8.15 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Vanmorgen liep voor mij dus vroeg de wekker af, 5.45 uur. Daphne heeft een vakantiebaantje en moest vandaag om half zeven beginnen. En dan is moeders weer de klos om die dame weg te brengen. Dus nam ik van de gelegenheid gebruik en ben even bij de toren geweest, een klein uurtje, van 6.30 tot 7.30 uur.


 Om 5.45 uur heb ik de laptop aangezet en zie het kroost tegen het randje van de kast zitten. Een eng gezicht, maar ik weet van voorgaande jaren dat ze pas 1 of 2 dagen voordat ze gaan takken de nestkast uitkomen en op het rooster gaan zitten. Dus was ik niet bang, alhoewel het er wel eng uitzag. S2 kwam regelmatig langs en durfde maar ťťn keer heel even op het rooster te gaan zitten, het lijkt wel of ze van de kids nog steeds bang is. Rond 6.05 uur komt Pa met een prooi en kan zijn kinderen helaas maar een paar hapjes prooi geven. S2 verschijnt weer ten tonele en voert weer hetzelfde stukje op; prooi afpakken en wegwezen. S2 dit vinden wij maar saai worden en het is niet leuk meer, doe eens een keertje wat anders!


Bij de toren aangekomen ben ik weer in de berm gaan zitten, ik vond het toch maar koud. Er waren regelmatig pogingen van Pa om prooi te vangen, ook S2 heb ik een paar keer achter iets aan zien gaan. Ik heb ze beide niet een keer met iets terug op de toren zien komen. Een vast stekkie om van te vertrekken om een prooivlucht in te zetten is er niet, ze zaten overal. Dan weer op de mast, op een ring of boven op de rand, al dan niet in mijn zicht.

De laatste 10 minuten dat ik er was kon ik geen valk zien terwijl ik wist dat ze ergens moesten zitten. Mijn buikje begon ook te rammelen en had inmiddels al ijskoude handen, dus maar naar huis. Op het zandpad nog even gestopt en zie Pa op de bovenste rand links zitten en S2 rechts. Bij het naar huis rijden ben ik ook nog even aan de achterkant gestopt en zag toen wat beweging boven bij de kast en heb zojuist gelezen dat het een vergeefse poging was van Pa om te voeren, de tweede dus vanmorgen al. Helaas geen Pa gezien die met een lekkere prooi de kast inging en de kans kreeg om te voeren.

Ik heb nog wel even gelachen met drie eenden in de lucht. Die hadden zo te horen en te zien ruzie. Die konden schijnbaar niet beslissen waar ze Koninginnedag zouden gaan vieren, in Bakel of Gemert. Die hebben luid kwetterend een hele tijd heen en weer gevlogen, om uiteindelijk toch maar weer richting Bakel te vliegen, waar ze vandaan kwamen.


Ik zag zojuist S2 in de kast komen en even kijken naar de kids. Daarna rond 8.00 uur komt Pa met een prooi aan en S2 is er natuurlijk weer als de kippen bij.  Af en toe kan ik die valk toch wel haar nek omdraaien hoor. Nu, het is 8.10 komt Pa weer aan met prooi en gaat zitten voeren, hopelijk krijgt ie even de tijd. Trouwens wat S2 met de afgepakte prooien doet, ik weet het niet, het lijkt er toch heel sterk op dat ze die in ieder geval niet opeet. Pa zit nog steeds te voeren, het is weer heel mooi om te zien.


Groetjes Dorine





Zondag 29 april 22.00 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Het was voor ons een drukke dag  vandaag, vanmorgen al naar stal gegaan, het was Peelpaarddag, dan houden veel paardenbedrijven in de regio een open dag, dus ook bij ons op stal. We waren pas om half zeven thuis, er moest eerst nog even gegeten worden voor we samen nog een kijkje bij de toren gingen nemen. Ik had dus ook geen tijd tussendoor om op het forum te lezen hoe het was gegaan vandaag.


Wij komen bij de toren aan en het was rustiger dan we hadden verwacht, het was gewoon heel rustig. Alleen waaide het hard en was de wind behoorlijk frisjes. Aan de voorkant was geen valk te bekennen en omdat het zo hard en koud waaide zijn we naar de achterkant van de toren gewandeld om daar lekker in het zonnetje en uit de wind de toren in de gaten te houden. We zagen een valk zitten op de bovenste lamp aan de achterzijde, eigenlijk Pa z'n stekkie maar vond die valk wel erg groot voor Pa. Ik had dus heel sterk het vermoeden dat het S2 was, op Pa z'n stekkie, heeft ze dus ook al ingepikt. We gaan daar maar in het gras zitten en wachten tot er iets wil gebeuren. Aan de andere kant van de loop zit ook al iemand de boel in de gaten te houden. We hebben daar toch wel een hele tijd gezeten zonder ook maar enige beweging in S2 te zien en ook zonder iets van Pa te vernemen. Piet krijgt het toch wel koud in z'n t-shirt en gaat terug naar de auto om z'n bodywarmer te halen. Ik blijf zitten, zeker nog een minuut of 10, en nog steeds geen verandering in de situatie. Piet komt maar niet terug en ik begin het ook wel koud te krijgen dus ga ik ook maar terug naar de auto.


Loop ik in het bos en ja hoor ik hoor een valk. Inmiddels staan de loofbomen volop in blad en is omhoog kijken in het bos zinloos. Kom ik aan de weg zie ik een valk vliegen, een grote dus dan zal het wel S2 zijn. Ik loop snel naar Piet toe en die vertelde me dat ie Pa met een grote dikke vette prooi aan heeft zien komen en na een rondje rondom toren is ie in de kast gegaan. Rondje toren zal ie nodig gehad hebben om boven te komen want het valt niet mee om met zoiets in je poten recht naar de nestkast te vliegen. Pa dus in de kast met prooi en S2 vliegt achter de toren heen en weer, doet twee keer kort het rooster aan om weer achter de toren volop heen en weer te vliegen. Het lijkt wel of ze nerveus is, zo zag het er voor ons wel uit. We verwachtte eigenlijk dat S2 wel weer naar de kast zou gaan, maar elke keer ging ze weer ergens aan de achterkant zitten. Ze heeft echt veel heen en weer gevlogen totdat we zagen dat ze omhoog ging richting kast. We zaten daar saampjes al een beetje te vloeken toen ze naar de kast vloog. Wat er toen gebeurde was wel heel erg mooi. Volgens mij had de boer het ook gezien en die zette precies op dat moment zijn sproei-installatie aan. Dat gaf een behoorlijke knal en S2 schrok hier duidelijk van en ze veranderde ook direct van richting en vloog weer naar de achterkant van de toren. Ze heeft daar nog even gezeten, nog een keer gevlogen en weer ergens gezeten totdat ze na een paar minuten het toch wel genoeg vond en richting kast vloog om op het rooster te gaan landen. Inmiddels is Pa toch al een minuut of twintig aan het voeren.  Zit ze daar komt ineens Pa de kast uitgevlogen met, wat wij dachten, een gedeelte van de prooi. Pa uit de kast met prooi en S2 die het nakijken heeft??? Wij konden onze ogen niet geloven. S2 natuurlijk vol achter Pa aan en die twee hebben toch een hele poos in de lucht om die prooi "gevochten". Wat S2 ook probeerde Pa liet hem niet los, ofwel ze kreeg die prooi gewoon niet. Het was duidelijk zichtbaar dat Pa veel wendbaarder was als S2, ondanks dat ie die prooi in zijn poten had. Pa is even aan de achterkant van de toren geweest en kwam daarna zonder prooi te voorschijn. S2 is daar ook ergens geweest, ze zal wel niet zo goed kunnen zoeken want ze had de prooi niet gevonden. Dit was heel indrukwekkend om te zien, Pa laat dus niet met zich sollen, alsof ie nu duidelijk wilde zeggen dat die prooi voor de kids was en niet voor haar. En met dank aan de plaatselijke boer die er voor gezorgd heeft dat Pa een stuk langer door kon gaan met voeren.


Daarna hebben we S2 weer richting kast zien vliegen. Gaat ze weer op het rooster zitten, wat ze daar nu ging doen weet ik niet maar daar lag in ieder geval geen prooi meer. Duikt dat ding ineens de nestkast in. Dan zie je dat en dan verwacht je dus ook dat ze er wel weer snel uit zal komen, niet dus. Dan maak je je ongerust en gaat even bellen met het thuisfront. Hebben de kids thuis onderhand de webcam aan komt S2 weer de kast uit. We vonden dat ze best een lange tijd in de kast is geweest, een enge gedachte, als je niet kunt zien wat ze daar doet. Ze vliegt nog een rondje toren en verdwijnt voor ons uit het beeld. We wachten nog even maar er verschijnt geen valk meer, het begon al wat te schemeren dus ik denk dat Pa en S2 al een plekje voor de nacht hadden gevonden.


Vanuit het thuisfront hoorden we dat de kids onder de webcam liggen, dat is heel verstandig van ze, liggen ze tenminste een beetje uit de wind. De wind staat namelijk vol in de hoek waar ons kleine ding ligt, en aangezien het niet zo warm is vind ik het van de kids heel verstandig dat ze daar gaan liggen. Ik moet er wel bijzeggen dat het toen wij naar huis gingen ook al niet meer zo hard waaide als toen we kwamen.


De kids hebben in ieder geval een heel groot gedeelte van die dikke vette prooi op, denk dat ze de nacht er wel mee door kunnen en dan maar weer hopen voor de dag van morgen. Als Pa dan weer eens goed aan S2 laat merken dat die prooi niet voor haar is maar voor de kids dan ziet het er al weer stukken beter uit.


Groetjes Dorine





Zaterdag 28 april 19.30 uur.


Hallo Vogelvrienden,


Eťn week geleden zorgde Ma nog met veel liefde voor haar kids. Nu is er een ander wijfje op de toren, die ervoor zorgt dat het hele slechtvalkengebeuren op z'n kop staat. Niemand had dit verwacht, het was tenslotte de laatste twee jaar zeer goed gegaan. Kijkend Nederland en de waarnemers ter plekke waren verwend. Iedereen heeft er volop van genoten, ook ik. Op dit moment zijn de feiten zo dat er in de kast een klein ding ligt, die, zo te zien, het toch niet lang meer gaat maken. Mede door het gebrek aan voedsel. En twee valken die, naar mijn mening er redelijk aan toe zijn. Let wel, gezien de omstandigheden.


Onze gevoelens zijn denk ik allemaal wel hetzelfde als we naar de cams kijken, we vinden het allemaal verschrikkelijk en hartverscheurend. Maar naast gevoelens hebben we ook onze kennis, verstand en ons karakter.  Hierdoor zullen de meningen nogal verdeeld zijn, dan is ineens ieder mens verschillend.


Er zijn op het forum al hele discussies gevoerd over gevoel verstand en de natuur. Het liep helaas soms nogal uit de hand. De Vogelwerkgroep Gemert heeft besloten om toch op wat vragen antwoord te geven, vandaar dat topic. Kijk ik zojuist, zijn er al twee pagina's vol geschreven zonder dat de Werkgroep ook maar iets heeft medegedeeld.


Persoonlijk zeg ik laat de natuur zijn gang gaan, dit gebeurd overal en dat weten we. Ik vind het verschrikkelijk wat er is gebeurd, als ik er naar kijk rollen de tranen ook over mijn wangen, maar tegelijkertijd zeg ik wel tegen mezelf dat ik naar een in het wild levende vogel aan het kijken ben en dat daar andere dingen gebeuren en andere wetten gelden als in ons mensenleven.


S2 kunnen we eigenlijk niets kwalijk nemen, die doet wat ze doen moet. Ze heeft met Ma gevochten om Pa en heeft gewonnen. S2 vertoont overduidelijk baltsend gedrag. Een baltsend wijfje "denkt" nu eenmaal dat de prooi waarmee het mannetje aankomt voor haar is en neemt het dus ook dankbaar in ontvangst. Dit is gewoon het instinct van die vogel, ook al willen wij graag denken dat ze die prooi afpakt en schelden haar dus daarom ook de huid vol.  Wat zouden we het fijn vinden als ze toch zou kunnen denken, dan dacht ze vast en zeker wel dat ze deze kids  eten moet geven omdat ze anders doodgaan van de honger.


Op 4 mei wordt er als alles goed blijft gaan, geringd. Wat mij betreft moet dit gewoon doorgaan. Het is overal zo dat jonge valken met 3 weken worden geringd. Men weegt en meet die vogels dan en daaruit krijgen we gegevens, waar we dankbaar gebruik van maken. Als we nu gewoon gaan ringen dan worden de jonge valken gewogen en gemeten en kunnen we te weten komen hoe groot de eventuele achterstand van de kids is. Wetenschappelijk gezien is het natuurlijk heel erg interresant wat hier allemaal gebeurd. Ik heb zelf ook regelmatig dat ik echt S2 in de gaten houd om te kijken wat ze doet. Het ringen zal niet verstoren, er zijn mij geen gevallen bekend dat er met ringen ooit iets verkeerd gegaan is. Alle jonge valken in Nederland en in vele andere landen worden geringd, als dit grote risico's met zich mee zou brengen zouden ze het heus niet doen.


Het verlies van het kleintje doet pijn. Ik weet uit ervaring dat er in heel veel nesten jonge vogels het niet halen of zelfs nog niet eens uit het ei komen. Vorige week toen Ma er nog was waren er al zorgen om het kleine ding. We weten het nooit zeker maar misschien had dat hummeltje het met Ma ook wel niet gered, was het gewoon ziek of niet sterk genoeg. We zullen het dus nooit weten.


Het valt niet mee om bovenstaand te schrijven en de juiste woorden te zoeken en proberen het niet te lang te maken. Ik zit er al een behoorlijke tijd aan te werken en misschien is het nog wel niet zoals ik het precies bedoel.

Maar ik ben vanmiddag toch even bij de toren geweest. Er was niemand, op de toren niet en beneden niet. Om daar helemaal alleen in de berm te gaan zitten terwijl er niets op de toren gebeurd, daar had ik geen zin in en ben toen maar aan de wandel gegaan. Op het veld vond ik een duif, morsdood en er was bijna niets van opgegeten. Een prooi die voor de kids was en door S2 daar is achtergelaten?, ik weet het niet. Regelmatig een blik geworpen op de toren en kon steeds niemand ontdekken. Door het hele gedoe liep ik daar nu ook weer niet lekker ontspannen, zoals normaal, als ik van vanalles en nog wat kan genieten. Ik heb nog wel wat foto's gemaakt en ben weer terug naar de auto gelopen. Het was zo stil, zelfs de hooglanders heb ik niet gezien. Bij de auto nog maar een keer kijken en niets te zien. Dus naar huis en ga ik nog maar wat in de tuin doen. Kom ik thuis zit Pa te voeren. Ben dus net te vroeg naar huis gegaan.


Na wat werk in de tuin heb ik zojuist toch heel aandachtig zitten te kijken naar Pa die aan het voeren was en S2 die regelmatig de kast inkwam. Wij thuis hebben er een positief gevoel bij, Pa die alles opgevoerd heeft en S2 die interesse krijgt in de kids, tenminste dat zou je kunnen denken. Het gaat wat voeren betreft, gisteren en vandaag, al een stuk beter en laten we die vooruitgang er maar in houden, toch. Misschien verdwijnt zoetjes aan het baltsig gedrag en gaat S2 nog meehelpen met voeren. Het zou wel heel mooi zijn.


Groetjes Dorine





Update vrijdag 27 april 22.45 uur,


Ben vanavond voor de verandering maar eens bij de toren gaan kijken om met eigen ogen te zien hoe het gaat. Geintje. Moet kunnen toch, na zo'n geweldige dag. Vanmorgen mis ik dus het voeren om 11.00 uur omdat ik aan het schrijven was.  Het leek wel een sprookje en al helemaal toen de kids zo rond kwart over twee weer een flinke voeding kregen. Pa kwam met prooi, S2 er dus weer als de kippen bij maar werd overdonderd toen Pa enkele minuten later weer met een prooi voor de kids aankwam. Daar had ze schijnbaar niet op gerekend en liet Pa met prooi en de kids met rust. Het was geweldig om te zien, behalve dan het kleintje met dat "pootje" in z'n bek, zelfs broertje of zusje probeerde dat vreemd ding uit zijn bekkie te trekken. Trouwens, moet zeggen dat de kids, ondanks gemis van Ma, netjes zijn opgevoed. Huppelt er eentje netjes naar de rand, draait zich om, kontje en staart omhoog en voila daar gaat weer een lading, netjes de nestkast uit. De kids zag je vandaag echt bekomen, tenminste dat vond ik wel.


Vanavond dus geweest, ben ik er goed en wel, vliegt Pa weg richting het oosten en S2 zat op de hoge mast. Het duurde een hele tijd voor ie terugkwam. Ik heb hem toen niet echt goed gezien en hij verdween ook aan de achterkant. Er zijn de nodige vliegbewegingen geweest, Pa heeft weer als de klepel van de klok aan de achterkant heen en weer gezweefd, ik vind dit nog steeds heel erg mooi om te zien. Ik had inmiddels weer wat bezoek en we zaten eigenlijk best gezellig te kletsen en de valken in de gaten te houden.

Dan zien we ineens dat Pa richting nestkast vliegt en de kast ingaat, gevolgd door S2 en even later komen de twee er weer uit. Het was voor ons niet te zien of Pa prooi bij had en of S2 die weer afgepakt had. S2 gaat op het hoekje bij de mast zitten en het leek erop of ze inderdaad zat te eten, dus onze conclusie was dat ze het dus weer had afgepakt. Wij beneden maar tegen Pa zeggen dat ie nu prooi moet gaan halen en de kids gaan voeren. S2 zit te eten en heeft dan zodadelijk geen honger meer. Helaas Pa leek zich er niets van aan te trekken en heeft alleen maar een paar keer wat gevlogen. En wat doet de slechtvalk dan, ja hoor, die gaat weer aan de achterkant zitten zodat wij weer niets zien. Lieve valken, wij zitten daar om naar jullie te kijken en niet naar die toren.

Het duurde echter niet lang of Pa liet zich weer zien en vloog naar de nestkast, even later gevolgd door S2. Tenminste daar leek het op vanaf de begane grond, totdat we ineens een valk bovenop de kast zagen zitten. Wij snapten het even niet want we hadden toch echt niemand uit die kast zien komen. Wat doe je dan, het thuisfront bellen en dan wordt het toch een stuk duidelijker, S2 was dus niet de kast ingegaan maar er bovenop gegaan. Vandaar. De rest van het voeren heb ik gevolgd live en de cams via de telefoon. Het was wel grappig hoor, kun je het thuisfront vertellen wat ze zo dadelijk te zien krijgen. Er zit namelijk een behoorlijk tijdsverschil tussen live en de cams.  Uiteindelijk is S2 toch de kast ingegaan en weer met de prooi eruit gekomen. Ik hoop dat de kids voldoende te eten hebben gehad.


Ik heb dus Pa vanavond zien vertrekken om eten te gaan halen, echter maar ťťn keer, terwijl hij twee keer met prooi de kast in is gegaan. Toen Pa terug kwam van boodschappen doen is ie dus niet meteen de kast ingegaan maar ergens op de toren gaan zitten. Ik denk nu dat Pa de prooi in tweeŽn heeft gedeeld en de stukken ťťn voor ťťn heeft gevoerd. Het hoeft dus niet zo te zijn, het lijkt er alleen een beetje op. Want wij hebben in die tussentijd Pa niet zien jagen, vandaar, of hij moet het stiekems hebben gedaan.


We hebben een gezellige avond gehad, gekletst over de kerkuil, met Martin (niet Manders), over de werkgroep Gemert en over het hele slechtvalkengebeuren in de Mortel maar ook over het geheel in Nederland. Het was vandaag een dag waarvan ik zeg, deze mogen er nog wel meer komen, nou meer, doe er maar heel erg veel.


Groetjes Dorine





Vrijdag 27 april 11.15 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Wat was het gisteravond een mooi gezicht, Pa die weer eens besloten had om de nacht bij zijn kids door te brengen. Dus had ik eigenlijk goed moeten slapen, niet dus, heb de hele nacht liggen krabben aan mijn voet vanwege drie grote muggenbulten. Ik ben een paar keer mijn bed uitgeweest en heb bewust geen pc aangezet, gewoonweg omdat ik bang was de kids weer alleen te zien liggen en dat wilde ik eigenlijk niet.


Vanmorgen om 6.50 uur opgestaan en direct gekeken, mijn mond viel open van verbazing, Pa was aan het voeren, wat een geweldig gezicht. De aanwezigheid van Pa vannacht en het voeren nu, het leek of het tij zich gekeerd zou hebben. Ik las helaas dat even daarvoor S2 weer een prooi afhandig had gemaakt, weg illusie. Maar Pa was toch aan het voeren. Dit keer bleven hier de cams aan en met geluid, ik wilde het nu toch wel even blijven volgen omdat ik benieuwd was of ie deze keer het voeren wel af mocht maken. Gelukkig, tenminste zover ik heb gezien, mocht ie dat. Tegen half negen was het helaas weer hetzelfde verhaaltje, Pa komt met prooi en de prooi wordt direct weer afgepakt. Gelukkig hebben de kids vanmorgen al wel gegeten dus kwam het dit keer niet zo hard aan. Dat Pa toch wel een volhouder is blijkt wel uit het feit dat ie om 9.00 uur alweer met een prooi de kast inkomt. Heel even krijgt ie de kans de kids wat eten te geven om dan weer het onderspit te moeten delven en S2 er weer met de prooi vandoor gaat. Ik heb weer even gevloekt op haar hoor.


Ik ben zojuist eventjes bij de toren geweest, moest even naar stal en via de omweg, die toren heet, naar huis. (9.45-10.15 uur) Kom ik aan zie ik Pa alweer op z'n stekkie zitten, de hoge mast. S2 kon ik niet ontdekken maar had wel een vermoeden waar die uit zou hangen. Het zandpad maar oplopen en ja hoor, daar zat mevrouw, op de betonnen rand aan de zijkant, dan is ze voor jullie op de buitencam te zien links achter de nestkast. Loop ik weer terug naar de weg hoor ik een valk, kijk door de bomen naar boven en zie ik S2 vliegen, zo te zien had ze even het rooster aangedaan, maar weet dit niet zeker omdat ik toch een beperkt uitzicht had. Terug op mijn stekkie zit het spul zoals het gisterenmorgen ook zat. Pa boven in de mast en S2 onderaan op de betonnen rand op het uiterste hoekje. Ik zei al tegen mezelf, dat zal daar voorlopig nog wel even zitten zo. Kijk ik heel even naar de hooglanders aan de bosrand, die heerlijk lagen te genieten in de schaduw van de bomen, zie ik ineens een valk in de lucht. Schrik me een hoedje; valk nr 3 ????. Nee hoor, het was Pa die het gezelschap van S2 kennelijk vanmorgen niet echt op prijs stelde. Hij heeft een rondje gevlogen en is buiten mijn zicht aan de achterkant van de toren gaan zitten. Ik ben nog een minuut of 10 blijven zitten, zonder dat er enige verandering op de toren was te zien. Ik was al wel bang dat er weer niet veel leven in de brouwerij zou zijn. Ik had ook weinig zin om daar nog een hele tijd te blijven zitten wachten tot er weer enige actie te zien zou zijn. Ik heb hier thuis nog genoeg te doen en aangezien de kaboutertjes maar niet langs willen komen, zal ik het zelf toch moeten doenJ

Tot zover deze morgen, die toch wel hoopvol is begonnen.


Groetjes Dorine





Update donderdag 26 april 22.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Ben zojuist pas terug van de toren. Helaas heb ik niet heel veel van de valken gezien, ik heb meer met verschillende mensen over de hele situatie gepraat dan dat ik de valken in de gaten heb gehouden. Daarbij weer ruzie gehad met de mensen van de twee honden, hetzelfde verhaaltje als vorig jaar. Deze mensen komen gezellig naar de Snelle loop toe, laten hun honden daar zwemmen en los rondlopen. Op zich heb ik daar helemaal niets op tegen, maar owee als je in de buurt van die honden komt, die springen dus gewoon in je nek. Straks dus ook, ik zat dus helemaal onder de modder. Mochten deze mensen hier lezen, ik heb de boswachter al gebeld hoor, ik ben dus niet van plan om daar niet meer te kunnen wandelen. Leuk begin van de avond.


Zoals ik al zei hebben we eigenlijk alleen maar gesproken over de hele gang van zaken, niet alleen over de valken maar ook over het hele gedoe op het Planetforum en alles wat daaruit voortvloeit. Ik heb me er nog niet over uitgelaten maar moet wel zeggen dat het weinig meer met de familie Valk van doen heeft, helaas.

Wat we nu in de Mortel te zien krijgen hoort er eigenlijk ook bij. Het is de laatste twee jaar geweldig mooi geweest om alles via de cams te volgen maar zeker ook om het onder bij de toren mee te mogen maken. Wat we zagen was de mooiste kant die de natuur ons kan laten zien. Maar we weten met zijn alle heel erg goed dat aan elke medaille een keerzijde zit. Wat er nu gebeurt en is gebeurd is de keerzijde van die medaille en ik vind zelf dat we die dan ook moeten accepteren, ook al is het diep triest wat we zien en bij tijd en wijle gewoon hartverscheurend.

Ik heb jullie al eens vaker verteld dat een gedeelte van de prooi die door onze kids wordt gegeten hoogstwaarschijnlijk zelf ook pa's en ma's zijn die ergens in de bossen rondom de toren een nestje hebben met van die lieve kleine vogeltjes erin, die hebben dus ook een aantal dagen geroepen om eten en niets gekregen. Dit is in principe net zo erg als wat er gebeurt met de valken, toch.

Vandaag en dan vooral vanmiddag heb ik stevig nagedacht over wat ik met de hele situatie aan moet, stoppen met de boel of doorgaan. Daarbij komen ook nog heel erg veel mailtjes en pb binnen met allerhande vragen, zoals, aktie ondernemen, de werkgroep proberen om te praten, korte updates etc. Op zich allemaal niet zo erg, maar alles samen maakt het er niet makkelijker op. Want ook ik heb verdriet van het hele gebeuren, ik zie nog regelmatig Ma en S2 samen in de lucht vechten en dat bos invallen, ik hoef er maar aan te denken en het beeld komt me weer voor de ogen. Maar tegelijkertijd besef ik ook heel goed dat wat hier is gebeurd vaak genoeg gebeurd, het hoort er nu eenmaal bij, het is de natuur.

Dus toch maar weer schrijven, want er zijn genoeg mensen die dit wel willen lezen en zich net als ik, groen en geel ergeren aan het gedrag van sommige mensen, het hoort er nu eenmaal bij. Ik heb Stefan er zelfs flink voor gewaarschuwd.


Gelukkig zag ik bij thuiskomst Pa in de kast en heb ik begrepen dat de kids gegeten hebben, tenminste twee van de drie. Het zou fijn zijn als Pa vannacht weer eens een lekker warm dekentje wil zijn voor zijn kindertjes en dat ie morgenvroeg de jonge gewoon een lekker hapje kan geven. Met deze gedachte wil ik de bewogen dag afsluiten en hopen op een optimistische vrijdag.


Groetjes Dorine





Update donderdag 26 april 17.15 uur,


Helaas vanmiddag geen eten voor de kids. Pa is even na drie uur met een prooi gekomen, die vrij snel door S2 werd meegenomen. Het aanbod voedsel voor de jonge is nu gewoon te weinig. Ik heb inmiddels de weinige hoop op een redelijke afloop laten varen. Dit is niet goed, zulke vogeltjes hebben wel wat meer eten nodig dan dat ze krijgen. Waar Pa en S2 de verdere middag hebben uitgehangen weet ik helaas niet, ben vanmiddag niet bij de toren geweest. Het was heel hard nodig dat ik eens in de tuin aan het werk ging. Ben vanmorgen wel geweest, zie hieronder, en ga straks na het eten ook weer kijken.




Update donderdag 26 april 12.00 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Dacht ik vandaag eens een beetje rustig aan te doen wat betreft de valken en eens wat in de tuin te werken, gebeurd er vanalles. Na dat telefoontje van Lambert die een derde valk had gezien wilde ik toch ook wel even gaan kijken. Ik was om 10.15 bij de toren en heb Lambert niet gezien, denk dat ie al weg was. Ik nestel me weer in de berm, mijn stekkie zo onderhand. Er zij een paar korte vliegbewegingen en voordat ik mijn scoopje heb neergezet heeft Pa zich op de toren genesteld, op z'n vaste plek en zit S2 onderaan de mast op de betonnen rand.


Ik hoopte dus die derde valk te zien, helaas, die heb ik niet gezien. Voor siŽsta was het nog te vroeg, dus zal het wel uitbuiktijd zijn geweest. Ik ben tot 11.10 gebleven en de beide valken zijn nog geen centimeter gaan verzitten. Ze hebben hooguit een keer of 4 een keer naar me geroepen en dat was dus ook alles. Het zal me niet verbazen als ze er nu nog zo zitten. Ik kon aan de houding zoals ze daar zaten wel zien dat er ook geen enkele bedreiging in de buurt was.


Gelukkig hebben de kids weer eten gehad vanmorgen en het weer werkt ook vandaag weer goed mee. Als de temperaturen normaal waren geweest of zelfs daaronder, dan had het kroost denk ik, het niet zolang vol gehouden. Maar ik moet er wel bij zeggen dat de kids wel steeds meer voedsel nodig hebben, ik hoop ook echt dat Pa aan die vraag kan voldoen.


Om 10 over 11 ben ik dus gegaan, even nog prooi gekocht voor mijn eigen kroost en vanmiddag ga ik echt in de tuin werken hoor, is echt heel hard nodig, misschien dat ik vanavond dan nog wel even ga kijken.


Groetjes Dorine





Donderdag 26 april 9.00 uur,


Even een aanvulling op het verhaaltje hieronder, ik heb dus een echte "blackout" dag gehad gisteren. Zet ik 's middags onze pony al op de verkeerde wei, bij twee paarden. Vonden die paarden wel leuk alleen ik niet. Kon ik dat beest weer gaan vangen. Is gelukkig allemaal goed afgelopen. Heb ik gisteravond laat mijn verhaaltje geschreven, komt Piet met de opmerking over het ochtendvoeren. Dat was bij mij dus helemaal weg uit mijn geheugen, terwijl wij hier 's morgens er samen naar gekeken hebben. De kids hadden gisteren dus wel degelijk drie keer eten gehad.


Zojuist telefoon gehad van Lambert. Er zit een derde valk bij de toren. Wie dat wel mag zijn is compleet onduidelijk. Ga dadelijk even kijken ook al had ik andere plannen. Van andere dingen doen dan valken kijken komt de laatste dagen helaas weinig terecht.

Tot straks





Woensdag 25 april 23.15 uur,


Sorry, ben vandaag een beetje aan de late kant, ik heb op stal dus weer op dochterlief kunnen wachten. Op zich niet zo erg, ik heb vanavond bij de toren ook niet iets bijzonders gezien.


Vanmorgen had ik er toch een zwaar hoofd in, Pa kreeg maar weer geen kans om te voeren, wat hij ook weer probeerde. Tot zo rond de klok van tien uur. Eindelijk voeren, eindelijk een behoorlijke hoeveelheid voedsel dat bij de kids terecht kwam, eindelijk S2 die op het rooster bleef zitten, eindelijk dat ze bleef wachten tot de kids hadden gegeten, eindelijk. Wat was het ook hard nodig, je zag de kids zienderogen opknappen. Het stelde toch wat gerust, gelukkig maar, kon ik vandaag tenminste nog even wat anders doen dan valken kijken. Vanmiddag had ik andere verplichtingen en toen ik thuis kwam zag ik het spul maar uitgeput in de kast liggen. Het beetje hoop wat je vanmorgen nog gekregen had was weer als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik hoopte dat Gerrit bij de toren was, dus wat doe je dan, die ga je bellen. Wist die ook al niet heel veel te zeggen, Pa was weggevlogen en S2 zat boven op de kast. Ja, dat laatste kan ik thuis ook zien. Verder alleen maar over andere dingen gehad, niets bijzonders dus. De moed en de hoop begon me toch weer echt in de schoenen te zakken.


Totdat Pa zo rond 17.45 uur weer met een prooi kwam aanzetten, en wat voor een. Pa hij had best nog wel wat groter gekund, hoor. Pa brak bijna zelf zijn nek toen ie met die handel de kast in kwam. Het voeren was puur genieten, er werd hier thuis zelfs bij gelachen. Wat was het soms komisch om te zien, hoe er met de prooi gestoeid werd. Jonge die geplet werden door de vleugels van de prooi, Pa die af en toe ook niet goed wist hoe hij zoiets moest hanteren en met gaan verzitten zelfs heel even helemaal de weg kwijt was. In plaats van op de vleugel van de prooi te gaan staan, stond ie dus bovenop zijn eigen jong, dat z'n best begon te spartelen om zichzelf uit deze benarde positie te bevrijden. S2 die gelukkig weer netjes op het rooster wachtte tot de kids hun buikje vol hadden. Tijdens dit voeren vergat je gewoon weer heel even alle ellende die zich de afgelopen dagen heeft afgespeeld en die, denk ik, nog niet ten einde is.

De kids zijn al behoorlijk mobiel, nu al aan de wandel in de kast. Ze hebben nu al het typische "karaktertrekje" van de familie Valk, verstoppertje spelen en ze kunnen het al alle drie. Bij het plaatsen van de webcams werd er nog goed naar gekeken hoe groot de hoek van de nestkast was die je niet kunt zien.  Zoals we toen konden bekijken viel het wel mee en zag je toch het grootste gedeelte van de kast. En waar gaan de kids nu zitten, juist, precies in dat kleine hoekje.


Vanavond dus een uurtje bij de toren geweest. Het was er toen ik kwam niet druk maar dat veranderde snel. Verschillende, al dan niet bekende, vogelaars en Lambert. Op en rond de toren was niet heel veel te zien. Pa vertrok toen ik net was uitgestapt en S2 had weer plaatsgenomen om en nabij de buitencam. Op het gezelschap beneden na was het maar een saaie boel. Helaas dus weer niet gezien of S2 al weer zelf prooi aan het vangen is of dat ze dat nog steeds overlaat aan Pa. Gisteren is er dus door de vogelwerkgroep op de ringen gezocht of daar misschien Ma ergens zou liggen. Ze hebben ook het bosperceeltje dat grenst aan de toren doorzocht en ook hier niets gevonden. Het blijft dus nog steeds gissen wat het lot van Ma op dit moment is.


Na het eten van 17.45 hebben de kids dus niets meer gehad en zullen nu ook wel niets meer krijgen. Ik hoop dat morgenvroeg S2 niet weer meteen alle prooi afpakt en dat ze Pa gewoon zoals het hoort de kids laat voeren, het liefst een aantal keren per dag. Mijn gevoel zegt toch dat twee maaltijden voor deze jonge valken niet genoeg is om te groeien en gezond te blijven. We zullen af moeten wachten wat de dag van morgen ons zal brengen. Het mag van mij wel net zo zijn als vandaag en dan nog net ietsje meer. Maar dan wel weer met de kids in het zicht, want ik denk dat er heel wat mensen zich rot geschrokken zijn vanavond. Geintje van de kids.


Groetjes Dorine





Update dinsdag 24 april 20.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Zojuist krijg ik een mail van Peter van Geneijgen waarin hij me verteld waar het vreemde wijf vandaan komt.

S2 is in 2005 als nestjong geringd op een elektriciteitscentrale in Seraing, ten zuiden van Luik, BelgiŽ. Dit wijfje heeft de witte ring aan de linkerpoot, terwijl eigenlijk deze ring aan de rechterpoot hoort te zitten. Er worden dus wel meer foutjes gemaakt met ringen, maar als de ringen duidelijk zichtbaar zijn is het, ook al zitten ze verkeerd, niet moeilijk om die ringen met nummers te achterhalen.


Dit wijfje is dus nog jong. Zelf had ik hier de gedachte bij dat ze dan niet weet wat jonge valken zijn en die dus niet zal gaan voeren. Maar als een wijfje haar eerste jonge uitbroed is het ook de eerste keer dat ze moet voeren en dat doet ze dan ook, toch. Dus ervaring, lijkt mij zo, is niet echt van belang. Ik hoop toch echt dat het kwartje bij dit wijfje toch echt snel gaat vallen en dat ze niet elke keer dat voedsel afpakt.


Zojuist had ik Peter aan de lijn en hebben we samen gekeken hoe Pa aankwam met prooi en het wijfje op het rooster zat. Zoals ze daar zat te kijken vond Peter het er toch niet verkeerd uitzien. Hoe meer ze het natuurlijk ziet dat die jonge gevoerd worden hoe groter de kans dat ze mee gaat voeren, toch. Van kijken kun je veel leren, tenminste, zeg ik altijd tegen mijn kinderen.

Ik heb haar al de bijnaam "zoef de haas" gegeven omdat ze er elke keer zo vlug bij is, maar ik hoop wel dat ik haar vlug anders kan noemen. Zo heb ik vanmiddag Pa ook een muts genoemd, het wijfje was gaan vliegen en toch een heel eind weg, zo ver dat ik haar met kijker niet meer kon zien. Dan denk je toch dat Pa van de situatie gebruik maakt en de kids gaat voeren, nee hoor, meneer bleef doodleuk op zijn stekkie zitten. Ik heb toen even op hem gemopperd, hij trok er zich alleen niets van aan.


Het voeren zag er dus zojuist niet geweldig uit, ik hoop dat ze voor de nacht toch nog wat krijgen en dat Pa vannacht weer eens voor dekentje wil spelen. Slaapt toch een stuk rustiger, voor de kids, maar ook voor ons.


Groetjes Dorine





Dinsdag 24 april 16.00 uur,


Hallo vogelvrienden,


Vanmiddag toch maar even bij de toren geweest van 13.30 tot 14.45 uur. Ik heb daar gelukkig weer wat energie op kunnen doen. Tot rond elf uur vanmorgen had ik er een hard hoofd in. Ten eerste omdat Pa vannacht verstek had laten gaan in de kast en ten tweede omdat Pa dolgraag wilde voeren maar helaas de kans niet kreeg. Rond elf uur lukte het hem wel, ondanks dat het vreemde wijfje op het rooster zat. Pas bij de derde poging kon ze de prooi bemachtigen maar daar was toen niet veel meer van over. Pa heeft dacht ik toch zo'n twintig minuten zitten voeren. In de kroost kwam gelukkig weer wat meer leven als wat we de hele morgen hadden gezien.


Vanmiddag kom ik dus bij de toren aan en zie zo al iemand vliegen. Ik nestel me zoals gewoonlijk weer in de berm en het voelde alsof alle stress van me af viel. Het was zo rustig, zo stil, alleen de plaatselijke vogelbevolking liet zich horen. Ik heb heel veel vliegbewegingen gezien, rondom de toren en ver daarbuiten. Er werd door beide valken volop gevlogen en er was geen vijandigheid tegenover elkaar te bekennen. Ze gingen zelfs af en toe samen op een ring zitten, weliswaar met enige afstand, maar toch.

Maar als het vreemde wijfje te dichtbij kwam dan vloog Pa toch wel weg. Ik heb vaak gedacht als ik ze zo samen zag vliegen, als jullie nu ook eens samen dat kroost daar grootbrengen. Dan is iedereen opgelucht, kunnen deze drie valken straks gewoon uitvliegen en blijft alleen het verdriet van Ma over.


In die tijd heb ik nog wel wat bezoek gehad, mensen die toch even polshoogte kwamen nemen. Terwijl ik met die mensen een gesprek voerde, gebeurde er iets wat ik niet vlug zal vergeten. Was ik vorig jaar al blij dat ik het kopje van het reetje boven het gras uit zag komen en dat ik het Łberhaupt al zag, nu liepen op het veld achter de loop, 3 reetjes. Die kwamen uit dat bos, moesten even het veld over om naar het volgende bos te kunnen. En dit zie je dan zo overdag, geweldig.

Helaas hebben we ook weer gezien dat er weer vrij snel een prooi werd afgepakt, het enige minpuntje van vanmiddag.


Zit ik daar weer alleen, ook nog steeds te genieten van de familie nijlgans, die dus ook hun vlieguurtje hadden. Pa en het wijfje hebben nog even wat rond de toren gevlogen om weer op dat betonnen kolos neer te strijken. Pa op de hoge mast, op z'n stekkie dus en het wijfje kon ik niet zien. Ze hield zich echter niet lang schuil en besloot om toch maar even nog de vleugels eens goed te gaan strekken. We mogen dan een hekel aan haar hebben, vliegen kan ze, ik moet eerlijk zeggen, ik heb er toch van genoten. Ze vertrok in zuid-oostelijke richting,  eerst een eindje weg de thermiek opzoeken en dan in spiraalvorm omhoog. Ik heb ze gevolgd tot ik ze niet meer zag. Inmiddels lamme armen, pijn in mijn nek en zere ogen van het gedeeltelijk tegen de zon inkijken.


Ik heb weer ruim een uur daar doorgebracht, de drukte op het forum viel in het niet bij de rust rondom de toren en het mooie wat ik daar vanmiddag weer gezien heb. Als het voeren maar doorgaat, dat is nu het belangrijkste, het warme dekentje van Ma is niet echt nodig, het is hier in het zuiden 25 graden, gelukkig koel je dan niet zo vlug af.


Groetjes Dorine





Update maandag 23 april 21.45 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Vanavond ben ik samen met Piet weer even (ruim anderhalf uur) bij de toren geweest, tot 21.15 uur. Wat we hebben gezien stemt ons helaas niet vrolijker. We hebben het vreemde wijf gezien op het rooster nadat het weer de prooi (gedeeltelijk heb ik begrepen van Daphne) had afgepakt. Terwijl dat wijf daar zat hebben we ook gezien dat Pa de kast uitgevlogen kwam en ergens op de toren is gaan zitten. Helaas op een plek die voor ons niet zichtbaar was. Het vreemde wijf koos de voet van de hoge mast uit en heeft daar gezeten totdat wij gingen en zit er nu waarschijnlijk nog.


Beste mensen, helaas ben ik somber, somber omdat dit wijf (nog) geen enkele aanstalten maakt om ook maar even naar de jonge om te kijken, laat staan de kids te gaan voeren. Ze is nog duidelijk op vrijersvoeten ofwel de hormoonspiegel staat nog behoorlijk in het rood.

Het was dus eigenlijk erg saai daar bij de toren, het leek wel het seizoen nadat de jonge vertrokken zijn. Dan zag je Pa en Ma ook zo zitten. Het voor roofvogels eigen, eten en uitbuiken tot je weer honger krijgt. Een voor mij bekende vogelaar kwam ook nog even langs en helaas die dacht er hetzelfde over als ik. Hij vond dit ook echt baltsend gedrag, hij kon zich nu ook niet voorstellen dat dat wijf nog voor de kids zou gaan zorgen. We hebben samen met Gerrit een tijdje daar gestaan en over de hele gang van zaken gediscussieerd.

Lambert stond op de zandpad foto's te maken, en is later naar het veld aan de achterkant gegaan.


Wij zijn ook nog even aan de wandel geweest, richting achterkant  en toen via dat bos terug zodat we aan het begin van het zandpad uitkwamen. Lopend door het bos ga je automatisch zoeken, je hoopt duidelijkheid te vinden, maar die vind je dus niet. Het ongewisse wat we hebben over Ma maakt het ook zo moeilijk. Wisten we maar wat er met haar aan de hand is. Is ze vertrokken en leeft ze nog, een gedachte die ik eigenlijk niet echt geloof, de kids waren zo te zien alles voor Ma. Ze weigerde meerdere malen om van het nest te komen terwijl Pa die taak graag wilde overnemen. Is er iets met Ma gebeurd zodat ze deze taak niet meer kan uitoefenen, helaas, dat is dus waar ik bang voor ben.


Nu ik dit schrijf zijn de kids nog steeds alleen. Laten we eerlijk zijn, dit is niet goed, die kunnen de nacht niet zonder deken doorbrengen, ben ik bang voor. Zo is het toch ook triest gesteld met het eten wat ze binnenkrijgen, ik kan me tenminste niet voorstellen, dat wat ze nu krijgen genoeg is om goed door te groeien. Het moment, geloof dat het vroeg op de avond was, toen het wijf op het rooster de prooi opat die eigenlijk voor de kids bedoeld was. De jonge krijsten hun longetjes uit hun lijfje en dat wijf zat daar doodleuk te eten, het ging bij mij door merg en been, tranen liepen over mijn wangen. Denk dat dat bij velen ook wel zo zal zijn geweest, toch.


Het is puur natuur wat hier gebeurd, alleen worden we nu keihard met onze neus op de hardheid van de dierenwereld gedrukt. Het sprookje van Pa en Ma en de kids wordt op deze manier wel heel erg wreed verstoord, in onze ogen. Omdat we deze kids uit de eieren hebben zien worstelen, hun eerste hapjes eten hebben gezien en al verschillen konden ontdekken, daarom doet dit ons nu zoveel. We zijn met z'n allen gewoon van dat kroost gaan houden. Terwijl dit vast en zeker nog veel meer gebeurd, alleen weten we het dan niet en zien we het niet. Hoe luid het spreekwoord ook al weer: wat niet weet, wat niet deert. (of zo iets)


Mensen ik duim ervoor en meer dan dat. Pa, ga naar je kids en houd ze warm vannacht en probeer ze morgen toch maar weer te voeren.







Maandag 23 april 13.00 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Na de nachtmerrie van gisteren en het wegblijven van Ma vannacht, zat er voor mij niets anders op als naar de toren te gaan. Ben er geweest van  9.35 tot 11.30 uur. Helaas heb ik niet gezien wat ik wilde zien en het maakt me niet vrolijk wat ik vandaag al gezien heb.

Ik ben dit nu aan het schrijven en heb het forum niet meer gelezen, heb na thuiskomst wat zitten bellen met Peter v.d. Braak.


Vanmorgen het voeren, door Pa onder toeziend oog van dat vreemde wijf ofwel S2. Het zag er in mijn ogen niet goed uit, zoals Pa daar zat te voeren, ik vond het er maar zielig uitzien, hij leek wel een slaafje. Dan het moment waarop het leek of misschien wel zo was, dat Pa een stukje eten aan S2 gaf. Ik heb mijn dochter van verbazing bijna van der stoel zien vallen. Hier keken 4 ogen me met zo'n grote verbazing aan, terwijl ikzelf ook al het gevoel had van: heb ik dit wel goed gezien. Mijn twee kids en ikzelf waren met stomheid geslagen, als ik er nu nog aan terugdenk, zie ik het beeld weer helemaal voor me.


Dus ging ik vanmorgen met lood in mijn schoenen naar de toren toe. Bij aankomst zie ik Pa op z'n stekkie, de hoge mast en pas even later zag ik het vreemde wijf zitten, op het puntje van de toren net achter de webcam. Dus net uit het zicht voor iedereen, gehaaid is ze, maar dat wisten we al wel, toch. Ik had me genesteld in de berm, scoopje bij de hand en het spul op de toren heeft daar 5 kwartier zo gezeten. S2 heeft zich een tijdje goed zitten poetsen, ofwel op zitten tutten voor Pa. Onderwijl nog telefoon gehad van DaniŽlle (Eitje), was leuk om haar eens te spreken maar had dit veel liever onder andere omstandigheden gedaan. Ik heb ook nog geprobeerd een foto door mijn scoopje van dat mens te maken, moet nog kijken of die gelukt is.

Daar zit je dan in de berm, weinig beweging in de valken, het zonnetje scheen heerlijk en de andere vogels lieten zich uitbundig horen, alhoewel het leek alsof dat gezang vandaag wat droeviger gestemd was. Ik heb ook nog bezoek gehad van twee fietsende echtparen, die ook de valken wel eens bekeken op het net. Ik heb hun het verhaal verteld en die stonden met open mond te luisteren. Hun reactie: "Wat een drama".  (Nu ik dit zit te schrijven lijkt het of het vreemde wijf voor de webcam zit, ze kijkt in de lens, ik steek mij tong tegen haar uit en weg is ze, rotwijf.)


Pa dus op de mast en S2 op de hoek. S2 besluit om Pa wat gezelschap te gaan geven en vliegt naar de mast. Pa vliegt onmiddellijk weg en maakt een aantal hele mooie zweefrondjes rond de toren en gaat niet op de mast zitten maar op de rode lamp die naast de mast staat. Het stel blijft weer een hele tijd zo zitten, totdat Pa in een snoekduik en als een kanonskogel naar het veld duikt. Boven de loop slaat ie een vogel die vervolgens neerstort. Pa maakt nog een draai boven het veld en gaat bij de loop zitten. Tegelijkertijd vliegen er allerlei vogels de lucht in en is het onder de vogelbevolking even hele grote paniek. Omdat de loop lager ligt als het veld kon ik Pa niet zien zitten. Manlief belt me op dat moment en ik besluit na een minuut of 5 toch maar te gaan kijken, moest wel eerst even mijn spulletjes opbergen. Loop ik, heel voorzichtig naar de plek waar Pa moest zitten, kom ik in de buurt zodat ik de loop kon zien, was Pa inmiddels vertrokken. Ik zal hem dus wel gemist hebben toen ik mijn spulletjes aan het opruimen was. Heb dus wel nog wat rondgekeken daar maar kon verder ook niets zien. Daar was in ieder geval geen prooi geplukt, ik denk dat de aanval mislukt was en die vogel toch kans heeft gezien om weg te komen. Kijk ik naar de toren zie ik Pa weer op z'n stekkie zitten en was het vreemde wijf weg, tenminste dat dacht ik toen. Heb nog wat rondgelopen langs de loop en heb DaniŽlle nog gebeld. Terwijl ik daarmee aan het bellen was kijk in met mijn kijker nog een keer naar de mast zie ik S2 zitten. Bijna niet te zien. Onderaan de mast hangt wat te veel draad die bij elkaar gebonden is en daar zat mevrouw, bijna uit het zicht, helaas dus niet voor mij.


Lieve mensen, wat had ik vandaag graag drie valken gezien, ik had er veel voor over gehad, maar het was niet zo. Ik heb daar vanmorgen gezeten en gewandeld met mijn ziel onder mijn armen. Wie dit had voorspeld aan het begin van het seizoen, die hadden we voor compleet gestoord verklaard en voor eeuwig opgesloten. Ikzelf kan het eigenlijk ook nog niet geloven, ook al heb ik gisteren en vandaag de werkelijkheid met eigen ogen gezien, het wil maar niet vallen.


Dit is wat ik vanmorgen heb gezien, het gebeuren van gisteren ga ik ook nog hier neer zetten, anders is het niet compleet.

Weet niet wanneer, maar wel vandaag of morgen nog. Ik denk dat ik maar eens in de tuin wat ga doen, er staan nog een heleboel plantje en bloemen die de grond in moeten. Even wat andere gedachten, tenminste even wat anders doen want denken zal ik toch wel aan de valken.


Groetjes Dorine





Zaterdag 21 april 17.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Wat een dag gisteren, je zou bijna geloven dat het de dertiende was. Was er 's middags al enige paniek omdat de jonkies het zolang zonder een verendekbed moesten stellen, de avond was nog spannender, hoe krijg je het verzonnen, toch. En wat was ze groot, volgens mij toch een stuk groter dan ons eigen Ma. Ik was wel heel blij dat ze de jonkies links liet liggen, letterlijk en figuurlijk. Ze was overduidelijk op vrijersvoeten, nu maar hopen dat Pa wat dat betreft stevig in zijn schoenen staat. Misschien is het wel helemaal zijn type niet. Trouwens wel petje af voor Pa hoor, op een slinkse wijze wist ie haar toch uit de kast te lokken en gelukkig trapte ze erin. Op zich is het, als je het puur wetenschappelijk bekijkt, wel heel erg interessant, nou ik ben niet zo wetenschappelijk ingesteld, dus laat maar.


Na alle ellende van gisteren, op duifje plukken na dan, ben ik vanmiddag maar even bij de toren geweest, van 15.00 - 16.30 uur. Ik had gezegd dat het voor mij wel een saaie middag mocht worden, maar zo saai hoeft nu ook weer niet. Met dat saai bedoelde ik de derde valk en niet Pa of Ma. Ik was in gezelschap van Gerrit. Ik was dus lekker in de berm gaan zitten, nou daar kwam ik dus vlug van terug, het krioelde van de mieren. We hebben dus geen valk gezien, samen helemaal geen. Gerrit heeft voordat ik er was wel even wat activiteit gezien op het rooster. Maar even een bedankje voor onze belangstelling had ik toch wel op prijs gesteld familie Valk. Maar goed beter geen valk dan ťťn te veel, denk ik dan maar.


De kroost groeit goed, zo te zien, als kool. Met 3 weken worden ze geringd en dan zijn het toch al hele vogeltjes hoor.

Ik denk zelf dat de kroost uit 2 meiden en ťťn jongen bestaat. Waarom, omdat er eentje is die een beetje het onderspit delft en ook iets kleiner is. Nou zijn meiden over het algemeen toch wat dominanter en bij de slechtvalk ook een stuk groter als het mannetje. Daarom dus ook een kleiner kuiken erbij en die is niet kleiner omdat ie weinig eten krijgt, maar gewoon omdat het een mannetje is.


We zullen af moeten wachten hoe het verder gaat met het opdringerige gedrag van het vreemd wijfje. Laten we hopen dat haar hormonenspiegel sterk gaat dalen en dat ze op veilige afstand van de toren blijft. De bezoekjes aan de toren en het kijken naar de webcams moet tenslotte wel leuk blijven, een ontspannende hobby, en geen angstaanjagende thriller, toch.


Groetjes Dorine





Vrijdag 20 april 18.00 uur,


Zoals jullie weten ben ik dus straks spoorslags naar de toren gegaan. Ik wilde toch wel eens weten wat daar aan de hand was. Bij aankomst heerste er een serene rust, uitgezonderd de plaatselijke vogeltjes, de haan en de pauwen.


Maar direct naar boven gekeken en kon niemand van de familie ontdekken. Ben naar het veld achter de loop gegaan, op dit veld kun je met wat loopwerk de voorkant, zijkant en achterkant zien. Hier ook niemand te ontdekken. Dan maar naar het veld aan de achterkant, daar is namelijk de andere zijkant ook redelijk zichtbaar, zodat je de hele toren hebt gehad. Vanaf hier ook geen valk te zien.


Nu waren mijn kids niet thuis en kon ik ook niemand raadplegen om even op de cams te kijken en ik wist dus niet of er inmiddels al iemand de piepende kroost aan het warmhouden was. Ik ben verder doorgelopen, een stuk door het bos gestruind om op de zandweg uit te komen, vanaf hier wederom geen valk gezien. Over het zandpad maar weer terug naar de auto. Nog even bij het houten hek naar boven gekeken en wat zie ik daar, twee valken in de lucht die heerlijk aan het zweven waren. Het was denk ik zo 16.45 uur.

Ik heb die twee gevolgd totdat ze in een snoekduik naar beneden vlogen en achter de bomen uit het zicht verdwenen. Dit was in zuidwestelijke richting en ze waren al een heel eind weg. Terwijl ik die twee heb gevolgd, inmiddels was ik over het hek geklommen en op het veld, is er ook nog een buizerd langs geweest, die door die twee met rust gelaten werd. Dit tweetal was in mijn ogen, ik ben er bijna zeker van, een mannetje en een wijfje. Zo te zien konden ze het goed met elkaar vinden, ik zag hier hetzelfde gedrag als wat ik zie als de jonge kunnen vliegen en wat ze dan doen met Pa of Ma. Lekker zweven en regelmatig naar elkaar toevliegen, alleen deze twee raakten elkaar niet aan. Ik vond het speels gedrag.


Natuurlijk heb ik nog even gewacht maar er kwam niemand terug en in en op de toren was ook niets te zien. Ik ben naar huis gegaan via de rondje toren weg, ik wilde nog aan de achterkant stoppen. Heb ik gedaan en daar nog in de lucht rondgekeken en zag weer niets. Toen ik de toren wilde bekijken zag ik een valk in de buurt van de kast even boven de toren uitkomen. Het was maar heel even en ik had toen eindelijk rust, ik wist toen pas dat er weer iemand aanwezig was, Pa of Ma, dat was op die afstand niet te zien, helaas. Dit was rond de klok van 5 uur, enige speelruimte want het klokje in de auto is niet te vertrouwen en ik had dus geen horloge om.


Thuisgekomen begreep ik dat Pa inmiddels al lange tijd weer op de kroost lag en dat Ma zich ook weer heeft gemeld. Maar wat ik nu gezien heb weet ik dus niet. Wie waren die twee valken in de lucht. In eerste instantie dacht ik aan Pa en Ma, maar die vliegen nu niet samen rond, tenminste niet op die manier zoals ik het gezien heb. Inmiddels weet ik dus ook dat het niet Pa was. Maar ik had toch duidelijk verschil gezien. We hebben hier thuis ook nog even gedacht en wat natuurlijk ook nog zou kunnen, het vreemde wijf met een het jong van vorig jaar dat zo lang is blijven hangen en dat was een mannetje.


Lieve mensen, ik weet het dus eigenlijk niet, wat ik wel weet is dat ik weer geen vijandig gedrag heb gezien, absoluut niet, eerder vriendschappelijk gedrag, zoals Pa en Ma dat met hun kids zo lekker kunnen doen, wanneer de kids eenmaal aan het vliegen zijn.

Helaas van mijn kant dus ook geen duidelijkheid.


Groetjes Dorine





Donderdag 19 april, 23.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Vandaag ben ik niet bij de toren geweest, er moest in de nestkast hier thuis eens wat opgeruimd en gepoetst worden. Mijn knie laat het nog niet echt toe, maar daar moet ie dan maar tegen kunnen. Dus ook niet heel veel naar de cams gekeken, maar als ik er was, was ik er wel op het goede moment.


Vanmorgen de prachtige prooioverdracht recht voor de buitencam, schitterend. Alleen vergeet ik op zulke mooie momenten om dit op te nemen of screenshots van te maken. Daar denk ik dan dus helemaal niet aan. Maar goed ook, ik weet toch niet precies hoe dat werkt en daar hebben we op het forum weer andere knappe koppen voor, toch.

Vanmiddag heb ik ook wel even zitten grinniken hoor, het spul had weer een lekker maaltje achter de kiezen gewerkt en Ma ging even de afwas doen. Ligt het spul daar zo'n beetje uitgeteld te zijn, krijgt er eentje een beetje een vol gevoel. Dan maar even wat van achteren loslaten, nou, ik vond het voor zo'n ukkepuk een hele straal. En poepen steekt aan, al snel volgde nummer twee. En waarom grinnik ik dan, als ik op stal ben en zoon of dochter zijn aan het paardrijden, met meerdere ruiters in de bak, dan gebeurd hetzelfde. Eťn paard die het nodig vindt om te mesten, dan weet je zeker dat er nog minimaal ťťn volgt, maar meestal meerdere. Het schijnt dus echt aanstekelijk te zijn.


Dinsdag heb ik op het forum gepost dat de kids nu al een hobby hebben: sumo-worstelen, ik moet zeggen ik vind ze al steeds beter worden, oefening baart kunst, is bij de valkjes duidelijk te zien. Nou moet ik er wel bijzeggen, dat er ook de hele dag door flink geoefend word, dan mag je enige vooruitgang ook wel verwachten, toch.


Wat de indringster betreft, dit zou ook een valk kunnen zijn die in de buurt een territorium aan het opbouwen is, en zodoende regelmatig in de buurt van de toren terechtkomt. Hier wordt ze dus weggejaagd en wat ik ervan gezien heb ook niet meer dan dat. Dus een echte indringster in het territorium van Pa en Ma zal ze dus wel niet zijn. Waarschijnlijk gewoon een nieuwe buurvrouw die de weg nog niet zo goed kent.


Misschien dat ik morgen nog even bij Pa en Ma op de koffie ga, ligt eraan, wil morgen ook weer eens een keertje in de tuin wat doen, moet het alleen niet zo hard en koud waaien als vandaag. En dat ik morgen weer mijn tijd niet ga zitten te "verwachten" in het ziekenhuis. Ik weet niet of die zin zo klopt, maar jullie snappen hem denk ik toch wel.


Jullie hebben vast wel mijn zin, hierboven dit stukje, gelezen over het donateurschap van de werkgroep slechtvalken. En is er ook al iemand donateur geworden? Binnenkort worden de kids geringd, jullie willen toch zeker niet dat dan juist het geldpotje leeg is om voor onze kroost ringen te kopen, of wel.


Groetjes Dorine





Woensdag 18 april 20.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Het was vanmiddag voor mij een geweldige middag, ik heb veel gezien en heel veel gelachen en twee hele lieve mensen ontmoet.

Liesbeth en Theo van het Planetforum. Met Liesbeth mail ik wel eens en daarin vertelde ze me dat ze een keer met Theo wilde komen. Op een woensdagmiddag. Vond ik prima en heel erg leuk. Kom ik er gisteravond pas achter dat ze deze woensdag bedoelde. Dus vanmiddag met de kijker, scoopje en thermoskan koffie naar de toren toe. Er was nog niemand maar na 5 minuutjes kwam het stel aan. Toen ze uitstapten en me de hand schudde had ik al meteen het gevoel dat het een hele leuke middag zou gaan worden. Dat is ook uitgekomen en we zijn maar liefst tot na half 6 gebleven. Gerrit, die van mij wist van hun komst, had ook nog even wat tijd vrij kunnen maken om te komen.


Wat doe je op zo'n middag, vertellen over de valken, over mij, over hun en over allerlei andere dingen, als het maar met de valken te maken heeft. Nu was ik toch wel bang dat we weinig valk te zien zouden krijgen, maar daarin had ik me dus lelijk vergist. Ik heb vanmiddag voor de eerste keer de vreemde valk live en met eigen ogen kunnen zien. Met 100% zekerheid een wijfje. We hebben tot tweemaal toe gezien hoe dit mens verjaagd werd, eentje kan ik me heel erg helder voor de geest halen, alleen weet ik niet welke keer het was. Helaas weet ik daar zo ook geen tijd van. Alleen dat ik het nu zeker weet en dat is eigenlijk het belangrijkste, tenminste wel voor mij.


Wij staan op de weg en zien voor ons aan de achterkant twee valken aankomen. Vrij snel kon ik zien dat het Pa en Ma waren, tenminste dat dacht ik toen nog. Ze vliegen richting waar wij staan, met een grote boog voor de nestkast door. Wat mij toen wel verbaasde was, dat ik Ma niet uit de kast had zien komen, maar we waren ook af en toe gezellig aan het babbelen en dan kijk je niet naar de kast. Terwijl die twee voorbij de kast vlogen zag ik ineens Ma als een gek uit die kast komen vliegen en ze ging toen dus achter dat vreemde wijf aan. Nu wist ik wie wie was in de lucht en dat de derde valk dus inderdaad een wijfje is. Die twee vlogen richting het zuiden. Ik heb heel even weer naar de toren gekeken om te zien waar Pa was gebleven, die ontdekte ik snel op de hoge mast. We hebben toen Ma en indringster gevolgd. Ma vloog wel regelmatig naar haar toe, maar het leek echt niet op een gevecht. Het zag er best wel rustig uit. Op de manier van: "wegwezen jij en wel nu"! Ik verwacht ook niet dat Ma een echt gevecht met dat wijf zal aangaan nu ze in die kast drie jonkies heeft. Het vreemde wijf verdween en Ma keerde weer terug.


We hebben nog een keer drie valken in de lucht gezien en menigmaal Pa, Ma ofwel die indringster. Dat kon ik dus niet zien vanaf de grond. Ik vond het toch wel bijzonder, zeker omdat Peter me laatst schreef dat er geen gevallen bekend waren van een indringer bij een nest jonge valken. Nou, bij deze het eerste bewijs. Het eerste wat ik dus deed nadat ik gegeten had was Peter een mailtje sturen, ben benieuwd naar zijn reactie. (laat ik jullie wel weten hoor).

Ik denk dat dat vreemde mens de hele middag heeft rondgestruind, want er was voor mij abnormaal veel vliegverkeer rondom de toren. Ik had nog even de gedachte dat het kwam door het bezoek van Liesbeth en Theo, niet dus.


Zoals ik al zei, het was heel gezellig, hoop dat zij dat ook vonden. Van Liesbeth had ik al wel een foto gezien, dus wist ik hoe zij eruit zag, maar van Theo wist ik helemaal niets. Ik kon hem alleen van de posts op het forum. Je maakt voor jezelf daar dan een gedachte bij, die zal er wel ongeveer zo uitzien en zo zijn. Nou, lieve mensen, dit keer zat ik er dus totaal naast, hij was heel anders als dat ik gedacht had. Gelukkig voor hem in zijn voordeel. Laat ik hopen dat ze over mij ook zo denken J


Het was een geslaagde middag, wat bezoek en de valken betreft, alleen niet om te ontdekken dat dat vreemde wijf daar nog steeds rondstiert, zout toch op, hier valt niets meer te halen. Pa en Ma hebben een goed huwelijk, hebben we gisteren kunnen zien en horen, toch. Ik denk dat Liesbeth en Theo ook nog wel zullen schrijven over hun ervaringen van vanmiddag. Het was ook zo mooi, daar raak je niet over uitgeschreven, maar doe ik toch, anders wordt het zo'n lang verhaal, dat het niet leuk meer is om te lezen.


Groetjes Dorine





Dinsdag 17 april  21.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Ik ben voor de verandering eens een keertje niet bij de toren geweest. Er is daar nog niet heel veel te zien, dus dagelijkse bezoekjes zijn nu nog niet nodig. Maar ik heb natuurlijk wel regelmatig naar de webcams gekeken. Ik vind het nog steeds schitterend om naar te kijken, vooral als de kids worden gevoerd of even alleen liggen.


Het viel me vanmorgen al op, Ma had een geweldig humeur, het kon niet op zoals ze vandaag tegen Pa deed. Nou bedoel ik het dus niet zo als ik het schrijf, jeetje zeg wat kan die chagrijnig zijn. Pa werd om de haverklap afgesnauwd en weggestuurd, hij kon dus helemaal niets goed doen. Terwijl ik hem toch een bezorgde en behulpzame vader vind. Tsja, daar hebben Ma en ik dus een verschil van mening over.

Maar als ik Ma en Pa af en toe zie liggen zo bovenop die kleintjes, dan lijkt me dat nu niet bepaald een prettige houding, steunen op je vleugels. Misschien heeft Ma inmiddels wel spierpijn in haar vleugels en is ze daarom zo sjaggie, kan toch. Ik weet ook niet hoelang de jonge onder moeders en vaders paraplu bivakkeren. Het lijkt me, als ze nog groter worden een onmogelijke zaak om het kroost onder je te houden. Daarbij zullen ze ook nog eens een stuk beweeglijker gaan worden, zal het helemaal niet meer meevallen om dat spul bij elkaar onder de borst en veren te houden. Wat beweeglijkheid zijn de kids al aardig bezig. Als ik ze zo zie zonder Pa of Ma, zitten en steunen ze gewoon tegen elkaar. En als er een keertje eentje onderuit gaat, werkt ie zichzelf weer met zijn vleugeltjes omhoog. Als ik dit zo zie moet ik toch wel lachen. De kids doen nu al, zo klein als ze zijn aan sumo-worstelen.


Met het voeren heb ik, net als anderen, ook het idee dat er eentje bij is die niet echt aan zijn trekken komt, wat eten betreft dan. Als Pa of Ma dan klaar zijn met voeren, liggen de twee anderen voor Pampus en gaat die ene nog door met piepen. Maar misschien zien we het wel verkeerd, in voorgaande jaren werd de buit door Pa en Ma altijd netjes verdeeld. Vorig jaar was degene die in de kast een beetje achterbleef, haantje de voorste toen ze eenmaal de nestkast had verlaten en ze lekker rond kon vliegen. Dus zal het nu ook wel allemaal goed komen, toch.


Ik vind het geluid wat we horen af en toe maar verwarrend. Geluid gaat schijnbaar niet vooruit maar omhoog. Zo is het geluid van de pauw bovenop de toren, 127 meter hoog, beter te horen als op de grond wanneer je er 50 meter vanaf staat. Ik heb daar af en toe nog steeds moeite mee, hoor je dingen die je herkend, alleen klinken ze via de cams zo hard, veel harder dus als op de begane grond.


Nu ik dit schrijf, ligt Ma weer op de kleintjes en zakt af en toe weer door, wat door de kids niet in dank wordt afgenomen. Wel grappig om te zien en te horen, maar lijkt me hoogst irritant voor Ma, die zal af en toe nog wel met heimwee terugdenken aan de eieren. Gewoon lekker plat op je buik je slaapje kunnen doen, heerlijk.


Groetjes Dorine





Maandag 16 april  21.45 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Het was weer een schitterende dag, zowel in de kast als met het weertje. Ik vond het vandaag ontspannend genieten. De zenuwen waren weg, we hoefden niet meer bang te zijn dat we iets zouden missen, dus zat ik vandaag heerlijk onderuit gezakt in de luie stoel buiten naar de webcams te kijken, dan vooral naar het voeren. Dit is echt genieten, hier kan je uren naar kijken. Af en toe vind je het jammer dat de buikjes van die witte wolkjes al vol zitten, zo mooi is het om naar te kijken.


De kroost groeit goed zo te zien, vond ze al groter als gisteren. Zelf had ik het idee dat ze ook al harder konden piepen als gister, er zit een goede stem in. De beweeglijkheid is ook goed, het ziet er allemaal goed uit, tenminste zover we het via de cams kunnen bekijken, maar daar gaan we wel van uit, toch. Het mooiste moment van de dag, voor mij dan, speelde zich rond de klok van kwart over vier af. Het drietal lag toen heel mooi onder moeders paraplu (borst en vleugels), zelfs even heel mooi met zijn drietjes op een rijtje en koppie naar voren, werkelijk schitterend. Ik zag zojuist dat Angela van dit gebeuren daar een campics van heeft geplaatst (16.19 uur). Van dit soort tafereeltjes zullen we de komende dagen nog wel meer zien. Totdat ze natuurlijk te groot worden om met zijn drietjes onder Ma of Pa plaatst te nemen. Als ik zo kijk vind ik het met drie jonge al een heel gedoe voor Pa en Ma, vorig jaar waren er zelfs vier, ik kan me werkelijk niet voorstellen hoe een koppeltje het oplost als er zes jonge valken zouden zijn. Probeer me daar wel wat bij voor te stellen, maar dan krijg je volgens mij wel komische situaties.


Vanavond ben ik met manlief even bij de toren geweest, een blokje om terwijl onze dochter op haar pony zat. We hebben weinig valk gezien en als we er even een zagen verstopte die zich ook weer direct ergens op de toren waar wij dus weer geen zicht op hadden. Dan maar een blokje om bij de toren. Bij het brugje over de Loop komen we de twee dames van het IVN Laarbeek tegen, ik heb daar eens een wandeling mee gemaakt in het gebied, dus herkende ik ze. Die hadden een grote groep kikkerkadavers ontdekt langs de Loop, ze wisten niet hoe die daar kwamen. Het waren in ieder geval geen kadavers die als braakballen van een reiger afkomstig waren. Staan we daar wat te kletsen, beginnen de kikkers in de kleine poel ineens heel actief te worden. Een hoop gekwaak en herrie, die beesten waren zo te zien met de paring bezig. Nou, dat was dus lachen. Wil er een mannetje boven op een vrouwtje springen, springt ie er dus giga naast, dan maar weer opnieuw proberen, gelukt, zit het stel daar even zo, vind het vrouwtje het welletjes en maakt met dat mannetje bovenop haar een salto achterover, liggen die twee dus op hun rug in het water met het mannetje nu onder.

De dames vertelde ons ook nog dat de koekoek al in het gebied aanwezig is, vonden ze wel erg vroeg. We hebben onze wandeling voortgezet naar de achterkant van de toren, waar vanaf die kant ook geen valk te zien was. Wel twee nijlganzen boven in een boom, wel op een hele dikke tak hoor. Wat die twee aan het doen waren weet ik niet maar het maakte heel veel herrie. Loop ik heel langzaam dichterbij om een foto te maken, vertrekt het stel. We hebben nog even daar wat rondgekeken en zijn weer terug gewandeld naar de auto. Op de weg, onderaan de toren, hoor ik ineens een valk, kijk ik omhoog zie ik hem/haar nog net om het hoekje van de toren verdwijnen.


Dus weinig valk gezien, wat ik eigenlijk ook niet verwachtte hoor, wel parende groene kikkers, wat wel heel komisch was om te zien.

Inmiddels begon het steeds harder te waaien en werd de wind ook voelbaar kouder, dus wij maar weer terug naar stal om onze dochter op te pikken. Die nam er ook het hare nog van want die was met haar pony nog in het bos, wachten wij wel weer hoor. Die maakt trouwens wel altijd hele mooie dingen mee als ze naar het bos toe gaat. Ze ziet regelmatig op paaltjes langs de weilanden een buizerd zitten. En omdat ze op haar pony zit vind de buizerd haar schijnbaar niet eng. Die vliegen pas op het laatste moment weg, als ze er een metertje of 4-5 vandaan is. Schijnbaar ziet de buizerd alleen maar de pony en niet de ruiter en vindt die dat geen bedreiging. Zo ook de reeŽn in het bos, die lopen gewoon door en schrikken eigenlijk nooit van haar.


Vandaag heb ik ook nog iets moois "gekregen". Volgens mijn statistieken is vandaag de 500e bezoeker op mijn site langs geweest, dus al 500 verschillende IP-adressen J  Denk wel dat er ook wel mensen bij zitten die en op hun werk en thuis lezen, maar toch, ik ben er best wel trots op.

Ik ga de komende dagen verder genieten van de witte wolkjes in de kast en me verbazen hoe hard die gaan groeien. Misschien kunnen we al wel verschillen gaan ontdekken in het drietal, zou wel heel mooi zijn. Alleen hoop ik wel dat het met de temperatuur wat mee gaat vallen, ze voorspellen op het einde van de week weer nachtvorst. Vind ik maar zielig voor de jonkies, is zo koud.


Groetjes Dorine





Update zondag 15 april 21.30 uur


Hallo Vogelvrienden,


Daar is ze weer. Ik heb dus het derde jong gemist. Dacht ik bij mijn vorige verhaal het gemist te hebben omdat ik mijn verhaaltje niet op mijn homepage kreeg door problemen bij Chello, bleek er toen nog niet echt sprake te zijn van valkje nummer 3.

De kroost hier thuis begon ook al aardig te piepen, wat voor moeders dus betekende: eten klaarmaken. We hebben lekker met z'n viertjes buiten getafeld en zojuist gelezen dat nummertje 3 zich ook gemeld heeft.


Maar met zo'n forum en zulke actieve leden is de ramp nu ook weer niet zo groot. We hebben zojuist het levende bewijs dat Rosta ons aanleverde met plezier al meerdere malen bekeken. Er bestaat geen twijfel meer, Familie Valk is voor het seizoen 2007 helemaal compleet. De zorg die je, tenminste ik wel, toch hebt of alle eieren wel uitkomen, is als een last van mijn schouders gevallen. Nu maar hopen dat de jonkies gezond en wel opgroeien.


Ik ga dadelijk nog maar weer eens de filmpjes kijken en verder genieten. Ik vond wel leuk dat je op het filmpje duidelijk kon zien wie nummer 1, 2 en 3 waren, van klein naar groot. Trouwens, ik vond dat Ma in feeststemming was, op het filmpje leek het wel of ze haar nagels had gelakt, zo mooi zwart, maar het kan natuurlijk ook aan het infrarood hebben gelegen.


Iedereen kan straks met een gerust hart gaan slapen en dromen over 3 witte wolkjes, voor straks slaap en droom lekker,


Groetjes Dorine





Zondag 15 april 18.30 uur,


Hallo Vogelvrienden,


Wat was het weer genieten vanmorgen. Het is zo leuk om naar dat kleine hoopje witte dons te kijken, dat kun je uren blijven doen. Heb ik dus ook weer gedaan vanmorgen, totdat ik even voor kapper moest spelen. Ben ik daar mee klaar, zet nog even een kopje koffie en neem weer plaats voor mijn laptoppie. Het ligt dus echt aan mijn water hoor, 10 minuten later was jonkie nummer twee te zien. Natuurlijk sta ik dan weer helemaal vol kippevel en vliegen de "oh wat lief" en "wat een scheetje" weer veelvuldig door de huiskamer.

Wat het weer betreft zit het Pa en Ma en natuurlijk de kleintjes wel mee dit weekeinde, vanmiddag ruim 28 graden. Voor Pa en Ma toch wel lekker, ook al liggen de kleintjes even bloot, ze koelen nu niet echt af. Voor hetzelfde geld is het nu gewoon een graad of 10 met wat nachtvorst erbij, toch. Je kon het trouwens ook wel zien aan het tweede kleintje, ik vond dit jonkie veel sneller opgedroogd en er eerder lief wit uitzien als nummer ťťn.


Het tweede jonkie werd redelijk snel door Pa onder zijn hoede genomen, nou ja veren dan. Pa winkelde zijn best, zo erg zelfs dat het tweede jong buiten het verenpak van Pa terecht kwam. Het heeft er heel eventjes bloot bij gelegen. Nou, ik schrok me een hoedje hoor, ik was bang dat dit jong op dat moment verstoten werd. Gelukkig had Pa zijn blunder vrij snel in de gaten en zorgde er gelukkig weer voor dat ook dit jong een veilige plek onder zijn veren kreeg. Pfff was wel een opluchting hoor.


Nog even over gisteravond, ik weet niet meer hoe laat het was, maar we hebben echt gelachen om dat witte wolkje in die kast. Het kleine ding werd gevoerd en op een gegeven moment zat het vol, tjokvol en viel pardoes achterover. Dan zeg je, het gaat wel wat bewegen zodat het weer goed komt te liggen, nee hoor, het bleef uitgeteld op zijn ruggetje liggen met de kleine vleugeltje gespreid. Alsof het wilde zeggen: "er kan echt niets meer bij hoor, ik ontplof bijna". Het was geweldig om te zien, zo klein als ze zijn en dan al gevoel voor humor hebben, dat beloofd wat als we straks kunnen gaan kijken als ze leren vliegen.


Na de geboorte van nummer twee (klinkt maar onpersoonlijk hŤ) ben ik even gaan douchen, heb wat gegeten en heb mijn spulletjes gepakt. Eerst even bij dochterlief langs, die wilde nog wat foto's van haar nieuwe "verzorgpaard" en toen door naar de Hemelsbleekweg in de Mortel, ofwel de toren. 

Lieve mensen het was er gezellig, een uitgelaten sfeer, iedereen blij dat er eindelijk jonge valken waren. De aanwezige bekende waren Ans en echtgenoot, Lambert, Freek, ondergetekende met manlief, zoon en later dochter. Plus daarbij nog een aantal mensen die ik al wel eens eerder heb gezien, maar die ik verder niet ken. Lambert en Freek zijn inmiddels voor mij goede bekende maar Ans en echtgenoot had ik nog niet eerder in het echt ontmoet. Het was maar goed dat Pa en Ma geen boodschap aan ons hadden, konden wij gezellig bijkletsen en dat hebben we ook volop gedaan. We hadden op het veld gezelschap van een deel van de hooglanders en natuurlijk die goedgepoetste koperen bol hoog aan de strakblauwe hemel. Het was warm, heel warm en dat al zo vroeg in het jaar, maar vind ik niet erg hoor, ik ben een zomermens, dan kom ik tot leven. Het zou wel wat voor me zijn om bv een beer te zijn, heerlijk lijkt me dat zo'n winterslaap en dan weer wakker worden als het voorjaar wordt.


In de tijd dat wij bij de toren zijn geweest hebben we niet veel valk gezien, even heel vlug ťťn op het rooster en een paar keer eentje kort in de lucht. Van een derde vreemde valk was geen enkel spoor te bekennen, ik heb daar dus weer mijn grote twijfels bij. De enige vreemde roofvogel die we hebben gezien was een buizerd, die gewoon met rust werd gelaten.

Net voordat ik aan dit stukje begon dacht mijn zoon even drie jonkies te zien en kwam dit vol overtuiging aan me melden. Helaas heb ik nog geen bevestiging hiervan gezien, Ma gunt ons op dit moment geen blik van de jonge, helaas. Maar ik ben ervan overtuigd dat de derde niet lang meer op zich zal laten wachten. Hebben we nog even om niet achter de pc vandaan te hoeven. Nu ik dit schrijf loopt Ma even van de eieren weg om weer eens met wat stenen te spelen, maar helaas ik heb niet echt kunnen zien of ei drie nog helemaal heel is.

Weer toeval dat Ma op een moment als ik denk dat we niets te zien krijgen even van de eieren gaat. Het is me al vaker overkomen dat ik Ma of Pa toespreek dat ik wat meer wil zien en dat ze dan ook doodleuk van de eieren en/of het jong gaan. Ik zei het vanmiddag nog tegen Ans, dit kan geen toeval meer zijn, het lijkt wel telepathie of iets dergelijks. Nu verlaat Ma zelfs voor me de kast, en liggen de jonge valken ei nummer drie te verstoppen en zie ik dus nog niets J

Ben inmiddels weer aan het schrijven, Ma heeft me het zicht op de jonkies weer ontnomen. Heerlijk om naar die twee kleine witte wolkjes te kijken, die elkaar al hebben ontdekt, broer of zus schijnt een lekker kussentje te zijn.


Het is weer een heel verhaal geworden en eigenlijk had ik niets bijzonders te vertellen. Ik moet zo wat prooi gaan bereiden voor de kroost hier thuis en ga dan weer lekker kijken of nummer drie zich wil melden.


Groetjes en blijf genieten, Dorine





Zaterdag 14 april  21.30 uur


Hallo Vogelvrienden,


Wat was het vandaag toch een mooie, geweldige, indrukwekkende, vertederende en emotionele dag. We hebben er lang naar uitgekeken, wachten duurt toch wel erg lang, maar het was de moeite waard. Wij hier thuis, met z'n vieren, hebben er echt van genoten. Nu ben ik wel degene die het meest zit te kijken, maar manlief doet op dit moment niet meer echt voor me onder. Zoonlief die achter zijn laptoppie zit, dan denk je dat ie met zijn eigen dingetjes bezig is, nee hoor, zit ie gewoon naar de valkjes te kijken. Dochterlief had verplichtingen tegenover haar pony en die laat ze voor niemand staan. Toen die weer thuis was en het jonge valkje even alleen lag in de nestkast heeft het jong volgens haar de eerste woordjes gezegd: "Jippie, ik heb vleugeltjes en ze doen het". Dus valken kunnen al vrij vroeg praten, het is maar dat jullie het weten. J


Het gedrag van Pa en Ma was, vond ik, vandaag al heel anders als van te voren, toen de jonge valk uit het ei was gekomen veranderde het nog meer. Het werden gewoon hele voorzichtige, tedere en blijde ouders, eigenlijk gewoon hetzelfde als bij ons, toch. Het tweede hoogtepunt van de dag was voor mij toch wel het voeren van het jong door Pa. Dat al na 5 kwartier. Eerst werd wat eten voorgekauwd (tenminste daar leek het op) om het daarna met de nodige voorzichtigheid aan het jong te geven. Een moment om bij weg te zwijmelen, nog steeds als ik er aan denk. Het lieve voorzichtige gedrag van beide prille ouders doet me wel wat, dit had ik eerlijk gezegd niet echt verwacht. Wel wat natuurlijk, maar in deze mate, nee.

Heel opvallend was voor mij ook de manier waarop Ma weer plaats nam op het jong en de eieren. Vooral de houding van de poten, ze trok de tenen helemaal in tot knuistjes en nam toen pas plaats op het jong en de eieren.  Alsof ze heel goed wist dat ze nu met haar lange scherpe nagels de nodige schade kan toebrengen. Wij, mensen noemen zoiets instinct, maar ik heb al zo vaak gedacht dat er toch wel meer is bij dieren dan alleen maar instinct.


Vandaag dus weer niet bij de toren geweest, ik hoop dat jullie het me vergeven, maar ik kon het echt niet, ik wilde absoluut niets missen. Gelukkig heb ik ook niets gemist, ik was toch ook wel boodschappen doen en heb nog andere dingen gedaan, maar was telkens bij de mooie momenten aanwezig. Ik voelde het aan mijn water, zoals ze wel eens zeggen. Misschien dat ik morgen even een blokje om ga bij de toren maar dat ligt geheel aan de geboortegolf boven in de toren. Zijn alle kids uit de eieren, dan kan ik wel gaan maar moeten er nog ťťn of twee komen dan blijf ik dus weer gewoon thuis, met mij laptoppy aan en binnen handbereik.

Op dit moment zit manlief naast me met een ander laptop alle filmpjes van de dag nog eens te bekijken, staan onze kids er luidruchtig omheen en zitten we hier weer lekker na te genieten van een bijzondere en mooie dag, 14 april 2007.


Groetjes en droom lekker, Dorine




Zaterdag 14 april  15.45 uur


Hallo Vogelvrienden,


Yes, het eerste slechtvalkjong is geboren, ofwel, uit het ei gekropen.  Op zaterdag 14 april om 15.08 uur plaatselijke pc tijd.


Het was zowiezo een mooie dag om te kijken, ik heb genoten en ik weet zeker velen met mij. Het straalde van Pa en Ma af dat er vandaag iets moois stond te gebeuren. Ma die niet van de eieren af te slaan was, een overbezorgde Pa, die al met kleine prooitjes aan kwam vliegen, geweldig. Vooral Pa op de eieren vond ik schitterend om te zien. Het was net alsof ie met al dat gepiep onder zijn buik toch wat meer moeite had als Ma. Als het gepiep onder zijn buik weer begon, werd ie er toch wel wat zenuwachtig van. Het was net alsof ie er niet goed raad mee wist. Je zag bijna de zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd verschijnen.


Zojuist de eerste beelden van "ons" slechtvalk jong. Een klein breekbaar vogeltje. Met voor dat beestje een kolos van een Ma bovenop zich. Maar gelukkig is voor ons goed te zien dat Ma niet echt met haar hele gewicht op de eieren en het jong ligt, gelukkig maar. Ik denk dat het nu niet lang meer duurt voor de andere eieren uitkomen, vandaag nog ťťn en morgen ťťn, of morgen allebei.

Vorig jaar zat er tussen de vier jonge valken ook maar ťťn dag verschil, dus geen reden om aan te nemen dat het dit jaar langer zou zijn.


Helaas moeten we nu nog 3 weken wachten voordat we weten wat we hebben, en wat de twee andere eieren zijn. Hiermee bedoel ik dus de sekse, man of vrouw. Verder hoop ik dat de kroost gezond zal zijn en dat ze mogen uitgroeien tot een stel belhamels die het verblijf onder aan de toren over een aantal weken weer zo mooi maken.


Groetjes Dorine




Vrijdag 13 april, 21.45 uur


Hallo Vogelvrienden,


Vanmorgen even een berichtje van me met een wat andere inhoud, moet een keertje kunnen, toch.


Vandaag had ik niet zo veel zin om naar de toren te gaan want op de cams was het een drukte van jewelste. Aflossing op aflossing. Gisteravond had ik nog mail van Peter met de volgende zin erin:

Nog geen extra aandacht van pa of ma voor piepende eitjes. Zal er morgen nog wel niets gebeuren in de Mortel.

Dus de drukte van vanmiddag gaf mij toch wel de nodige hoop. Hoop dat er binnen afzienbare tijd een jonge valk uit een ei zou komen. Toch een gebeurtenis waar we massaal met smart op zitten te wachten. En dan blijf ik lekker thuis achter mijn laptoppy. Gewoon thuis genieten van wat we te zien kregen. Het ging zelfs zover dat Pa een prooi mee de nestkast inbracht. De goeierd, heb ik hem nog niet zien doen. 


Tot het moment dat men op het forum dacht dat er een vreemde valk in de kast kwam, terwijl ik de gedachte had dat het gewoon Ma was. De manier van kijken naar de binnecam vond ik typisch Ma. Ik heb daar verder geen aandacht meer aan gegeven tot ik het verhaal van Gerrit las. Wel potverdrie, dat stomme wijf nog steeds in de buurt. Sinds die tijd heb ik de foto van de "indringer" zitten te vergelijken met alle foto's die er van Ma op het forum te vinden zijn. Voor de "indringer" hebben we de derde foto gebruikt van het berichtje van Knorrie om 19.53 uur gepost in Campics. Maar ga je de foto van Knorrie uitvergroten en wat bewerken, dan is er wel degelijk een oranje ring aan de linkerpoot te zien. Conclusie hier thuis was en is nog steeds: het was Ma (maar ik kan er ook wel naast zitten hoor).

Over de horizontale zwarte lijn onder de baard van Ma (dat leest raar) is ook al wat geschreven, die zou Ma niet hebben. Dit ligt er maar net aan hoe Ma haar hoofd houd. Ze heeft die wel degelijk, is op veel campics-foto's goed te zien, vooral op foto's waar ze op de rand van de kast zit. Trouwens ook het gedrag van Pa was redelijk normaal, de vorige keer met de indringster piepte hij toch wel anders. Nu maar hopen dat er nog een goed filmpje van het gebeuren verschijnt, hebben we daarna weer wat te doen, want Ma is op dit moment toch in diepe slaap.


Wie had dit nu nog verwacht, ik niet tenminste en al helemaal niet op zo'n dag als vandaag. Die statistisch gezien de veiligste dag van het jaar is, schijnen mensen dus toch beter op te letten. Laten we hopen dat het geen nadelige gevolgen gaat hebben voor de kroost. Neem aan van niet want de eieren zijn aan de laatste dagen begonnen. Zolang Pa en Ma nog blijven broeden, houd ik mijn hart nog niet vast. De dertiende bracht dit keer toch wel wat onheil, laten we hopen dat 14 (2x7=dubbel geluk) dan ook maar brengt waar het voor staat, toch. Dat wordt dus morgen weer een dagje om vierkante oogjes van te krijgen.


Groetjes Dorine




Vrijdag de dertiende, ochtendbulletin 09.00 uur.


Vandaag is het de uitgerekende datum van de eieren, de geboorte van een slechtvalkjong laat helaas nog even op zich wachten. Een mooi moment om even stil te staan bij de dingen die gaan komen. Als het uur U is aangebroken zullen ook in deze kraamkamer de luxaflex op dicht gaan. Na de geboorte zal Pa ons breed lachend en zwaaiend zijn nieuwste spruit aankondigen.  Waarna het jong weer even rust wordt gegund. Als het jong bekomen is van de geboorte zal het door Pa trots getoond worden aan alle trouwe kijkers, liggend op een mooi bedje van grijs-beige kiezel. Het stellen van vragen aan Pa is helaas niet toegestaan, eventueel kan de aanwezige dikke bromvlieg enige uitleg geven over hoe de geboorte is verlopen.


Het is aan te raden om thuis enige maatregelen te treffen, zodat publiek op enige afstand gehouden kan worden, bv. een dranghek rondom Uw pc. De aangifte van de nieuwe kroost zal pas 3 weken na de geboorte geschieden, dan zal ook pas bekend worden gemaakt uit welke sekse de kroost bestaat, hopelijk is men er dan ook uit welke namen de jonge valken gegeven zullen worden.


Het heugelijke feit kan thuis gevierd worden met beschuit met muisjes, een bekende traditie. Mocht U niet kunnen kiezen uit rose of blauwe muisjes, mix het geheel, desnoods met de nu in de winkel verkrijbaar zijnde oranje muisjes. Er mag na de geboorte uiteraard gevlagd worden, het protocol schrijft voor dat U binnenshuis vlagt.

Het is mogelijk om Pa en Ma te feliciteren met deze blijde gebeurtenis, Planet zal hiervoor een felicitatieregister openen. Schriftelijke felicitaties zijn natuurlijk ook van harte welkom, het adres: Fam. Valk, Hemelsbleekweg, 5425 PB de Mortel.


Einde ochtendbulletin




Donderdag 12 april,  20.15 uur.


Hallo Vogelvrienden,


Het was een saaie dag om naar de cams te kijken, alhoewel, nu ik dit zit te schrijven is Ma druk doende met de stenen onder de binnencam. Ik denk dat er morgen nog geen ei zal openbreken. Ik heb vandaag gehoord dat pas wanneer Pa of Ma meer oog krijgen voor de eieren, er dus wat meer mee gaan winkelen als alleen maar onder de borst schuiven, er nog niets aan zit te komen.

De kuikens in de eieren gaan piepen en daar schijnen de ouders op te reageren door wat meer met de eieren bezig te zijn. Wellicht dus geen jonge valk morgen, hoeft voor mij ook niet, in gun het zelfs een valk niet om op vrijdag de 13e te worden geboren. Dan maar de 14e, komt mij ook goed uit, die datum had ik voorspeld J


Vanavond zijn manlief en ik even bij de toren geweest. Onze dochter naar haar pony gebracht en via de toren dus weer naar huis. Op en rond de toren weinig valk te bekennen. Dus dan maar even een praatje gemaakt met wat mensen. Daarna even naar de achterkant van de toren gewandeld en ook daar geen valk te zien. Dan maar even de hooglanders wat aandacht geven, vooral de kleintjes, vind ze nog steeds super lief. Staan we daar dus weer naar een toren zonder valk te kijken. We besluiten maar naar huis te gaan en ja hoor, daar komt Pa aanvliegen. Het is 19.25 uur. Hij heeft weer een tijdje als de klepel van de klok aan de achterkant van de toren gezweefd. Volgens manlief heeft het met de warmte van de toren te maken. Opstijgende warme lucht is natuurlijk heerlijk om daar op te zweven. Dit heeft ie dus een tijdje gedaan en gaat vervolgens op de linkerschotel op de bovenste ring zitten. Eventjes goed in ons zicht en daarna verdween ie op het platte gedeelte van die schotel. Ja, als we Pa nu ook al niet meer zien, dan kunnen we wel naar huis, zoonlief zijn voetbaltraining was ook weer afgelopen, dus wij weer naar de auto toe. Staan we daar op de weg, bij de auto, zit Pa weer leuk op de rand van de schotel en kunnen we hem weer zien. Och dacht Pa, laat ik nog maar even voor de klepel van de klok gaan spelen en daar ging ie weer, zeker een minuut of vijf heeft ie weer heen en weer gezweefd. Ik vind dit altijd een schitterend gezicht, kan het ook niet helpen, maar is gewoon mooi. Inmiddels vond Pa het wel genoeg voor vanavond en nam zijn plekkie op de hoge mast in.

Ik moest wel lachen, toen we richting auto liepen, moest Pa een keertje roepen, alsof ie ons gedag zei. Vond het wel lief van Pa.


Jeetje, het schiet niet op met schrijven, ik word elke keer weggeroepen, zo komt dit stukje nooit af. Maar ik ben bijna klaar, ik heb wat de valken betreft niets meer te melden. Wat de werkgroep betreft wel, zie boven dit stukje de link ernaar toe. Ik moet eerlijk bekennen, ik ben ook pas sinds een paar weken donateur hoor. Vind het wel terecht deze verwijzing. Ze doen best wel veel voor de valken en voor wat hoort wat, of niet dan.


Groetjes Dorine




Woensdag 11 april,


Hallo Vogelvrienden,


Nog steeds 3 hele eieren, zoals velen zie ik ook af en toe dingen aan die eieren waarvan ik denk, ja, ja het komt. Maar helaas, er gebeurd nog steeds niets. Alleen Ma die blijft spelen met die stenen. Misschien zijn die tikgeluiden wel bedoeld voor de jonkies in de eieren. Ma doet voor hoe het klinkt, mogen de kids in de eieren het nadoen. Hoe, nou simpel met hun kleine snaveltje tegen de eieren tikken, zodat die vanzelf open gaan breken. Misschien wel helemaal niet zo'n gekke gedachte, vooral omdat Ma er wel steeds mee aan de gang blijft. Hoe luid het spreekwoord ook alweer: Oefening baart kunst, toch.


Ik wil nog even terugkomen op de mailwisseling met Peter van gister. Daarin vroeg Peter mij of er beelden waren van dat eitje tikken, zoals ik het noemde. Heb toen gezegd dat Guido alleen een filmpje had van steentjes eten. Ik heb Peter al veel eerder verteld over de mooie site van Guido, ik ben er zeker van dat ie die wel regelmatig zal bezoeken. Wat het filmpje van steentjes eten betreft, ik denk nu dat ie ermee bedoelde dat het zo mooi is dat je dit nu in het echt ziet gebeuren. Want weten doen ze het allang, getuigen de stenen in de braakballen. Hoop dat de onduidelijkheid uit de lucht is.


Onze mailwisseling ging gisterenavond nog verder, ik had nog een vraag over de indringster.

Als dit wijf rond blijft hangen in de Mortel en de kids komen uit hun eieren, hoe gevaarlijk is dat dan. Manlief hier thuis zag het al helemaal voor zich. Lekker smakende jonge valkjes, een prooi voor het oprapen, een aangereikt maaltje. Ikzelf vond het maar een lugubere gedachte, gelukkig hij ook wel, maar kon me er wel iets bij voorstellen. Ik wist ook helemaal niet of dit bij valken/roofvogels gebeurd, elkaars nest leegroven. Deze gedachte bleef me dus ook achtervolgen en bij het naderen van het uitkomen van de eieren moest ik er weer steeds vaker aan denken. Ik kreeg gisteravond antwoord en er viel echt een last van mijn schouders, eerlijk. Indringers schijnen alleen maar in het territorium te komen als ze zelf nog kans maken op een legsel, dus in de periode van februari tot begin april. Daarnaast zijn er in een territorium met een nest jonge valken geen gevallen bekend van een indringer in het territorium. Pfff, wat was ik blij dat te horen. Dan mogen de eieren voor mij nu meteen barsten en de jonge valken het levenslicht aanschouwen, weten we tenminste (bijna) zeker dat dat mens niet meer terugkomt, toch.


Groetjes Dorine



Update dinsdag 10 april,


Hallo Vogelvrienden,


Gisteren ben ik toch een beetje te fanatiek geweest. Had een dikke voet en die was vandaag blauw, ik zal hem gisteren wel hebben verzwikt, denk ik. Dus vandaag een dagje rustig aan doen, wat wil zeggen dat ik veel naar de cams heb gekeken. Ik vond het geweldig vandaag. Ze zeggen wel ooit dat je dieren niet met mensen mag vergelijken, okť, maar vandaag heb ik vaak zitten lachen voor de laptop hoor.


Als je vandaag het gedrag tussen Pa en Ma nu eens goed onder de loep neemt, dan zit er toch weinig verschil tussen een valkenhuwelijk en een mensenhuwelijk. Ma heeft vandaag dus duidelijk laten zien wie in dat huwelijk de broek aan heeft. Ma dus. Ze heeft Pa behoorlijk laten boeten voor zijn uitstapje en de vergeten wisseling van wacht van gisteren.Zo ook op de late namiddag, vroege avond, ze speelde gewoon een spelletje met Pa. Op de eieren er weer af, er weer op enz. Geweldig om te zien. Ik heb er tenminste wel van genoten. Ik heb Pa zelfs meerdere keren toegesproken vanachter mijn laptoppy. Trouwens Ma ook wel hoor, vond dat ze straks eigenlijk een beetje te ver ging. Genoeg is genoeg, daarbij had ze Pa al een hele dag laten broeden en waarvan ik nou niet de indruk kreeg dat ie dat fijn vond.


Zaterdagavond hebben wij hier gezien dat Ma met een steentje op een ei tikte, tweemaal om precies te zijn. Wij schrokken ons hier toen een hoedje, Ma wat doe je nu! Vervolgens werkt ze dat steentje naar binnen. Ik vond dit maar gek, het leek wel of ze bewust op dat ei aan het tikken was. Ik ben daarover wat gaan mailen met Peter van Geneijgen, mijn vaste hulp in de huishouding als ik weer eens iets wil weten.

Dat tikken op de eieren, daar had ie nog nooit van gehoord. Hij vroeg me of daar beelden van waren. Hij kende wel het verhaal dat er met de steentjes flink wordt gerommeld en dat de valken die zelfs opaten, maar gezien nog nooit. Maar wat wel bewezen werd door gevonden braakballen met soms flinke steentjes erin. De webcams maken het dit jaar dus zeker zo mooi omdat we nu kunnen zien dat ze dat inderdaad ook doen, steentjes eten.

Het steentje tikken wat wij hadden gezien daarvan denkt ie dat ze dat deed om het steentje naar binnen te werken, schijnt voor de valk niet mee te vallen. Dat kan ik me dan levendig voorstellen, eet ook liever iets anders dan stenen, toch.


Natuurlijk heb ik nog even de situatie van gister aangekaart, de eieren die 100 minuten alleen gelaten werden. Vond Peter ook erg lang, hij had er eigenlijk geen verklaring voor, alleen dat misschien dat vreemde wijf nog in de buurt kon zijn. En dat was nou precies wat ik eigenlijk niet wilde horen. Maar het kan natuurlijk wel zo zijn en dat daarom Pa vandaag op de eieren lag en dat Ma het territorium bewaakte. Wie zal het zeggen. Af en toe zou ik toch wel eens een valk willen zijn en een keertje bij de familie in de Mortel op de koffie willen gaan. Jeetje wat zou ik veel te vragen hebben aan die twee. Daarna weer gewoon mens worden om dan aan jullie alle geheimen van het slechtvalkenleven te kunnen verklappen. Helaas sprookjes bestaan nietÖÖ.


Groetjes Dorine





Dinsdag 10 april


Hallo Vogelvrienden,


Het was me wat gisteren, half Nederland in rep en roer om een koppeltje slechtvalken in de Mortel. Het gedoe heeft me gisteravond en deze ochtend niet losgelaten. De eieren zolang alleen laten zet je toch wel aan het denken.


Onze gedachte gisteravond dat die twee daar gewoon lekker op de toren zaten te genieten, was onze eerste gedachte. Maar misschien was het wel allemaal anders, was er wel degelijk wat aan de hand.

Toen Ma gistermiddag de kast wilde verlaten heeft ze, denk ik, wel degelijk Pa luidkeels geroepen. Pa was nergens te bekennen en Ma is op onderzoek uitgegaan. Waar ie uitgehangen heeft mag Joost weten. Het zal wel niet echt in de buurt zijn geweest anders had ie al wel eerder op de eieren gelegen, toch. Ma dus op zoek naar Pa. Ze heeft hem uiteindelijk gevonden en hem weer mee terug genomen naar de toren. Boven op het dak, uit het zicht van iedereen, heeft Ma misschien Pa wel eens goed toegesproken. Een serieus gesprek in dit slechtvalken huwelijk. Was het een aantal dagen geleden de mysterieuze vriendin van Pa die Ma de stuipen op het lijf joeg, nu het lange dubieuze uitstapje van Pa.Zulk gedrag voor de tweede keer in een week vraagt natuurlijk om de nodige uitleg, en terecht. Dit kun je niet maken in een huwelijk, zelfs niet in een slechtvalkenhuwelijk.

Dit verhaal zou natuurlijk ook zo maar kunnen, zeker als ik vanmorgen zie hoe Pa in de nestkast de eieren warm ligt te houden. Komt ie eerst poeslief Ma aflossen met een lekker ontbijtje, vervolgens neemt ie weer trouw de eieren over. De aanblik van Pa op de eieren vanmorgen, kwam bij mij echt over alsof ie heel goed wist dat ie het verkeerd gedaan had.Een beetje zielig, onderdanig en nog onder de indruk van gisteren, tenminste, zo kijk ik er tegen aan.


Helaas weet ik niet wat de invloed is op de eieren als ze in dit stadium zo lang alleen gelaten worden. Nu is het niet meer koud, de wind staat niet meer in de kast te blazen, dus koelen de eieren ook niet zo snel af. Het verhaal van eieren die te warm worden heb ik ook ooit eens ergens gelezen. Nu viel het me de laatste dagen al op dat Ma regelmatig overeind kwam om de kast te inspecteren, kiezels te onderzoeken etc. We konden regelmatig de eieren zien liggen. Misschien kunnen de eieren, als ze op uitkomen staan, dit wel hebben en zeker nu het niet meer koud is.


Wat betreft de temperatuur, als we de voorspellingen mogen geloven, wordt het het komende weekend in het zuiden tegen de 25 graden!Als er dan al jonkies uit het ei zijn gekropen, kunnen we die misschien wel wat vaker zien.Ik denk dat met die temperaturen het niet echt nodig is, dat Ma of Pa dan continu op de jonge liggen om ze warm te houden. Dus maar duimen dat er dan al jonge valkjes zijn en dat mijn gedachte over warm houden uitkomt, hebben we een mooi weekend voor de boeg, toch.


Groetjes Dorine





Maandag, 9 april



Hallo Vogelvrienden,


Het lag niet in de bedoeling om vandaag nog naar de toren te gaan. Maar als die twee daar in de Mortel hun eieren zo lang alleen laten wil je toch wel even gaan kijken. Ook hier thuis steeg de spanning ten top. De kids hier thuis achter de laptop geÔnstalleerd en wij op weg naar de toren. Ik had al zoiets, als wij dadelijk naar de toren rijden komt Pa doodleuk aan. Onderweg nog maar een keertje naar huis gebeld, nog steeds niemand.


Aangekomen bij de toren snel uitgestapt en zo vlug niets te zien, ook in de lucht niet. Toch maar even vlug het veld op want dan heb je toch wel meer zicht op het vliegruim. Had inmiddels weer naar huis gebeld, nog steeds niemand. Het veld op, dat betekende dus voor mij over het hek klimmen. Voordat ik over het hek klauter kijk ik nog even naar boven en kon niets ontdekken. Het hek was nu voor mij toch een groter opstakel als normaal maar ben er overheen gekomen, pffffff.Meteen nadat ik over het hek was kijk ik weer naar boven en zie Pa op het rooster zitten en in de nestkast verdwijnen. Gelukkig, hij leeft toch nog. Wij twee zagen in onze gedachte Pa namelijk al ergens voor ďapegapenĒ liggen daar op het veld. Waarom, omdat ik gisteren de havik weer heb gezien en die schijnt toch een vijand te kunnen zijn.


Pa dus weer aanwezig en nu zien we eigenlijk ook pas dat Ma gewoon lekker rustig boven op de dakrand zit. Linkerkant van de toren bij de hoge mast. Zou Ma daar nu de hele tijd hebben gezeten, was die gewoon in de buurt en laat ze de eieren gewoon zo lang alleen. Vind het maar gek. Ma was schijnbaar toch wel blij met wat aandacht vanaf de begane grond en heeft nog even lekker voor ons wat gevlogen, goedmakertje voor het alleen laten van de eieren zeker. Ma gaat ergens aan de achterkant zitten en wij lopen dus nog maar even naar het veld aan de achterzijde. Had alleen mijn krukken thuisgelaten, was niet zo slim. Aan de achterkant was geen Ma op de toren te ontdekken. Ze was denk ik weggevlogen terwijl wij door het bos liepen. Dan maar weer naar huis toe, we waren in ieder geval opgelucht dat we zowel Pa als Ma gezien hadden.


Staan we op het punt om te gaan komen er twee nijlganzen aanvliegen, mooi in formatie. Die twee hebben voor ons nog een mooie vliegshow weggegeven boven het veld. Schitterend zoals die ganzen bij elkaar en naast elkaar kunnen vliegen en alles tegelijkertijd doen. Daarbij nog het avondzonnetje die de kleuren van die ganzen nog eens extra mooi maakte. Al bij al was het toch de moeite waard om even vlug terplekke te gaan kijken.


Iedereen weer opgelucht, niets aan de hand, Pa zal wel weer ergens op een terrasje hebben gezeten en vanmiddag iets te diep in het glaasje hebben gekeken. Ik zal hem, zodra ik hem weer zie, toch eens bestraffend aanspreken hierover, half Nederland de stuipen op het lijf jagen met zulk gedrag, dat kan echt niet, zeker nu niet.


Groetjes Dorine





Zondag 8 april,


Hallo Vogelvrienden,


Helaas, het is er gisteren niet meer van gekomen om naar de toren te gaan. Had wat andere verplichtingen tegenover mijn dochter en had daarna een zere knie. Dat werd dus pootje omhoog ipv naar de toren toe gaan. Maar niet getreurd vanmiddag ben ik er even geweest, van 15.45 tot 16.30 uur.

Vandaag heeft Gerrit zijn site in de lucht gegooid, gelukkig maar, hadden we vandaag toch nog iets wat rondvliegt. Ik ben er zeker van dat dit een welkome aanvulling is als straks de kids heerlijk gaan ravotten daar op die toren. Trouwens niet alleen straks ook de komende weken hoor, Gerrit gaat ook nu regelmatig kijken en zal daar zeker wel het een en ander over te vertellen hebben.


Vanmiddag ben ik dus even met manlief en zoon bij de toren geweest. Op zoín mooie zondagmiddag is er vanalles te zien en te horen, behalve natuurlijk datgene waarvoor je daar komt. Lambert nog gezien, we waren net op tijd, Lambert stond op het punt om naar huis te gaan, terwijl we hoorden dat Gerrit net 5 minuten weg was. Nog even wat met Lambert en zijn vrouw bij gekletst. Hij wist me heel enthousiast te vertellen dat ie misschien het nestje van het ijsvogeltje had ontdekt. Dat zal zeker wel weer veel mooie fotootjes op gaan leveren.

We zijn toch maar even naar de achterkant van de toren gewandeld. Helaas geen valk te ontdekken. Nog naar het veld aan de voorkant gelopen, ook hier niemand thuis. Lees zojuist dat in de tijd dat wij bij de toren zijn geweest, Ma op de eieren lag. Dan weet ik denk ik wel waar Pa heeft uitgehangen. Die lag vast en zeker met een lekker pilsje daarboven op het dakterras. Kan hem geen ongelijk geven, zou ik ook gedaan hebben met zoín mooi weer.


Het was vanmiddag rondom de toren lekker druk met aan de wandel zijnde mensen, even de beentjes strekken na verplichte Paasfamiliebezoekjes. Wij zijn dus niet zo lang gebleven, manlief vond het snel welletjes zo zonder valk en een zoon die het eigenlijk altijd al wel snel bekeken heeft. Zelf had ik ook weinig zin om daar nog langer te gaan staan wachten. De kans dat je Pa of Ma ziet is, zeker nu, nu nog uitermate klein.

Maar de tijd van aktie voor ons kijkers ter plekke moet nog komen, duurt alleen nu de webcams al zo vroeg draaien, zo lang.


Sinds de operatie aan mijn knie kijk ik wel anders tegen de ochtend wisseling van Pa en Ma aan. Ma die dus bijna elke ochtend niet echt van de eieren wil komen. Als ik nu ís morgens uit mijn bed kom heb ik helemaal een stijve knie, ik kan dan bijna niet overeind komen. Als ik Ma nu ís morgens zie, lijkt het wel alsof ze ook helemaal stijve spieren heeft. Lig daar maar es de hele nacht, vannacht zelfs erg koud, en je moet dan ineens van de eieren af. De hele nacht in dezelfde houding, op je platte buik op die eieren, pootjes ingetrokken en dan moet je ineens van manlief maar opstaan. Denk dat de gesprekken die Pa en Ma ís morgens hebben ook wel daarover zullen gaan. Pa die tegen Ma zegt dat ze wat op moet schieten, Ma die dan zegt dat Pa een beetje rustig moet doen. Met een beetje fantasie zie ik dit gesprek zo al helemaal voor me, en dan maar zeggen dat ze niet op mensen lijken.


Nu ik dit schrijf nog geen jonge valk, tenminste niet eentje die uit het ei gekomen is. Ondanks het steentjetikken op een ei van Ma gisteravond. Het zal denk ik zo nog wel een paar daagjes duren, helaas. Voor mij mogen ze komen. Ik vind dat we al lang genoeg hebben gewacht, toch. Ik wel eens wat anders zien als een broedende valk, dit heb ik intussen wel gezien. Het zal vast en zeker een mooie tijd worden met die jonge valken in die kast. Hoe zien ze eruit, hoe hard groeien ze, kunnen we verschillen ontdekken tussen de kids etc. Ik weet trouwens ook niet of we snel een kuiken (of heet dat anders) te zien krijgen, ik weet niet of Pa/Ma op zullen staan als er een jong uitbreekt. Heb daar geen flauw idee van, het is ook voor mij allemaal nieuw.


Zo te zien is Ma de laatste dagen de kraamkamer aan het poetsen, dus de ooievaar zal niet lang meer op zich laten wachten.

Kriebels, kriebels en nog eens kriebels.


Groetjes Dorine


Aanvulling:†† Heb ik dit dus geschreven en op mijn homepage gezet, ga ik even bij Guido langs, zie ik het filmpje van Harrisburg 2006 staan. Nu weten we dus wat ons te wachten staat. Lief, schattig, vertederend, gewoon om bij weg te smelten, toch. Na het zien van dit filmpjekan ik al helmaal niet meer wachten. Het zullen vele uurtjes webcam worden deze week J






Vrijdag 6 april,


Hallo Vogelvrienden,


Vandaag is het Goede Vrijdag. Nou mag dat goede voor mij er wel af. Het valt tegen met mijn knie. Dacht zelf er al wel wat meer mee te kunnen, helaas. Maar komt allemaal goed.

Het was vandaag dus een dagje verplicht zitten en niets doen. Soms verlang je daar wel eens naar, maar als het moet en je niet anders kunt, is er geen lol aan. Wat moet je toch de hele dag. Achter de pc, even oogjes dicht, het zoveelste bakkie koffie, even een stukje strompelen omdat je anders helemaal stijf wordt enz. Het ergste van allemaal vind ik dan dat je dag zolang duurt. Het schiet maar niet op.


Webcams kijken zou dan een leuke bezigheid moeten zijn. Ik heb me vandaag toch afgevraagd hoe sommige mensen het al weken volhouden om de hele dag naar die beelden te kijken. Een wisseling van de wacht en het gedraai op de eieren is wel leuk maar daarna vind ik het toch slaapverwekkend hoor. Ik kan daar dus echt geen uren naar kijken. Wat wel leuk was om te horen was de haan, elke dag rond de klok van 4 uur begint dat beest. Het is te hopen voor de mensen die daar wonen dat ie zich alleen maar ís middags laat horen. Je moet er toch niet aan denken dat zoiets dat ís nacht om 4 uur doet, dan had ik denk ik allang zijn nek omgedraaid.


Gisteravond had ik dus eindelijk de tijd om iets te doen wat er maar steeds niet van kwam. Het maken van een pagina waarin ik een paar wetenswaardigheden van de valken in de Mortel wilde vermelden. Hij staat er inmiddels bij, zie weetjes.


Afgelopen maandag heb ik hier een verslagje gemaakt van wat Gerrit bij de toren had gezien. Hij had mij hierover gemaild en gezegd dat ik dit wel mocht gebruiken hier. Ik heb daar dus inderdaad iets van gemaakt en hier neergezet. Maar lieve mensen dat viel niet mee hoor. Iets opschrijven wat je niet zelf gezien hebt, moeilijk dus. Nu mailen wij nogal eens en heb hem toen gevraagd; Waarom maak je voor jezelf ook niet zoiets als dit.Na wat twijfels is ie toch wat gaan proberen. Het is nog niet helemaal klaar, maar het begint er al aardig op te lijken.Ik kan daar af en toe stiekems een kijkje nemen. Vraagt ie me ook regelmatig naar mijn mening en moet dan steevast zeggen dat het zijn site is en niet de mijne, dat ie moet doen zoals ie zelf wil. Mannen toch, kunnen ook nooit zelf iets beslissen J

Eigenlijk ben ik blij dat ie het gedaan heeft en hoop ook echt dat ie zijn site binnenkort openstelt voor iedereen. Het is voor mij geen doen om ook nog over dingen die Gerrit heeft gezien te schrijven, dat kan ie veel beter zelf. Zo kunnen wij elkaar mooi aanvullen als straks de kids gaan takken, toch.


Misschien dat ik morgenmiddag even bij de toren ga kijken en daar wat ga rondstrompelen.Pa en Ma zullen vast wel even komen kijken als ze me zo zien. Mochten jullie dus Pa of Ma morgenmiddag raar zien doen in de nestkast, dan liggen ze waarschijnlijk ik een deuk om dat mens daar beneden met die krukken.


Fijne Paasdagen en groetjes Dorine






Woensdag 4 april,


Hallo Vogelvrienden,


Het was eigenlijk mijn bedoeling om vandaag nog even bij de toren langs te gaan, nog even kijken hoe het met Pa en Ma gesteld is. Moet jullie helaas teleurstellen, ik heb er geen tijd meer voor gehad. Ik wilde thuis nog een paar dingetjes doen, omdat ik niet weet hoelang ik niet uit de voeten (knieŽn) kan. Misschien valt het mee, maar kan ook tegenvallen, toch.

Ik volg wel de hele dag de webcams en het ziet er gelukkig allemaal weer lekker ontspannen uit.Vooral vanmorgen met die duif, geweldig vind ik zoiets. Je kan in de duivenwereld echt niet meer stuk met zoín huzarenstukje. Denk dat het een van de ďgestoordeĒ duiven van gisteren was. Vond het toen al gedurfd om met de groep op dat veld te gaan zitten, maar het dan nog in je hoofd te durven halen om lange tijd op die kast te gaan zitten, terwijl Pa daar ligt te broeden. Petje af, Duifje.


Denk dat Pa zijn al dan niet gewilde vriendin de reis heeft voortgezet, kan ook zijn dat ze een ander stuk tegen het lijf is gevlogen. Ik heb haar niet meer gezien of gehoord en dat is maar goed ook. Stel dat dat mens blijft rondhangen en de jonkies komen uit hun eieren, wat zou ze dan gedaan hebben met de kids. Moet er niet aan denken, bah. Ik stel voor dat ze volgend jaar de rode lampen maar moeten vervangen door groene ofzo, misschien minder kans op ander schoon. Je vraagt er tenslotte toch om als je op zoín lamp gaat zitten, niet dan. JTrouwens, gisteren op dat veld achter de toren, daar zaten ook drie nijlganzen, niet die van die jonkies maar drie anderen. Twee vrouwtjes en een mannetje en die konden het super met elkaar vinden.


Zo zit ik ook regelmatig te kijken naar het nestelen op de eieren. Eerst worden de eitjes goed gelegd en dan moeten Pa of Ma ook nog eens hun draai op die eieren zien te vinden. Als ik dit zie dan verbaast het me nog steeds dat die eieren nog heel zijn. Die tere eitjes liggen daar op harde steentjes en dan wiebelen Pa of Ma daar nog eens een keertje met hun lijfje overheen, soms wel minuten lang. Dan denk ik zo vaak: Lig toch eens stil !


Ben ook blij dat met het broeden het einde in zicht begint te komen, wat duurt dat lang. En als de beelden van de cams nu iets spannends lieten zien, dan was het nog wel te doen. Maar goed dat we er geluid bij hebben en dat dat geluid goed hard kan, kunnen we tenminste kijken als we iets horen. Ik heb al menig sprintje hier in huis getrokken de laatste weken. (dat zal ik de komende week wel niet doen).


Ik zie dat het toch nog behoorlijk wat is geworden, ook al had ik niets bijzonders te melden. Lieve mensen bedankt voor jullie steun, duim morgenvroeg maar voor me, ik heb behoorlijk de kriebels. Erg hŤ.


Groetjes Dorine






Dinsdag 3 april,


Hallo Vogelvrienden,


Vanmorgen stonden er werkzaamheden op het programma, de beelden van de cams liepen niet gelijk. (nu om 14.00 uur nog steeds niet, was zojuist goed te zien bij de wisseling van de wacht)

Ik zat vanmorgen zoals gewoonlijk lekker te kijken, kopje koffie erbij etc.Zo rond 8.50 uur hoorde ik allerlei vreemde geluiden die ik niet thuis kon brengen. De geluiden bleven en bij mij kwam de gekke gedachte op dat ze misschien wel op de toren bezig waren.En wat doe je dan als je aan zoiets denkt; aankleden, spulletjes pakken en op weg naar de toren. Daar aangekomen bleek dus dat het inderdaad gekke gedachten waren, gelukkig maar, toch.

Sta ik daar onder aan de toren, hoor ik die geluiden weer, tenminste iets wat daar erg op leek. Wat blijkt nu, de boer (van de boerderij die ik gisteren noemde) was bezig met zijn tractor vanalles en nog wat te verplaatsen. Door de wind en de microfoon die echt alles opvangt, was het gerommel van de boer zo goed te horen dat ik dus dacht dat ze op de toren bezig waren.

Ben toen maar een rondje gaan wandelen want aan de voorzijde en zijkant was niets te zien wat enigszins op een valk leek. Kom ik aan de achterkant zit Ma heerlijk op de ronde schotel, bovenste ring. Zo te zien zat ze lekker te luieren. Denk dat ze al wel een prooitje gevangen had. Waarom denk ik dat, nou, op het andere veld achter de toren, aan de andere kant van de Snelle Loop, wemelde het van de duiven.Denk dat er zeker een stuk of 30 van die vogels daar zaten, waar ze vandaan kwamen, ik weet het niet. Het zullen vast wel vreemde duiven zijn geweest, anders ga je toch niet massaal daar zitten, of wel dan.

Het was vanmorgen maar koud, er stond al een guur windje, daarom ben ik ook maar even gebleven.

Nog even in het kort wat ik heb gezien: geen werkzaamheden op de toren, Ma rustig relaxend op de schotel, een groep gestoorde duiven en de kudde hooglanders die mijn veld hadden ingepikt.


Groetjes Dorine




Maandag 2 april,


Hallo Vogelvrienden,


Wat zo op de cams een rustige dag leek, was vanmiddag bij de toren toch wat anders.

Ben er niet zelf geweest, maar kreeg zojuist een mailtje van Gerrit met zijn waarnemingen van vanmiddag.

Als ik dus bij de toren ben zie ik vaak niet veel, als anderen er zijn gebeurd er altijd vanalles, vind ik niet eerlijk.

Gerrit is van 13.30 Ė 15.30 uur bij de toren geweest. Het weer was heerlijk, schrijft ie,hier in de tuin ook, waar ik nog vanalles moest doen, daarom dus ook geen tijd om te gaan L


Zo rond de klok van 2 gaat er een valk achter een duif aan, altijd mooi om te zien.Maar duifje was valkje vanmiddag eens een keertje te slim af. De duif kon ontsnappen en verdween bij de boerderij tussen de strobalen (de boerderij die vorig jaar op de buitencam te zien was). Ik vind het zelf toch altijd wel heel mooi hoor als een prooi toch weet te ontkomen aan de valken.

Even daarna komt er een buizerd aanvliegen. Hier was valk het niet mee eens en zet de aanval in op die buizerd. Niet alleen ernaar toe vliegen maar er ook echt opduiken. Erg gedurfd slechtvalk, je bent toch een maatje kleiner als die buizerd.

Even later is er een tweede valk in zicht. Valk ťťn gaat er op af en die twee hebben zeker vijf minuten met elkaar ruzie gehad. Of dit Pa en Ma waren weet ik niet, denk eerder de indringster en Pa of Ma. Of het moet zo zijn dat er een echtelijke ruzie is ontstaan tussen Pa en Ma. Zou ook kunnen want ik heb vanmiddag de eieren even alleen gezien op de cams.

Om het geheel maar compleet te maken verschijnt de buizerd weer ten tonele en mengt zich in het gevecht.

Het was Gerrit niet duidelijk of de valken nu samen tegen de buizerd bezig waren of dat ze gedrieŽn tegen elkaar aan het vechten waren. Het valt ook niet mee om drie vogels in de lucht met je kijker te volgen, je verliest er altijd wel eentje uit het oog.

Gelukkig was de ruzie van voorbij gaande aard, maar schijnbaar wel vermoeiend want een valk heeft lange tijd op de hoge mast gezeten, die moest dus uitrusten. Vond Gerrit niet erg hoor, had ie even tijd om weer wat fotoís te maken en een videootje. Sinds dit seizoen is Gerrit ook aan het digiscoping geslagen. Hoezo verslaafd zijn J


Ik heb dus geprobeerd om van de mail van Gerrit een verslag te maken, valt toch niet mee als je het niet zelf gezien hebt.

Nog even over de buizerds, vorig jaar hebben we ook een keer gezien dat er een valk achter twee van die vogels aanging. Ik heb toen mijn verstand staan te verkijken (bijna), een buizerd is toch een heel stuk groter als een slechtvalk. Valk ging er toen ook echt op af, even die twee duidelijk maken dat ze in de buurt van de toren niets te zoeken hadden. En geloof het of niet, die twee buizerds dropen zonder iets tegen te sputteren gewoon af.

Zover dit verslag van Gerrit, ik hoop zelf morgen of woensdag toch nog even te kunnen gaan kijken, ik moet donderdag onder het mes, knieoperatie (niets ernstigs hoor), daarna zal ik wel een aantal dagen rustig aan moeten doen.

Tijdens die dagen mogen voor mij de eieren wel uitkomen, lekker lui op de bank, beentje omhoog en laptopje op tafel,wat wil een mens nog meer, toch.


Groetjes Dorine en Gerrit.





2e Update 1 april,


Hallo Vogelvrienden,


Na alle gedoe over de derde/vierde valk moest ik vandaag toch nog even naar de toren toe. Heb wat tijd vrij kunnen maken en ben met manlief daar geweest van 19.30 Ė 20.30 uur. Ik zal jullie maar direkt vertellen dat het een vredig tafereeltje was.

Komen dus daar aan. Aan de voorkant van de toren niets te zien, nog eens goed kijken, nog niets te zien.

Gelukkig hebben we beide een verrekijker, dus vanavond geen geruzie om dat ding.

Dan maar naar de achterzijde wandelen en kijken of daar iets is te zien.

Lopen het veld op en zien daar Ma prinsheerlijk boven op de betonnen rand,links langs de hoge mast, zitten.

We lopen het veld wat verder op zodat we ook de zijkant kunnen zien, de kant waar Pa regelmatig de wacht houdt. Zoals jullie kunnen zien op de buitencam. Ook aan deze kant geen andere valk te bekennen. Deze keer hebben we de toren niet uit het oog verloren en echt goed in de gaten gehouden en ook in de lucht goed gezocht.


Om 19.45 besluit Ma om er vandoor te gaan, in een behoorlijke vaart, vleugels iets naar achteren, verdwijnt ze in zuidelijke richting. Voor ons was het meteen duidelijk, of die gaat eten halen of die zit ergens achter aan. Een kwartier lang hebben we ze niet gezien en gehoord. Dan zal ze nog wel even willen eten voor ze Pa aflost met het broeden. We besluiten om weer naar de voorkant te lopen. Daar kunnen we tenminste de nestkast in de gaten houden. Om daar weer te komen moeten we een klein stukje door het bos.

Lopen we dus daar, ziet manlief ze terugkeren op de toren met een kleine prooi in de poten. Het is dan 20.00 uur.

Ma is dus precies een kwartiertje weggeweest. Dan maar weer terug naar het veld aan de achterzijde.

Ma zit weer heerlijk op haar stekje, heeft nog even gegeten en zit vervolgens vrij rustig wat rond te kijken.

Wij dus toch maar weer naar de voorkant, als er afwisseling van de wacht komt kunnen we die tenminste zien.


Inderdaad, om 20.20 uurvliegt Ma op en maakt nog een mooi rondje om de toren en landt vervolgens op het rooster. Pa komt de nestkast uit en is blij dat ie zijn vleugels weer even kan strekken. Niet alleen dat, hij had nog hoge nood ook, moest even wat loslaten J

Pa verdwijnt weer ergens op de toren waar we hem niet konden zien. Ja hoor, gaan we weer. Volgens mij had ie mij gehoord en vliegt weer een heerlijk rondje om de toren en gaat weer ergens zitten. We dachten al wel: de lamp aan de achterzijde, maar konden die niet zien.

De rust was weer gekeerd, Ma lag inmiddels op de eieren, geen vreemde valk te bekennen en Pa die zijn stekkie weer had opgezocht.

Pa zijn stekkie, moet er wel bij glimlachen met dat vreemd vrouwtje erbij, want dat stekkie is de rode lamp.

Twee jaar geleden de lamp aan de voorzijde, nu de lamp aan de achterzijde. Heb me al vaak afgevraagd waarom Pa die lampen zo fijn vind, vooral als ze aan zijn, zoals nu. Denk niet alleen vanwege die kleur, denk eerder aan de warmte die zoín lamp toch wel zal afgeven. Een aantal uren daar in die kast liggen met de wind vol op je veren,

dan is wat gratis verwarming denk ik toch wel lekker.


We zijn maar naar huis gegaan, begon ook al donker te worden. Nog een laatste blik op een roodgekleurde Pa,

Manlief die de valken welterusten wenste, en ik had een iets geruster hart.

Laten we hopen dat die twee sterk genoeg zijn om dat vreemde wijf te verjagen.

Normaal gesproken praat ik liever over een vrouwtje, maar bij zoín spul wil ik wijf wel graag gebruiken,

Wie denkt ze wel dat ze is.Kan er geen sympathie voor opbrengen, helaas.


Groetjes Dorine






Update 1 april,


Hallo Vogelvrienden,


Na het schrijven van mijn laatste berichtje kreeg ik een mailtje terug van Peter.

Toch een vreemd slechtvalk vrouwtje, die waarschijnlijk probeert het territorium over te nemen.

Het gedrag in de kast en op het rooster (kop omlaag, kont omhoog) is inderdaad om te imponeren.

Ze doen dit trouwens ook net voor het paren.

Als dit vreemde vrouwtje voet bij stuk blijft houden, kan dit gevolgen hebben voor het broedsel.

Volgens Peter hoort dit er allemaal bij, maar ik ben er niet blij mee, helaas.

Het zal dus afwachten zijn. Hopelijk hebben Pa en Ma een goed huwelijk en zijn ze sterk genoeg om dit vrouwtje

duidelijk te maken dat deze toren in de Mortel hun stekkie is,

en dat ze maar snel ergens anders woonruimte moet gaan zoeken.



Groetjes Dorine



Zondag 1 april,11.00 uur


Hallo Vogelvrienden†††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††


Maar goed dat het gisteren geen 1 april was, alhoewel ik het pas geloofde toen ik het filmpje van Guido zag.

Ik heb het verhaal van gisteren geschreven rond 19.00 uur. Kon toen dus echt niet geloven, dat er een andere vogel in de kast was geweest,

en al helemaal geen vrouwtje. Ik kon me zoonlief van vorig jaar nog enigszins voorstellen, die werd tenslotte nog steeds getolereerd,

maar een vreemde vrouw, nee dat kon er bij mij niet in, tot ik gisterenavond het filmpje van Guido bekeek.

Ik viel van mijn stoel van verbazing, dit kon toch niet waar zijn. Pa gaf wel verbaal tegengas

maar verliet toch vrij makkelijk de kast. Hij is ook wel een stuk kleiner als een vrouwtje, maar toch.

We hebben van het filmpje dus nachtwerk gemaakt, geloof dat ik pas tegen drieŽn naar bed ging.

We hebben grote delen beeldje voor beeldje zitten te bekijken. Het eerste wat opviel is dat deze vogel toch geringd is,

aan beide poten een kleine metalen ring.

Dit is voor de rechterpoot goed te zien wanneer de vogel de eerste keer de kast ingaat. En als deze vogel de eerste keer bij de eieren is geweest en wegloopt naar de andere kant van de kast kun je even goed zien dat er een ring om de linkerpoot zit, blinkt zelfs even behoorlijk.

Nadat deze vogel aan de eieren heeft gesnuffeld en die wat verlegd, valt mij ook een heel raar gedrag op. Ze gaat van de eieren af staan, snavel in de borstveren en staart omhoog. Dit doet ze verschillende keren, ook op het rooster. Manlief vond het ďhengstigĒ gedrag (wij hebben een pony en dat is een merrie, daar zie je ook wel eens van dit gedrag). Zou het dan een vrouwtje zijn die wil paren en eieren wil leggen. Wie zal het zeggen.

Wat ik ook heel raar vind aan dit alles is, waar was Ma. Kan me toch niet voorstellen dat die een vreemde vogel bij haar eieren toelaat.

Was Ma gewoon op jacht, ver uit de buurt en was deze vogel er zomaar ineens. Had deze vreemde vogel zich nog niet eerder laten zien.

Als ik toch een beetje logisch nadenk en Pa en Ma weten van dit beest, dan zullen ze toch wel het nest verdedigen.

Ma lijkt me mans genoeg om een vreemde vogel duidelijk te maken dat die op moet zouten, toch.

Het hele gedoe begint zo rond 16.45 uur en ik was gisteren tot 16.30 bij de toren. Er was tot die tijd niets aan de hand, ik had geen valk gezien of gehoord. Degene die wel eens bij de toren komen kunnen bevestigen dat je ze wel degelijk goed hoort.

Allemaal vragen die we (nog) niet kunnen beantwoorden. Ben benieuwd of deze vogel nog terugkomt. Misschien was het wel een

overwinteraar die even de toren en kast aandeed, en haar weg gewoon weer vervolgd. Laten we het hopen.

Ben in ieder geval blij dat er gewoon verder gebroed wordt op de eieren. Ma heeft vannacht gewoon heerlijk liggen te pitten op de eieren

en Pa ligt nu ookin zín normale doen op de eieren. Het ziet er allemaal rustig uit.

Dat het dan ook maar zo blijft. Op naar een nest jonge die over een aantal weken weer heerlijk over de toren gaan takken, toch.



Groetjes Dorine




Zaterdag 31 maart, 19.00 uur.


Hallo Vogelvrienden,


Om maar niet op 1 april te hoeven schrijven ben ik vandaag maar naar de toren gegaan.

De afgelopen week is er veel te doen geweest over de oefeningen van de luchtmacht.

Nou, deden ze het maar altijd zo. Het is met oefeningen nog nooit zo rustig geweest als deze week.

We maken het hier wel eens anders mee hoor. Zeker met Volkel, de Peel en Eindhoven in de buurt.

En geloof me, Pa en Ma zijn wel wat gewend. Ze leven tenslotte al vier jaar in de buurt van de toren. Op een steenworp afstand wordt jaarlijks een traktor-pulling wedstrijd gehouden. En als er iets een gigantische herrie maakt, dan is dat het wel. Pa en Ma maken dit dus ook al enkele jaren mee, het heeft hen nog niet doen besluiten om te gaan verhuizen. Gelukkig maar.

Moet ook wel zeggen dat ik het geluid van de webcams wel heel erg versterkt vind.

Zo zat Ma deze week op het rooster, krabde eens een keertje achter haar oren en zette haar poot weer op het rooster. Bij het geluid wat ik toen hoorde had ik toch heel andere gedachte. Het leek wel of er iemand ergens op de toren met een stuk ijzer op het hekwerk aan het slaan was i.p.v. Ma die haar poot weer op het rooster zette.

Zo ook de werkzaamheden op de toren. Het komt wel vaker voor dat er op de ringen, waar de schotels staan, iets moet gebeuren. Boven op het dak zal men niet zo snel iets gaan doen als de valken zitten te broeden.Ik weet nog van vorig jaar, bij het weghalen van de webcams, dat de trap die naar het dak toegaat, afgezet was met rood-wit lint en er een waarschuwing ďNiet betreden, broedende vogelĒ bij hing.Ik vond het zelf allemaal een hoop drukte om niets, een storm in een glas water.


Ik ben dus vanmiddag een uurtje bij de toren geweest. Het was rustig, erg rustig. Er was er eentje die zich goed liet horen en voelen. Voor mij had ie thuis mogen blijven, vond hem erg irritant vandaag. Waar ik ook was, meneer was er ook. Over wie heb ik het dan: Jan de Wind.

Jeetje zeg wat waaide het hard, echt hard. Voor op het veld, achter de toren, ik stond overal in de wind. Ben ook een stukje door het bos gegaan, was ook al niet leuk. Sinds de grote storm een tijdje terug, hangen er boven in de bomen nog de nodige flinke takken op half elf. Loop je dus door het bos, hoor je van alles kraken, kijk je naar boven en zie je weer zoín ding hangen. Dan hoop ik toch dat ie nog even daarboven blijft.

Ik had wel wat meer bezoek verwacht bij de toren of in het bos, was helemaal alleen.

In dat uurtje heb ik dus geen valk gezien en ook geen valk gehoord. Moet er wel bijzeggen dat ik niet continu naar die toren heb staan te gapen en aan de achterkant van de toren kan ik de nestkast niet zien.


Ben rond half 5 weer gegaan, nog een boodschapje gedaan en tegen vijven was ik weer thuis.

Op het forum was daarna een hoop te doen over een ďindringsterĒ. Er zou een ander vrouwtje in de buurt zijn.

Ik heb hier mijn grote twijfels over. Ten eerste omdat ik net daarvoor bij de toren niets heb gezien en gehoord. Ten tweede kan ik me niet voorstellen dat Pa en Ma een vreemde vrouw in de nestkast toelaten. Denk dat die twee dan wel anders piepen. Ik merk het hier in de tuin elk jaar bij het koppeltje merels. Als die een nestje hebben met eitjes en er durft een vreemde merel in de buurt te komen van het nest, nou dan kan ik zeggen dat het oorlog is hoor.

Dus ik geloof niet in dat verhaal, dat een vreemd slechtvalkwijf in de kast kan komen zonder dat Ma ingrijpt. Die zal haar eieren met man en macht verdedigen, denk ik zo.


Omdat dit pas het eerste jaar is dat de webcams zo vroeg zijn geplaatst, kunnen we geen gedrag verklaren, we kunnen niet zeggen of het anders is als normaal, want we weten het simpelweg niet.

Maar vind het wel heel erg leuk hoor, vooral de wisseling van het broeden. Vraag me vaak of wat die twee tegen elkaar zeggen. Ik zit dan ook achter de pc en verzin er dan ook allerlei verklaringen voor.


Wat de eieren betreft zou het theoretisch kunnen dat op 2e paasdag het eerste ei uitkomt. In sommige boeken hebben ze het over een broedtijd van 28-35 dagen.Maar het zal wel de woensdag of donderdagmiddag daarop zijn, 11 of 12 april, dan ben ik namelijk niet thuis en aangezien ik ook al het leggen van de drie eieren heb gemist en Familie Valk in voorgaande jaren al vaker zulke streken met me uithaalde, gok ik dus op die twee middagen. Ben benieuwd.


Ik vind er ook wel nadelen aan zitten dat de webcams zo vroeg geplaatst zijn. Het duurt nu voor mij zo lang. Ik wil graag naar de toren toe, vanalles zien, ga ik daar naar toe is er niets te halen.

Andere jaren waren de kids al drie weken oud, hoefde ik nog maar een drie weekjes te wachten op al het moois daar onder aan de toren. Nu is het wachten op eieren leggen, ruim 4 weken broeden en daar achter aan nog een kleine 6 weken groeien.En wachten duurt zo lang. Vooral dat broeden, vind het maar een saai gedoe. Ben toch blij dat het bij ons anders gaat, ik zie me toch echt geen negen maanden op een ei liggen, echt niet, en manlief al helemaal niet J.

Wat de Familie Valk betreft, nog ruim een week en dan wordt het weer spannend, gelukkig.

Hoop echt op drie mooie gezonde kuikens, ben wel benieuwd hoe ze eruit zien als ze net uit het ei komen. We kennen alleen maar fotoís als ze drie weken oud zijn.Het zijn dan al flinke vogeltjes en als ik naar die kleine eitjes kijk, groeien ze de eerste drie weken dus als kool.

Lijkt me geweldig om daar straks naar te kijken, denk dat dat voor jullie ook wel zo zal zijn.



Groetjes Dorine




Zondag 25 maart


Hallo Vogelvrienden,                                                               



Voor de broodnodige afwisseling zijn mijn man en ik vanmiddag heerlijk wezen uitwaaien rondom de toren. Het leek achter het glas zo heerlijk buiten, maar vond het toch vies tegenvallen.

We zijn voor de verandering eens niet naar de toren gereden maar hebben onze auto bij het Grootels Hof neergezet. Vandaar heb je een mooie wandelweg naar de toren, die je zo lang of kort kunt maken als je zelf wil. De heenweg hebben we kort gehouden. Natuurlijk onderweg al verschillende keren naar de toren gekeken, maar waar ik dus al bang voor was, geen valk te bekennen. Als je vanaf deze kant naar de toren loopt kom je op het veld bij de kikkerpoel uit.

De kikkers heb ik nog niet gehoord en ook nog niet gezien, wel was nog steeds aanwezig onze familie nijlgans, pa en ma met hun trotse bezit, 4 jonge nijlgansjes. Die dus groeien als kool, het jonge is er inmiddels al echt af en de kids beginnen aardig kleur te krijgen, en dan bedoel ik niet die kleur die je krijgt van de zon. Uiteraard vergaten we de toren en de familie valk niet. Nog steeds niets te zien. Staan we daar even, overleggen wat we zullen doen, zie ik in mijn ooghoek heel even een valk boven de toren uit. Naar mijn idee was ie gewoon even gaan verzitten en moest ie zich nog ergens daar bevinden. Dan maar een stukje verder lopen zodat we de achterkant kunnen zien. Ja hoor, op de schotel bovenste ring aan de achterzijde zat Ma zich te goed te doen aan het heerlijke voorjaarszonnetje.

En ik geef haar groot gelijk. Het is de laatste dagen geen pretje in die kast daarboven.

De wind komt uit het oosten, beetje noordoost en staat dus pal in de kast. Je zult dan daar maar liggen, de wind blaast dan je veren behoorlijk in de oorlog hoor. Die liggen dus echt te vernikkelen daar boven. En geef Ma dan eens ongelijk als ze het er even van neemt als Pa de eieren probeert warm te houden. Zou ik ook doen. Die is dus lekker aan de achterkant van de toren gaan zitten, heerlijk uit de wind.  Ma zat echt te genieten daar, met de rug naar de zon zodat die leigrijze veren de warmte van ons voorjaarszonnetje heerlijk konden opnemen.

Het was een mooi gezicht om te zien, want die zat dus echt te zonnebaden, tenminste zo zag het eruit (met een beetje fantasie).

Kom zeg ik tegen mijn man, lopen we nog even naar het veld aan de achterkant. Komen we daar is ze weg, jammer. Maar we hebben wel even gelachen hoor. Een echtpaar stond aan de verkeerde kant van de Snelle Loop en wilde via de dam daar oversteken. Als je laarzen aan hebt is dat geen probleem, maar met gewone schoenen. Het is dan wel geinig om te zien hoe ze probeerden hun schoenen droog te houden. Uiteindelijk was hen dit aardig gelukt. Sorry mensen, moest het even kwijt.

Om hier nu nog langer te blijven wachten tot een valk misschien weer even op de gedachte zou komen dat ie zich moest laten zien, daar hadden we geen zin in. Mijn man wilde de hooglanders nog zien en die waren we op de heenweg en aan de achterkant nog niet tegen gekomen. En hij wilde nog het haviksnest zien. Uit een mail van Gerrit gisteren, had ik al begrepen dat er nog geen aktiviteiten waren in het nest. Op zich is dan aan zoín nest ook bar weinig te zien. Ja het is redelijk groot, hangt daar boven ergens in een boom en dat is alles.

Dan nog maar lekker door het bos struinen. Ik wist van Gerrit al van het bestaan van de dassenburcht maar had die nog nooit gezien en wist ook niet waar die was. Wel uit zijn mail dat de dassen weer aktief zijn. Laat ons nu geluk hebben en dat ding vinden.

Nou lieve mensen wij waren onder de indruk hoor. Wat is zoiets groot. We hebben verschillende ingangen gezien, sommige in gebruik en sommige niet. We weten dus ook niet of die ingangen allemaal bij hetzelfde uitkomen. Zo ja dan hebben die dassen daar wat oppervlakte betreft een riant onderkomen. Als ik tijd (?) heb ga ik daar nog eens wat van opzoeken.


Gelukkig zijn we op de terugweg de hooglanders ook nog tegen gekomen. Aan het aantal dat we hier zagen kon ik opmaken dat er nog steeds twee groepen zijn. Denk dat dat ook wel zo zal blijven.

Aangekomen op de open vlakte nog even kijken naar de toren, helaas sta je er dan een behoorlijk eind vanaf. Op de toren niets kunnen ontdekken, zover dat van die afstand mogelijk is, maar in de lucht wel. Ma (dacht van wel), was aan het zweven op de wind.  En dat het hard waaide was hier ook goed te zien. Ma kon echt een hele tijd stil hangen, ofwel voor ons bleef ze op dezelfde plaats. Moet je wel doen als er wind staat want anders kukel je volgens mij toch naar beneden. Uiteindelijk ben ik Ma uit het oog verloren. Terwijl ze richting toren vloog maakte ze een duikvlucht naar beneden. Zei nog; die is met het avondeten van Pa bezig.

We zijn toen maar richting auto gewandeld, we waren al ruim anderhalf uur in het bos, en dat vond manlief al meer dan genoeg.

Bij de ingang van het bos kwamen we nog 3 jonge kerels tegen die een heel groot probleem hadden. Die waren met hun auto het zandpad ingereden, ipv over het droge zand te rijden dacht die knul laat ik het eens door de modder proberen. Dat had ie dus beter niet kunnen doen, zat met zijn achterwielen muurvast in de modder en lekker diep ook. Denk dat ie daaraan nog lang herinnerd zal worden.


Dit was ons bezoekje vanmiddag aan het bos rondom de toren. Wat de valken betreft zul je geluk moeten hebben tijdens het broeden, of je moet daar uren gaan zitten. En aangezien wachten nu niet bepaald mijn sterkste kant isÖÖ.

Ik zal nog wel met regelmaat daar naartoe gaan hoor, zeker als de jonge uitkomen en de eetlust wat groter gaat worden. Het moet fascinerend mooi zijn om een valk met een grote prooi naar de nestkast toe te zien vliegen. Dat wil ik zeker gaan zien.

Zou dus zeggen, hou deze site in de gaten, zet hem in je favorieten.

Mocht er echt iets speciaals te melden zijn dan schrijf ik wel hier en meld jullie dat via mail.


Om het geheel niet al te saai te maken bijgaand een foto van een dotterbloem langs de esperloop. Dit plaatje zo trok echt de aandacht, van die knalgele bloemen in het nog zo saaie bos. Terwijl die plant hier thuis aan de beschutte vijverrand nog lange niet in bloei staat.


Tot ziens, tot schrijfs,              

Groetjes Dorine